Και η κεντροδεξιά σε κρίση

Άρθρο του Γιάννη Νισύριου στην "ΜτΚ"

 15/04/2019 23:00

Και η κεντροδεξιά σε κρίση

Γράφει ο Γιάννης Νισύριος,

δικηγόρος nisirios@otenet.gr

Όταν ο Μακρόν επικράτησε στη Γαλλία, πολλοί μίλησαν για ήττα της άκρας δεξιάς και για διάσωση των δημοκρατικών αξιών της Ευρώπης. Η πραγματικότητα ήταν πως βρέθηκε ένα υποκατάστατο, για να μη φανεί έντονα η ήττα της άλλοτε πανίσχυρης κεντροδεξιάς στη χώρα αυτή και γενικά του εκεί παλαιού πολιτικού συστήματος. 

Η σοσιαλδημοκρατία είχε ήδη προ πολλού ηττηθεί, παραπαίοντας μέσα στην ανυποληψία των ιδεολογικών της διακηρύξεων. Η κεντροδεξιά, όμως, έχει την κρίση μπροστά της και ας διατείνεται πως είναι η μόνη υγιής φιλοευρωπαϊκή δύναμη. Στην πράξη έδειξε ένα ανάλγητο πρόσωπο και εν δυνάμει εχθρικό για τις φτωχότερες χώρες του Νότου. Μετέτρεψε την Ευρώπη σε γερμανοκρατούμενο άξονα κατά τον πλέον απεχθή και άκομψο τρόπο.

Επικαλείται η κεντροδεξιά, συχνά την ορθογώνια σκέψη, τους κανόνες της κοινής λογικής, έναν φιλελευθερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Η πραγματικότητα κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει τέτοιου είδους ιδεολογικές αφετηρίες. Το πρόγραμμα της Ελλάδας, η επιτήρηση του ΔΝΤ, η αποκάλυψη εκ των υστέρων της λάθος οικονομικής πολιτικής και η συνέχισή της είναι κάποια από τα δείγματα γραφής των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρώπης. 

Η εκλογή τώρα του Βέμπερ στην προεδρία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου έρχεται να επιβεβαιώσει, να επικυρώσει και ιδίως να επιβραβεύσει μία τακτική που, κατά κοινή σχεδόν ομολογία, έβλαψε την ενότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Η ταύτιση συνεπώς και της ΝΔ με την υποψηφιότητά του αποτελεί ισχυρό ντεζαβαντάζ για την αξιωματική αντιπολίτευση στην πορεία της για την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Ο Βέμπερ δείχνει να κινείται στον άξονα Σόιμπλε. 

Ταυτίζεται με τη ρήση-ειρωνεία του πως «οι Έλληνες κάποτε θα με ευγνωμονούν» αλλά και με την απαξιωτική στάση του απέναντι στο ελληνικό αίτημα για καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων. Μόνη σανίδα διασώσεως για την κεντροδεξιά η αναφορά στον κίνδυνο της άκρας δεξιάς. Το ίδιο επιχείρημα ανήκει και στον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο τη συσπείρωση πολιτικών δυνάμεων γύρω του. Για την κεντροδεξιά, όμως, που είναι κυρίαρχη στην Ευρώπη, η ήττα θα είναι περισσότερο εμφανής και, το χειρότερο, θα είναι, ίσως, οδυνηρή για το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης.

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 14 Απριλίου 2019

Γράφει ο Γιάννης Νισύριος,

δικηγόρος nisirios@otenet.gr

Όταν ο Μακρόν επικράτησε στη Γαλλία, πολλοί μίλησαν για ήττα της άκρας δεξιάς και για διάσωση των δημοκρατικών αξιών της Ευρώπης. Η πραγματικότητα ήταν πως βρέθηκε ένα υποκατάστατο, για να μη φανεί έντονα η ήττα της άλλοτε πανίσχυρης κεντροδεξιάς στη χώρα αυτή και γενικά του εκεί παλαιού πολιτικού συστήματος. 

Η σοσιαλδημοκρατία είχε ήδη προ πολλού ηττηθεί, παραπαίοντας μέσα στην ανυποληψία των ιδεολογικών της διακηρύξεων. Η κεντροδεξιά, όμως, έχει την κρίση μπροστά της και ας διατείνεται πως είναι η μόνη υγιής φιλοευρωπαϊκή δύναμη. Στην πράξη έδειξε ένα ανάλγητο πρόσωπο και εν δυνάμει εχθρικό για τις φτωχότερες χώρες του Νότου. Μετέτρεψε την Ευρώπη σε γερμανοκρατούμενο άξονα κατά τον πλέον απεχθή και άκομψο τρόπο.

Επικαλείται η κεντροδεξιά, συχνά την ορθογώνια σκέψη, τους κανόνες της κοινής λογικής, έναν φιλελευθερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Η πραγματικότητα κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνει τέτοιου είδους ιδεολογικές αφετηρίες. Το πρόγραμμα της Ελλάδας, η επιτήρηση του ΔΝΤ, η αποκάλυψη εκ των υστέρων της λάθος οικονομικής πολιτικής και η συνέχισή της είναι κάποια από τα δείγματα γραφής των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρώπης. 

Η εκλογή τώρα του Βέμπερ στην προεδρία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου έρχεται να επιβεβαιώσει, να επικυρώσει και ιδίως να επιβραβεύσει μία τακτική που, κατά κοινή σχεδόν ομολογία, έβλαψε την ενότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Η ταύτιση συνεπώς και της ΝΔ με την υποψηφιότητά του αποτελεί ισχυρό ντεζαβαντάζ για την αξιωματική αντιπολίτευση στην πορεία της για την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Ο Βέμπερ δείχνει να κινείται στον άξονα Σόιμπλε. 

Ταυτίζεται με τη ρήση-ειρωνεία του πως «οι Έλληνες κάποτε θα με ευγνωμονούν» αλλά και με την απαξιωτική στάση του απέναντι στο ελληνικό αίτημα για καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων. Μόνη σανίδα διασώσεως για την κεντροδεξιά η αναφορά στον κίνδυνο της άκρας δεξιάς. Το ίδιο επιχείρημα ανήκει και στον ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο τη συσπείρωση πολιτικών δυνάμεων γύρω του. Για την κεντροδεξιά, όμως, που είναι κυρίαρχη στην Ευρώπη, η ήττα θα είναι περισσότερο εμφανής και, το χειρότερο, θα είναι, ίσως, οδυνηρή για το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης.

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 14 Απριλίου 2019

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλέξτε Κατηγορία