Να μην αλλάξει απλώς ο Μανωλιός

 16/06/2019 23:00

Επειδή χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει κι επειδή ήδη κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως άρχισαν να δείχνουν πώς αντιλαμβάνονται την αλλαγή κυβέρνησης όπως τουλάχιστον διαφαίνεται από τις ευρωεκλογές και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις -τις οποίες πλέον πιστεύουν και οι Συριζαίοι- ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι δεν αρκεί μόνο ν’ αλλάξει ο Μανωλιός.

Παρακολουθώ με ανησυχία την παρέλαση υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που είναι και πολλοί μια και αυτός που έχει την παράσταση νίκης, διαχρονικά πολλαπλασιάζει την διαθεσιμότητα στελεχών του να εκτεθούν υπό τη σκέπη του και να εκλεγούν. Πολλοί εξ αυτών, επειδή δεν έχουν την απαραίτητη παιδεία αλλά και την απαιτούμενη εμπειρία λένε στις τηλεοπτικές συνεντεύξεις ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι. 

Άκουσα με τ’ αυτιά μου την εβδομάδα που πέρασε σε ιδιωτικό κανάλι νεοφώτιστο υποψήφιο να λέει ότι αν εκλεγεί η ΝΔ θα ξανάρθει στη χώρα η δημοκρατία! Στις επανειλημμένες προσπάθειες του δημοσιογράφου να τον επαναφέρει στην τάξη καλώντας τον να εκθέσει τις απόψεις του χωρίς όμως να αμφισβητεί ότι ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα, ούτε καν αντέδρασε. Το χαβά του. «Δημοκρατία δεν έχουμε και θα ξανάρθει μετά τις εκλογές». Σίγουρος για το αποτέλεσμα των εκλογών και για την βασιμότητα της άποψής του.

Προφανώς δεν είναι ο μόνος που αδυνατεί να ξεχωρίσει τον δημόσιο λόγο από τις κουβέντες του καφενείου. Υπάρχουν κι άλλοι στην κατηγορία «φωνάζω δυνατά για να δικαιώσω τον αρχηγό και να συγκινήσω τους εν δυνάμει ψηφοφόρους».

Είναι και το επίπεδο πολιτικού διαλόγου στη Βουλή, που τα τελευταία χρόνια έπιασε πάτο. Όμως η σοβαρότητα και η προσοχή που χρειάζεται για να λειτουργήσει προς όφελος των πολιτών η νέα διακυβέρνηση προϋποθέτει να αποκλειστούν αυτές οι φωνές.

Όσοι δεν έχασαν την επαφή τους με τη γη ξέρουν πολύ καλά ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Ή καλύτερα για να μη φανούμε πεσιμιστές, δεν έχουν αλλάξει ακόμη. Σε επίπεδο μικροστελεχών θα γίνει ό, τι γινόταν σε όλες τις αναμετρήσεις από την μεταπολίτευση και μετά. Όποιος φοβάται μη χάσει το παιδί του την κακοπληρωμένη δουλειά που απέκτησε με σύμβαση εργασίας, θα προσπαθήσει με νύχια και με δόντια να μην αλλάξει τίποτε, μην τυχόν έρθει ο Κυριάκος και δεν ανανεώσει τις συμβάσεις.

Αυτός όμως είναι ένας πολίτης που, και εξαιτίας όσων έχουν δει τα μάτια του, μπορεί να σκέφτεται έτσι. Ο πολιτευτής που έχει επιλεγεί ως υποψήφιος βουλευτής ενός κόμματος που στοχεύει στην εξουσία οφείλει να μην αναπαράγει επικίνδυνες κοινοτοπίες του παρελθόντος. 

