ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ο θρίαμβος του ξυπόλητου Αμπέμπε Μπικίλα (videos)

Σαν σήμερα, στις 10 Σεπτεμβρίου του 1960, ο Αιθίοπας δρομέας πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας

 10/09/2019 07:50

Ο θρίαμβος του ξυπόλητου Αμπέμπε Μπικίλα (videos)

Ήταν 10 Σεπτεμβρίου του 1960 όταν ο Αιθίοπας, Αμπέμπε Μπικίλα, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, τρέχοντας ξυπόλητος, και πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας!

Η ιστορία του φαντάζει παραμύθι, αφού ποιος διανοείται αθλητή και δη σε αγώνα μαραθωνίου να τρέχει χωρίς τα παπούτσια του; Και, όμως, ο θρυλικός αυτός Αιθίοπας το τόλμησε και βγήκε νικητής. Ο Μπικίλα χρειάστηκε 2 ώρες και 16 λεπτά για να τερματίσει τη διαδρομή, με τον ίδιο να έχει «καταπιεί» με άνεση τα χιλιόμετρα. Άλλωστε, για τον ίδιο δεν ήταν κάτι περίεργο. Αντιθέτως, ήταν φυσιολογικό. Έκανε αυτό που ήξερε καλά!

Μπορεί να μην φορούσε τα παπούτσια του, αλλά αυτό που τον ώθησε στη νίκη ήταν η ψυχή του. Και αυτή σίγουρα το «έλεγε».

Οι αγροτικές δουλειές και ο αθλητισμός

Ο Αμπέμπε γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου του 1932 στο χωριό Γιάτο της βόρειας Σόβα, την ημέρα που - κατά διαβολική σύμπτωση! - διεξάγονταν ο Μαραθώνιος των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες. Μάλλον η μοίρα είχε αποφασίσει πολύ πριν για τον ίδιο....

Γιoς μιας φτωχής και αγροτικής οικογένειας, ο μικρός Μπικίλα ήρθε από πολύ νωρίς αντιμέτωπος με τις κακουχίες, καθώς αναγκάζονταν να βοηθά καθημερινά στις αγροτικές δουλειές τον πατέρα του.

Στον ελεύθερο χρόνο του ως παιδί συνήθιζε να παίζει "γκένα", ένα παραδοσιακό παιχνίδι της Αιθιοπίας που θυμίζει το χόκεϊ επί χόρτου! Επιπλέον, τού άρεσε το κολύμπι (ήταν δεινός κολυμβητής!) και να ιππεύει άλογα, φανερώνοντας από μικρή ηλικία την κλίση του στον αθλητισμό.

Η κατάταξη στη φρουρά του αυτοκράτορα και η ευκαιρία στο... όνειρο

Έτσι, σε ηλικία 17 ετών και αφού είχε ολοκληρώσει το Εκκλησιαστικό Σχολείο της περιοχής του, ο Μπικίλα μετακόμισε στην πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, με σκοπό να καταταχθεί στην φρουρά του αυτοκράτορα της χώρας Χαϊλέ Σελασιέ. Την ίδια εποχή, η στρατιωτική ηγεσία της Αιθιοπίας υπό τον Σελασιέ, είχε εκπονήσει ένα αθλητικό πρόγραμμα αγώνων για τα τρία σώματα ασφαλείας.

Ο Αμπέμπε βρήκε την ευκαιρία που ζητούσε να ασχοληθεί πιο επισταμένα με τον αθλητισμό και να αναδείξει το τεράστιο ταλέντο που είχε στους αγώνες δρόμου. Έλαβε τότε μέρος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου των πρώτων Ετήσιων Εθνικών Αθλητικών Στρατιωτικών Αγώνων της Αιθιοπίας και άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων, τερματίζοντας πρώτος με χρόνο 2 ώρες 39 λεπτά, 50 δευτερόλεπτα.

Με την εμφάνισή του αυτή έκανε τον Σουηδό προπονητή, Όνι Νίσκανεν, να τον προσέξει για πρώτη φορά. Και πώς θα γινόταν, άλλωστε, αφού ο μέχρι τότε άγνωστος Μπικίλα είχε καταφέρει να αφήσει πίσω τον Γουάμι Μπιράτου, τον καλύτερο δρομέα της χώρας.

