ΑΠΟΨΕΙΣ

Ηλεκτρονική κοινωνία

 24/03/2020 08:00

Όλα και όλα. Είμαστε κοινωνία που επικοινωνεί συλλογικά στον δημόσιο χώρο με δημόσιες δραστηριότητες. Και στον ατομικό χώρο μεταφέρουμε τις κοινωνικές εμπειρίες που αποκτούμε στον δημόσιο. Η προστασία από μια πανδημία που είναι επιβεβλημένη δεν μπορεί να μας μετατρέψει σε μια κοινωνία που επικοινωνεί ηλεκτρονικά.

Ο άνθρωπος αποκτά εμπειρίες αλληλεπιδρώντας με άλλους ανθρώπους στον πραγματικό κόσμο, κρίνοντας και δρώντας συλλογικά. Αυτό δεν μπορεί –ακόμα, να αντικατασταθεί από άλλες διαδικασίες. Μπορεί πρόσκαιρα να περιορίσουμε τον δημόσιο χώρο αλλά μην επικοινωνείτε μέσω του πληκτρολογίου σας. Πάρτε τηλέφωνο, κάντε κλήσεις με βίντεο (είτε ατομικές είτε συλλογικές). Αν για εμάς τους μεγαλύτερους είναι μάλλον αυτονόητο, για τους νεότερους είναι δύσκολα κατανοητό.

Αλλά, ‘ένας άνθρωπος χωρίς αισθητικές εμπειρίες, δηλαδή το αντίθετο από τις εμπειρίες που έχει μέσω ηλεκτρονικών μέσων, καταντά τελικά κάποιος που ζει σε έναν ονειρικό κόσμο: (θυμάστε τις ταινίες για το MATRIX?) δηλαδή δεν ζει. Φυσικά πρέπει να προστατεύσουμε την κοινωνία μας με προσωρινά μέτρα απομόνωσης. Αλλά δεν πρέπει να κάνουμε την απομόνωση την μόνη πραγματικότητα.

Μάλιστα δε επειδή γύρω μας ζουν πολλοί που έχουν διπλή ζωή (μία πραγματική που συνήθως δεν τους αρέσει και μία ονειρική-ηλεκτρονική που κατασκευάζουν αλλά δυστυχώς για αυτούς δεν είναι η πραγματική) ας μην ακυρώσουμε την πραγματικότητα με μια ονειρική ατομική ή συλλογική φαντασίωση. Ζούμε στον πραγματικό κόσμο, αποκτούμε εμπειρίες και επεξεργαζόμαστε συλλογικά. Έτσι προοδεύουμε.

Από ότι φαίνεται η κρίση αυτή πρέπει να μας κάνει να λειτουργήσουμε συλλογικά. Αυτό είναι δύσκολο στην ελληνική κοινωνία που χαρακτηρίζεται από έντονο ατομισμό και έλλειψη συλλογικής ευθύνης. Μια επίπτωση θα είναι να προχωρήσει γρήγορα και χωρίς πολλές αντιστάσεις η ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Πολλές φορές έχω πει ότι το βάρος είναι στην διακυβέρνηση και όχι στο ηλεκτρονική. Εύκολα για παράδειγμα όσοι παίρνουν φάρμακα μπορεί να παίρνουν έναν ηλεκτρονικό κωδικό από τον γιατρό τους (και όχι μια ηλεκτρονική συνταγή) τον οποίο να ανοίξει ο φαρμακοποιός ή το διαγνωστικό κέντρο.

Εύκολα –είναι ήδη ανάγκη, μπορεί να οργανωθούν συλλογικές διαβουλευτικές διαδικασίες αντί την συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εύκολα μπορεί να χρησιμοποιήσουμε ηλεκτρονικές λειτουργίες για την εκπαίδευση. Ιδιαίτερα για αυτό πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί! Όπως είπα δεν θα πάθουμε τίποτα αν οι ιερές πανελλήνιες γίνουν τον Σεπτέμβριο ή έχουμε διπλή εξεταστική από τις 24/8 στα ΑΕΙ. Ιδιαίτερα η κοινωνικοποίηση που είναι από τα κεντρικά αιτούμενα της εκπαίδευσης δεν μπορεί να δείξει σαν ισοδύναμο μέτρο την από απόσταση εκπαίδευση (τουλάχιστον για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια). Ας μην μετατρέψουμε τα παιδιά σε ηλεκτρονικά ζομπι.

Για την ανάγκη δειγματοληψίας στον γενικό πληθυσμό θα τα πούμε την άλλη φορά. Προς το παρόν προστατευτείτε και προστατεύστε τους άλλους.

Βαθιές φιλοσοφίες πρωί-πρωί ετοιμάζοντας ηλεκτρονικό μάθημα...

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 22 Μαρτίου 2020