ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Όταν ο Λου Γκέριγκ "έσπασε" τον κανόνα του Hall of Fame

Ο διάσημος Αμερικανός αθλητής του μπέιζμπολ έμεινε στην ιστορία και για την σπάνια νόσο που φέρει το όνομά του

 07/12/2021 11:00

Όταν ο Λου Γκέριγκ "έσπασε" τον κανόνα του Hall of Fame

Ογδόντα δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο Αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ, Λου Γκέριγκ, εκλέχθηκε στο Hall of Fame του αθλήματός του, όντας ο πρώτος στην ιστορία που παρενέβη τον κανόνα, ο οποίος υποχρέωνε τους παίκτες να έχουν αποσυρθεί ένα χρόνο πριν αποκτήσουν το δικαίωμα της εκλογής.

Οι πρώτες διακρίσεις και η ανοδική πορεία

Ο Γκέριγκ γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1903 στη Νέα Υόρκη, από Γερμανούς γονείς, μετανάστες πρώτης γενιάς και ξεχώρισε από μικρός για τις αθλητικές του επιδόσεις, ιδιαίτερα στο μπέιζμπολ. Έδειξε το ταλέντο του στην Εμπορική Σχολή, όπου φοίτησε ως τα 18 του και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου έγινε δεκτός με αθλητική υποτροφία.

Ωστόσο, λίγο αργότερα αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπέιζμπολ. Έτσι, το 1923 εντάχθηκε στους Γιάνκις της Νέας Υόρκης και στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους έπαιξε το πρώτο παιγνίδι ως «ροπαλοφόρος», αντικαθιστώντας τον Μπέιμπ Ρουθ, ένα θρύλο του αθλήματος.

Τα δύο πρώτα χρόνια είχε ελάχιστες συμμετοχές, αλλά από την 1η Ιουνίου 1925 μέχρι τις 30 Απριλίου 1939, που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, αγωνίστηκε σε 2.130 συνεχόμενα παιγνίδια και δικαίως του προσέδωσαν το προσωνύμιο «Σιδερένιο Άλογο». Το ρεκόρ του αυτό καταρρίφθηκε χρόνια αργότερα, στις 6 Σεπτεμβρίου 1995 από τον Καλ Ρίπκεν των Μπάλτιμορ Οριόλς. Με τους Γιάνκις ο Λου Γκέριγκ κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1927, 1928, 1932, 1936, 1937, 1938).

Τα άσχημα νέα για την υγεία του

Τον χειμώνα του 1938 ο Λου Γκέριγκ αισθανόταν αδύναμος και οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, με την προτροπή της συζύγου του, έδειξαν ότι υπήρχε πρόβλημα στη χοληδόχο κύστη του. Τον Απρίλιο του 1939 και αφού είχαν προηγηθεί λιποθυμικά επεισόδια και ανεξήγητες πτώσεις του, αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερα να διακόψει την αγωνιστική δράση.

Τον επόμενο μήνα ταξίδεψε μαζί με την ομάδα, όμως δεν συμμετείχε στους αγώνες της και η κατάσταση της υγείας του συνεχώς επιβαρύνονταν.

Τον Ιούνιο του 1939 οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, μία ασθένεια που προκαλείται από τη σκλήρυνση του νωτιαίου μυελού, η οποία οδήγησε σε μια αργή, επίπονη, φθορά των μυών και των νευρικών απολήξεων. Οι γιατροί πρόβλεψαν ότι σταδιακά το σώμα του θα παραλύσει από την ασθένεια, η καρδιά του και οι πνεύμονές του θα σταματήσουν να λειτουργούν, και πως στην καλύτερη περίπτωση θα πεθάνει στα επόμενα τρία χρόνια.

Λίγες ημέρες μετά και συγκεκριμένα στις 21 Ιουνίου 1939, οι Γιάνκις ανήγγειλαν την αποχώρησή του από την ενεργό δράση και όρισαν την 4η Ιουλίου ως ημέρα τιμής για τον σπουδαίο αθλητή. «Σήμερα, θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο τυχερό άνθρωπο της γης (…) Σίγουρα είμαι τυχερός…», δήλωσε κατά την απόσυρσή του μπροστά σε πλήθος 62.000 ανθρώπων.

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Φιορέλο Λα Γκουάρντια, τού προσέφερε μία διευθυντική θέση στον Δήμο. Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του διαρκώς χειροτέρευε, όπως είχαν προβλέψει οι γιατροί και έτσι στις 2 Ιουνίου 1941 άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 37 ετών.

Ο Γκέριγκ, πέραν της φήμης του ως αθλητής, έχει μείνει (και) στην ιστορία της ιατρικής, καθώς μία σπάνια νόσος φέρει το όνομά του. Πρόκειται για τη «νόσο Γκέριγκ», η οποία επίσημα ονομάζεται πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS) και από την οποία έπασχε ο διάσημος φυσικός, Στίβεν Χόκινγκ.

Πρόκειται για μία σπάνια πάθηση με συχνότητα περίπου 3-8 ανά 100.000 και με κάπως μεγαλύτερη συχνότητα σε άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία των 56 έως 63 ετών, και σπανίως πριν από 20 έτη ή μετά τα 74 έτη.