Η πρόκληση των Ολυμπιακών Αγώνων και τα στενά παπούτσια

Ο Νίσκανεν τότε άρχισε να τον προπονεί εντατικά και επαγγελματικά, με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 που διεξάγονταν στη Ρώμη, ενώ μαζί με τον συναθλητή του Αμπέμπε Γουακιέρα, ήταν οι μοναδικοί δρομείς της χώρας που πήραν την πρόκριση για την Ολυμπιάδα.

Ωστόσο, η τύχη του γύρισε την πλάτη, αφού κατά τη διάρκεια των τελευταίων προπονήσεων επί ιταλικού εδάφους, ο Μπικίλα έβγαλε φουσκάλες στα πόδια και η αιτία ήταν τα παπούτσια που τον στένευαν αφόρητα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Μπικίλα να εμφανιστεί ξυπόλητος στη γραμμή εκκίνησης του Μαραθωνίου, καθώς η άλλη εναλλακτική ήταν να μην αγωνιστεί καθόλου. Όντας μεταξύ τεράστιων ονομάτων της εποχής, όπως του κάτοχου του παγκόσμιου ρεκόρ Σεργκέι Ποπόφ (ΕΣΣΔ), του Μπάρι Μαγκί (N. Ζηλανδία) και του Ραντί Μπεν Αμπντεσαλάμ (Μαρόκο), ο ξυπόλητος Αιθίοπας, αν και έμοιαζε εντελώς παράταιρος, ο ίδιος δεν το έβαλε κάτω και: τερμάτισε πρώτος, σημειώνοντας με νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα (2 ώρες 15 λεπτά, 16 δευτερόλεπτα), μία βελτιωμένη επίδοση κατά 8 λεπτά από την προηγούμενη του Ελσίνσκι το 1952!

Μάλιστα, προς έκπληξη όλων των παρευρισκομένων, ο Αιθίοπας συνέχισε να τρέχει ακόμα και μετά τον τερματισμόυ του και παράλληλα να κάνει διατάσεις για την καλύτερη αποθεραπεία του.

Ο Αμπέμπε Μπικίλα (απεβίωσε το 1973) έμεινε στην ιστορία ως ο ξυπόλυτος μαραθωνοδρόμος, που στέφθηκε δύο φορές χρυσός ολυμπιονίκης, αποτελώντας πλέον μία θρυλική μορφή του παγκόσμιου αθλητισμού.

Ήταν 10 Σεπτεμβρίου του 1960 όταν ο Αιθίοπας, Αμπέμπε Μπικίλα, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, τρέχοντας ξυπόλητος, και πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας!

Η ιστορία του φαντάζει παραμύθι, αφού ποιος διανοείται αθλητή και δη σε αγώνα μαραθωνίου να τρέχει χωρίς τα παπούτσια του; Και, όμως, ο θρυλικός αυτός Αιθίοπας το τόλμησε και βγήκε νικητής. Ο Μπικίλα χρειάστηκε 2 ώρες και 16 λεπτά για να τερματίσει τη διαδρομή, με τον ίδιο να έχει «καταπιεί» με άνεση τα χιλιόμετρα. Άλλωστε, για τον ίδιο δεν ήταν κάτι περίεργο. Αντιθέτως, ήταν φυσιολογικό. Έκανε αυτό που ήξερε καλά!

Μπορεί να μην φορούσε τα παπούτσια του, αλλά αυτό που τον ώθησε στη νίκη ήταν η ψυχή του. Και αυτή σίγουρα το «έλεγε».

Οι αγροτικές δουλειές και ο αθλητισμός

Ο Αμπέμπε γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου του 1932 στο χωριό Γιάτο της βόρειας Σόβα, την ημέρα που - κατά διαβολική σύμπτωση! - διεξάγονταν ο Μαραθώνιος των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες. Μάλλον η μοίρα είχε αποφασίσει πολύ πριν για τον ίδιο....

Γιoς μιας φτωχής και αγροτικής οικογένειας, ο μικρός Μπικίλα ήρθε από πολύ νωρίς αντιμέτωπος με τις κακουχίες, καθώς αναγκάζονταν να βοηθά καθημερινά στις αγροτικές δουλειές τον πατέρα του.