Κι αν δεν το κάνει αυτός, υπάρχει και το κόμμα, το οποίο -αναλογιζόμενο τις ευθύνες που πάει να αναλάβει- οφείλει να του δείξει το δρόμο. Τον ίσιο ή τον άλλο, της εξόδου…

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 15-16 Ιουνίου 2019

Επειδή χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει κι επειδή ήδη κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως άρχισαν να δείχνουν πώς αντιλαμβάνονται την αλλαγή κυβέρνησης όπως τουλάχιστον διαφαίνεται από τις ευρωεκλογές και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις -τις οποίες πλέον πιστεύουν και οι Συριζαίοι- ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι δεν αρκεί μόνο ν’ αλλάξει ο Μανωλιός.

Παρακολουθώ με ανησυχία την παρέλαση υποψηφίων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που είναι και πολλοί μια και αυτός που έχει την παράσταση νίκης, διαχρονικά πολλαπλασιάζει την διαθεσιμότητα στελεχών του να εκτεθούν υπό τη σκέπη του και να εκλεγούν. Πολλοί εξ αυτών, επειδή δεν έχουν την απαραίτητη παιδεία αλλά και την απαιτούμενη εμπειρία λένε στις τηλεοπτικές συνεντεύξεις ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι. 

Άκουσα με τ’ αυτιά μου την εβδομάδα που πέρασε σε ιδιωτικό κανάλι νεοφώτιστο υποψήφιο να λέει ότι αν εκλεγεί η ΝΔ θα ξανάρθει στη χώρα η δημοκρατία! Στις επανειλημμένες προσπάθειες του δημοσιογράφου να τον επαναφέρει στην τάξη καλώντας τον να εκθέσει τις απόψεις του χωρίς όμως να αμφισβητεί ότι ζούμε σε δημοκρατικό πολίτευμα, ούτε καν αντέδρασε. Το χαβά του. «Δημοκρατία δεν έχουμε και θα ξανάρθει μετά τις εκλογές». Σίγουρος για το αποτέλεσμα των εκλογών και για την βασιμότητα της άποψής του.

Προφανώς δεν είναι ο μόνος που αδυνατεί να ξεχωρίσει τον δημόσιο λόγο από τις κουβέντες του καφενείου. Υπάρχουν κι άλλοι στην κατηγορία «φωνάζω δυνατά για να δικαιώσω τον αρχηγό και να συγκινήσω τους εν δυνάμει ψηφοφόρους».

Είναι και το επίπεδο πολιτικού διαλόγου στη Βουλή, που τα τελευταία χρόνια έπιασε πάτο. Όμως η σοβαρότητα και η προσοχή που χρειάζεται για να λειτουργήσει προς όφελος των πολιτών η νέα διακυβέρνηση προϋποθέτει να αποκλειστούν αυτές οι φωνές.

Όσοι δεν έχασαν την επαφή τους με τη γη ξέρουν πολύ καλά ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Ή καλύτερα για να μη φανούμε πεσιμιστές, δεν έχουν αλλάξει ακόμη. Σε επίπεδο μικροστελεχών θα γίνει ό, τι γινόταν σε όλες τις αναμετρήσεις από την μεταπολίτευση και μετά. Όποιος φοβάται μη χάσει το παιδί του την κακοπληρωμένη δουλειά που απέκτησε με σύμβαση εργασίας, θα προσπαθήσει με νύχια και με δόντια να μην αλλάξει τίποτε, μην τυχόν έρθει ο Κυριάκος και δεν ανανεώσει τις συμβάσεις.

Αυτός όμως είναι ένας πολίτης που, και εξαιτίας όσων έχουν δει τα μάτια του, μπορεί να σκέφτεται έτσι. Ο πολιτευτής που έχει επιλεγεί ως υποψήφιος βουλευτής ενός κόμματος που στοχεύει στην εξουσία οφείλει να μην αναπαράγει επικίνδυνες κοινοτοπίες του παρελθόντος. 

Κι αν δεν το κάνει αυτός, υπάρχει και το κόμμα, το οποίο -αναλογιζόμενο τις ευθύνες που πάει να αναλάβει- οφείλει να του δείξει το δρόμο. Τον ίσιο ή τον άλλο, της εξόδου…

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 15-16 Ιουνίου 2019

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλέξτε Κατηγορία