Η νόσος ανακαλύφθηκε από τον Γάλλο νευρολόγο Jean-Martin Charcot το 1869, ωστόσο, πήρε για πρώτη φορά όνομα εξαιτίας του Λου Γκέριγκ το 1939.

Ογδόντα δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο Αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ, Λου Γκέριγκ, εκλέχθηκε στο Hall of Fame του αθλήματός του, όντας ο πρώτος στην ιστορία που παρενέβη τον κανόνα, ο οποίος υποχρέωνε τους παίκτες να έχουν αποσυρθεί ένα χρόνο πριν αποκτήσουν το δικαίωμα της εκλογής.

Οι πρώτες διακρίσεις και η ανοδική πορεία

Ο Γκέριγκ γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1903 στη Νέα Υόρκη, από Γερμανούς γονείς, μετανάστες πρώτης γενιάς και ξεχώρισε από μικρός για τις αθλητικές του επιδόσεις, ιδιαίτερα στο μπέιζμπολ. Έδειξε το ταλέντο του στην Εμπορική Σχολή, όπου φοίτησε ως τα 18 του και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου έγινε δεκτός με αθλητική υποτροφία.

Ωστόσο, λίγο αργότερα αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπέιζμπολ. Έτσι, το 1923 εντάχθηκε στους Γιάνκις της Νέας Υόρκης και στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους έπαιξε το πρώτο παιγνίδι ως «ροπαλοφόρος», αντικαθιστώντας τον Μπέιμπ Ρουθ, ένα θρύλο του αθλήματος.

Τα δύο πρώτα χρόνια είχε ελάχιστες συμμετοχές, αλλά από την 1η Ιουνίου 1925 μέχρι τις 30 Απριλίου 1939, που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, αγωνίστηκε σε 2.130 συνεχόμενα παιγνίδια και δικαίως του προσέδωσαν το προσωνύμιο «Σιδερένιο Άλογο». Το ρεκόρ του αυτό καταρρίφθηκε χρόνια αργότερα, στις 6 Σεπτεμβρίου 1995 από τον Καλ Ρίπκεν των Μπάλτιμορ Οριόλς. Με τους Γιάνκις ο Λου Γκέριγκ κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1927, 1928, 1932, 1936, 1937, 1938).

Τα άσχημα νέα για την υγεία του

Τον χειμώνα του 1938 ο Λου Γκέριγκ αισθανόταν αδύναμος και οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, με την προτροπή της συζύγου του, έδειξαν ότι υπήρχε πρόβλημα στη χοληδόχο κύστη του. Τον Απρίλιο του 1939 και αφού είχαν προηγηθεί λιποθυμικά επεισόδια και ανεξήγητες πτώσεις του, αποφάσισε ότι θα ήταν καλύτερα να διακόψει την αγωνιστική δράση.

Τον επόμενο μήνα ταξίδεψε μαζί με την ομάδα, όμως δεν συμμετείχε στους αγώνες της και η κατάσταση της υγείας του συνεχώς επιβαρύνονταν.

Τον Ιούνιο του 1939 οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, μία ασθένεια που προκαλείται από τη σκλήρυνση του νωτιαίου μυελού, η οποία οδήγησε σε μια αργή, επίπονη, φθορά των μυών και των νευρικών απολήξεων. Οι γιατροί πρόβλεψαν ότι σταδιακά το σώμα του θα παραλύσει από την ασθένεια, η καρδιά του και οι πνεύμονές του θα σταματήσουν να λειτουργούν, και πως στην καλύτερη περίπτωση θα πεθάνει στα επόμενα τρία χρόνια.

Λίγες ημέρες μετά και συγκεκριμένα στις 21 Ιουνίου 1939, οι Γιάνκις ανήγγειλαν την αποχώρησή του από την ενεργό δράση και όρισαν την 4η Ιουλίου ως ημέρα τιμής για τον σπουδαίο αθλητή. «Σήμερα, θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο τυχερό άνθρωπο της γης (…) Σίγουρα είμαι τυχερός…», δήλωσε κατά την απόσυρσή του μπροστά σε πλήθος 62.000 ανθρώπων.

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Φιορέλο Λα Γκουάρντια, τού προσέφερε μία διευθυντική θέση στον Δήμο. Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του διαρκώς χειροτέρευε, όπως είχαν προβλέψει οι γιατροί και έτσι στις 2 Ιουνίου 1941 άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 37 ετών.

Ο Γκέριγκ, πέραν της φήμης του ως αθλητής, έχει μείνει (και) στην ιστορία της ιατρικής, καθώς μία σπάνια νόσος φέρει το όνομά του. Πρόκειται για τη «νόσο Γκέριγκ», η οποία επίσημα ονομάζεται πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS) και από την οποία έπασχε ο διάσημος φυσικός, Στίβεν Χόκινγκ.

Πρόκειται για μία σπάνια πάθηση με συχνότητα περίπου 3-8 ανά 100.000 και με κάπως μεγαλύτερη συχνότητα σε άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες. Η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία των 56 έως 63 ετών, και σπανίως πριν από 20 έτη ή μετά τα 74 έτη.

Η νόσος ανακαλύφθηκε από τον Γάλλο νευρολόγο Jean-Martin Charcot το 1869, ωστόσο, πήρε για πρώτη φορά όνομα εξαιτίας του Λου Γκέριγκ το 1939.

ΣΧΟΛΙΑ

Επιλέξτε Κατηγορία