ΑΠΟΨΕΙΣ

Μένη Κυριάκογλου

Μένη Κυριάκογλου

  • Τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι

     20/11/2019 20:00

    Κάθε φορά διαπιστώνω πόσο έχουν αλλάξει όλα και κάθε φορά προσπαθώ να δικαιολογήσω τις αλλαγές που γίνονται μπροστά στα μάτια μου. Μια τέτοια αλλαγή τεράστια είναι οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι. Ενώ ο κλασικός δημοσιογράφος εργαζόταν πίσω ...

  • Ένα βλέμμα

     23/10/2019 20:00

    Ο Οκτώβριος, ζεστός, υγρός και πολύχρωμος, με τα φύλλα των δέντρων, σαν αστέρια, να κάνουν πάρτι και να μας θυμίζουν κάστανα, ρόδια, λωτούς, ομίχλες, χειμώνα. Είμαι παιδί προσφύγων της Ιωνίας. Οι παππούδες μου ήρθαν από τη Σμύρνη, με τη ...

  • Στην Έκθεση

     11/09/2019 20:00

    Είμαι νοσταλγός και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό! Κάθε τέτοια εποχή που έρχεται ο Σεπτέμβρης, είναι αδύνατον να μη θυμάμαι τη χαρά που μας πλημμύριζε, όταν επιτέλους άρχιζε η Διεθνής Έκθεση! Σε τι μαγική ατμόσφαιρα μεταφερόμασταν είναι...

  • Παιδικά καλοκαίρια

     17/07/2019 20:00

    Πάντα τα καλοκαίρια γιατρεύουν, τα παιδικά καλοκαίρια, όμως, όταν τα θυμάσαι, ενώ έχεις μεγαλώσει, δεν γιατρεύουν απλώς, φροντίζουν σαν πολύτιμο βάλσαμο την ψυχή, ευφραίνουν τον νου και την καρδιά, αναβλύζουν γέλια και ξεγνοιασιά, χαμογελάς...

  • Οι θαλασσιές οι χάντρες

     10/07/2019 20:00

    Πολλές φορές βλέπω στην τηλεόραση ελληνικές ταινίες, που μου θυμίζουν την Ελλάδα των παιδικών μου χρόνων. Περιγράφουν τα ήθη της εποχής, που μπορεί να τα δει κανείς σαν κάτι αστείο, τη θέση των γυναικών, το ρόλο και την τελετουργία της ...

  • Καλοκαιρινές ιστορίες

     03/07/2019 20:00

    Όλα ήταν όμορφα, γαλήνια και υπέροχα, και λουσμένα σε εκείνο το χρυσοκίτρινο φως της ηλικίας εκείνης, που το παρόν σου ήταν οι τωρινές σου αναμνήσεις, οι μέρες και οι νύχτες έμοιαζαν ακίνητες και μαγεμένες και υπήρχε ατέρμονος χρόνος για ...

  • Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας

     26/06/2019 20:00

    Στις 21 Ιουνίου ζήσαμε και πάλι τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, στο θερινό ηλιοστάσιο. Έπειτα ο ήλιος αρχίζει σιγά σιγά να απομακρύνεται από τη γη και η μέρα να μικραίνει ανεπαισθήτως στην αρχή, με μεγαλύτερα βήματα όσο τελειώνει το ...

  • Καλοκαίρι

     20/06/2019 08:00

    Μόλις κλείνανε τα σχολεία, κάθε Ιούνιο, φορτώναμε σχεδόν όλο μας το σπίτι σε ένα φορτηγό και πηγαίναμε να παραθερίσουμε, όπως λεγόταν τότε οι διακοπές, σε ένα σπίτι που νοικιάζαμε σε ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι της Καβάλας. Δεν υπήρχαν τότε...

  • Θεσσαλονίκη

     13/06/2019 08:00

    Ζω στη Θεσσαλονίκη εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί δεν ζω στην Αμερική; Γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει αρκετή ελευθερία για μένα... Γιατί δεν ζω στην Ευρώπη; Γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει αρκετή φιλία. Ελευθερία σημαίνει να έχεις δικαίωμα ...

  • Η καλύτερη εποχή

     07/06/2019 08:00

    Ποτέ δεν ξέρουμε πότε ήταν η καλύτερη εποχή. Η καλύτερη εποχή για κάποιους είναι η χειρότερη κάποιων άλλων. Οι πρώτες σειρές από το μυθιστόρημα του Κ. Ντίκενς «Η ιστορία δύο πόλεων» το περιγράφει τέλεια. «Ήταν η καλύτερη εποχή, ήταν η ...

  • Εκλέγειν και εκλέγεσθαι

     30/05/2019 08:00

    Είναι αδύνατον μια τέτοια μέρα να μη θυμηθώ το σπίτι μας, τον πατέρα μου, που θεωρούσε το εκλέγειν ύψιστο δικαίωμα του πολίτη και ήταν χαρούμενος κάθε φορά που ξημέρωνε η ημέρα των εκλογών. Στο σπίτι μας επικρατούσε άκρως δημοκρατική ...