Στον ελεύθερο χρόνο του ως παιδί συνήθιζε να παίζει "γκένα", ένα παραδοσιακό παιχνίδι της Αιθιοπίας που θυμίζει το χόκεϊ επί χόρτου! Επιπλέον, τού άρεσε το κολύμπι (ήταν δεινός κολυμβητής!) και να ιππεύει άλογα, φανερώνοντας από μικρή ηλικία την κλίση του στον αθλητισμό.

Η κατάταξη στη φρουρά του αυτοκράτορα και η ευκαιρία στο... όνειρο

Έτσι, σε ηλικία 17 ετών και αφού είχε ολοκληρώσει το Εκκλησιαστικό Σχολείο της περιοχής του, ο Μπικίλα μετακόμισε στην πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα, με σκοπό να καταταχθεί στην φρουρά του αυτοκράτορα της χώρας Χαϊλέ Σελασιέ. Την ίδια εποχή, η στρατιωτική ηγεσία της Αιθιοπίας υπό τον Σελασιέ, είχε εκπονήσει ένα αθλητικό πρόγραμμα αγώνων για τα τρία σώματα ασφαλείας.

Ο Αμπέμπε βρήκε την ευκαιρία που ζητούσε να ασχοληθεί πιο επισταμένα με τον αθλητισμό και να αναδείξει το τεράστιο ταλέντο που είχε στους αγώνες δρόμου. Έλαβε τότε μέρος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου των πρώτων Ετήσιων Εθνικών Αθλητικών Στρατιωτικών Αγώνων της Αιθιοπίας και άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων, τερματίζοντας πρώτος με χρόνο 2 ώρες 39 λεπτά, 50 δευτερόλεπτα.

Με την εμφάνισή του αυτή έκανε τον Σουηδό προπονητή, Όνι Νίσκανεν, να τον προσέξει για πρώτη φορά. Και πώς θα γινόταν, άλλωστε, αφού ο μέχρι τότε άγνωστος Μπικίλα είχε καταφέρει να αφήσει πίσω τον Γουάμι Μπιράτου, τον καλύτερο δρομέα της χώρας.

Η πρόκληση των Ολυμπιακών Αγώνων και τα στενά παπούτσια

Ο Νίσκανεν τότε άρχισε να τον προπονεί εντατικά και επαγγελματικά, με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 που διεξάγονταν στη Ρώμη, ενώ μαζί με τον συναθλητή του Αμπέμπε Γουακιέρα, ήταν οι μοναδικοί δρομείς της χώρας που πήραν την πρόκριση για την Ολυμπιάδα.

Ωστόσο, η τύχη του γύρισε την πλάτη, αφού κατά τη διάρκεια των τελευταίων προπονήσεων επί ιταλικού εδάφους, ο Μπικίλα έβγαλε φουσκάλες στα πόδια και η αιτία ήταν τα παπούτσια που τον στένευαν αφόρητα.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Μπικίλα να εμφανιστεί ξυπόλητος στη γραμμή εκκίνησης του Μαραθωνίου, καθώς η άλλη εναλλακτική ήταν να μην αγωνιστεί καθόλου. Όντας μεταξύ τεράστιων ονομάτων της εποχής, όπως του κάτοχου του παγκόσμιου ρεκόρ Σεργκέι Ποπόφ (ΕΣΣΔ), του Μπάρι Μαγκί (N. Ζηλανδία) και του Ραντί Μπεν Αμπντεσαλάμ (Μαρόκο), ο ξυπόλητος Αιθίοπας, αν και έμοιαζε εντελώς παράταιρος, ο ίδιος δεν το έβαλε κάτω και: τερμάτισε πρώτος, σημειώνοντας με νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα (2 ώρες 15 λεπτά, 16 δευτερόλεπτα), μία βελτιωμένη επίδοση κατά 8 λεπτά από την προηγούμενη του Ελσίνσκι το 1952!

Μάλιστα, προς έκπληξη όλων των παρευρισκομένων, ο Αιθίοπας συνέχισε να τρέχει ακόμα και μετά τον τερματισμόυ του και παράλληλα να κάνει διατάσεις για την καλύτερη αποθεραπεία του.

Ο Αμπέμπε Μπικίλα (απεβίωσε το 1973) έμεινε στην ιστορία ως ο ξυπόλυτος μαραθωνοδρόμος, που στέφθηκε δύο φορές χρυσός ολυμπιονίκης, αποτελώντας πλέον μία θρυλική μορφή του παγκόσμιου αθλητισμού.

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλέξτε Κατηγορία