  • Βιβλία

     23/05/2019 08:00

    Πάντα ήθελα να γίνω συγγραφέας. Πίστευα ότι θα ήταν εύκολο και διασκεδαστικό. Όμως το γράψιμο απαιτεί πειθαρχία και εμένα με παρέσυρε πάντα η δίψα για περιπέτεια, μια ιδέα τυχοδιωκτισμού, μια ανάγκη να ζήσω ιστορίες με ένταση και ριχνόμουν ...

  • Πορτρέτο

     12/05/2019 19:09

    Η μαμά μου ήταν μια όμορφη, ψηλή, ξανθιά γυναίκα, χαρούμενη, με απίστευτο χιούμορ και σπάνιο ταλέντο στην τέχνη της ζωής. Είχε απόλυτο σεβασμό στην ελευθερία του άλλου, ήταν στοργική, είχε μέτρο άριστον σε όλα, είχε ευγένεια και πολιτισμό....

  • Υπέροχη εποχή

     08/05/2019 21:00

    Κάθε άνθρωπος εφευρίσκει μια ιστορία που, συχνά με μεγάλες θυσίες, πιστεύει πως είναι η ζωή του. Πολλές φορές εφευρίσκει πολλές ιστορίες, που τις πιστοποιεί με ονόματα τόπων, πόλεων, με ημερομηνίες, έτσι ώστε όλα να θεωρούνται ...

  • Τα φιλιά

     01/05/2019 15:00

    Από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει ο άνθρωπος στη ζωή του είναι το φιλί. Μετά έρχεται το φεγγάρι, η θάλασσα, τα λουλούδια, τα βουνά, τα άλογα. Μπορεί να ξεχάσεις πολλά πράγματα, τους δρόμους, την πόλη, ονόματα, αλλά ποτέ το φιλί. Φιλιά που ...

  • Των βαΐων

     25/04/2019 15:00

    Κυριακή των βαΐων, έξω η αυτοκρατορία της πασχαλιάς και τα βασίλεια της παπαρούνας, του χαμομηλιού και πλήθος άλλων αγριολούλουδων. Παντού μυρίζει δροσερό χορτάρι, ακόμα και μέσα στις πόλεις. Άνοιξη. Η άνοιξη πάντα ορμάει παράφορα και ...

  • Το τηλέφωνο

     11/04/2019 18:05

    Νομίζω ότι το πρώτο τηλέφωνο που θυμάμαι ήταν στο σπίτι ενός γιατρού με μεγάλες πόρτες και ηλιόλουστα παράθυρα. Ήμουν συμμαθήτρια με την κόρη του και πολλές φορές παίζαμε στον κήπο του σπιτιού ή και μέσα στο σπίτι. Εκεί, λοιπόν, υπήρχε ένα ...

  • Η άνοιξη εφορμά

     04/04/2019 18:00

    Βαδίζουμε με βήμα γρήγορο προς την καρδιά της άνοιξης. Η πόλη στολίζεται. Η άνοιξη μεταμορφώνει δρόμους, πάρκα, κήπους, ουρανούς, τη θάλασσα, τα μάτια των ανθρώπων και τα χαμόγελά τους. Κάθε καινούργια άνοιξη γράφω τα ίδια πράγματα, ...

  • Φωτογραφική μνήμη

     28/03/2019 18:00

    Το σχολείο μας ήταν ένα πέτρινο κτίριο, όμορφο, με πολύ μεγάλη αυλή, με πεύκα και βρυσούλες στη σειρά, όπου ξεδιψούσαμε ή παίζαμε με τα νερά στα διαλείμματα, ξεφωνίζοντας. Κάθε τέτοια εποχή, τον Μάρτιο, με τις ευωδιαστές νωχέλειες της ...

  • Ο χορός του χρόνου

     21/03/2019 18:00

    «Το αν θα γίνω ο ήρωας της ζωής μου ή αν αυτή η θέση θα καταληφθεί από κάποιον άλλον, θα το δείξουν οι παρακάτω σελίδες». Έτσι αρχίζει ο «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ» και νομίζω ότι έτσι αρχίζει η ζωή του κάθε ανθρώπου. Κάποιοι πιστεύουν ότι η ζωή ...

  • Το τρένο

     12/03/2019 12:58

    Ποτέ δεν θα συνηθίσω να γράφω τη λέξη τρένο με «ε» αντί με «αι», όπως γραφόταν παλιά. Ανήκω σε μια οικογένεια σιδηροδρομικών. Ο λατρεμένος μου πατέρας και ο παππούς μου, ο πατέρας του πατέρα μου, ήταν μηχανοδηγοί. Τα λατρεύω τα τρένα, τους...

  • Ο χρόνος πάλι...

     24/09/2018 14:11

    Υπάρχει μία σκηνή στον «Θείο Βάνια» του Τσέχοφ, όπου ο Βάνιας, χαζεύοντας την Έλενα, τη γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος, λέει «κοιτάξτε την, περπατάει και από την τεμπελιά της τρεκλίζει. Α, είναι πολύ χαριτωμένο αυτό… πάρα πολύ ...