ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ημερολόγιο μιας καραντίνας… εν πλω

Η πανδημία άλλαξε τα πάντα στην καθημερινότητά μας κι αν για τα όσα ζήσαμε κλεισμένοι σπίτι έχουν γραφτεί πολλά, η «Θ» μεταφέρει την εμπειρία μιας νεαρής εμποροπλοιάρχου από την καραντίνα αλλά και την ζωή μιας γυναίκας στη θάλασσα

 23/05/2020 16:16

Ημερολόγιο μιας καραντίνας… εν πλω

Της Μαρίας-Ελένης Τσόγκα


«Ένα πλοίο που ταξιδεύει είναι στρατός σε μάχη.

Η καταιγίδα κρύβεται, αλλά δεν χάνεται»

Βίκτωρ Ουγκώ

Με σύνθημα το «Μένουμε ασφαλείς» και με ελπίδα την συλλογική ευθύνη, η Ελλάδα σήμερα έχει μπει αισίως στην τρίτη εβδομάδα προσαρμογής στη νέα κανονικότητα. Μπορεί ο Covid-19 να πάγωσε τη δραστηριότητα στην ξηρά, στη θάλασσα όμως δεν σταμάτησε ποτέ αφού… στα ρηχά δεν πλέει το καράβι.

Η Τζέσικα Αρρίκο, τριτοετής σπουδάστρια στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Ηπείρου, στο Τμήμα Εμποροπλοιάρχων, εργάζεται εδώ και τρεις μήνες ως δόκιμος πλοίαρχος σε δεξαμενόπλοιο-γκαζάδικο που προμηθεύει τη ΔΕΗ με πετρέλαιο. Τα δρομολόγια περιορίζονται στα λιμάνια της Ρόδου, του Ηρακλείου, του Λαυρίου και πλέον και της Θεσσαλονίκης. «Δεν γνώριζα για τον κορονοϊό πριν ναυτολογηθώ από την εταιρεία, καθώς δεν είχε ξεσπάσει ακόμα στην Ελλάδα» λέει χαρακτηριστικά και μας περιγράφει την πραγματικότητα της θάλασσας όπως τη βιώνει μια γυναίκα σήμερα.

Οι αρμοδιότητές της πάνω στο βαπόρι ξεκινούν από νωρίς το πρωί καθώς, όπως μας λέει «στις 8 π.μ πηγαίνω στην τραπεζαρία όπου θερμομετρώ τους συναδέλφους και μετά το πρωινό επιστρέφοντας στη γέφυρα αποστέλλω τις θερμοκρασίες στην εταιρεία για να ελεγχθούν». Ύστερα ασχολείται με γραφειακά ζητήματα όπως η «καταγραφή των βαρδιών» και «ο έλεγχος πιστοποιητικών και λιμανοχάρτων». Μετά τη λήξη των υποχρεώσεων σειρά έχουν οι χειρωνακτικές δουλειές. Η πραγματικότητα της θάλασσας είναι σκληρή για μία γυναίκα και πολλές φορές άδικη, ωστόσο «κάθε μία από εμάς έχει χρέος να υποστηρίζει τον εαυτό της και να μην αφήνει κανέναν να την καταπονεί. Σφουγγάρισμα, βάψιμο και καθάρισμα του καταστρώματος γίνεται σχεδόν σε καθημερινή βάση από ανεξαιρέτως όλα τα μέλη του πληρώματος και διαρκεί σχεδόν όλη τη μέρα». Τέλος, σε περίπτωση φόρτωσης-ξεφορτώματος φορτίου «αναλαμβάνω την επικοινωνία με τους υπεύθυνους της ΔΕΗ, περνώντας σχεδόν όλη τη μέρα στη γέφυρα».

«Θεωρούμαστε αποστειρωμένοι και αισθάνομαι υπερβολική ασφάλεια»

Ο κίνδυνος του ιού δεν άφησε ανεπηρέαστο το μέγα της θαλάσσης κράτος. Η καραντίνα ήταν αναπόφευκτη. Όμως ο καλός ο καπετάνιος, λένε, στην φουρτούνα φαίνεται, και αυτή η φουρτούνα ήταν πρωτόγνωρα καθοριστική για όλους. Τα μέτρα ήταν αυστηρά και εφαρμόστηκαν άμεσα με πρώτο και κυριότερο την απαγόρευση εξόδου και την παράταση θητείας του πληρώματος από έξι μήνες σε εννέα. Η απολύμανση όλων των εξωτερικών κι εσωτερικών χώρων του βαποριού είναι νούμερο ένα πρακτική, τόσο στη διαδικασία φόρτωσης εμπορεύματος όσο και στη διαδικασία ξεφορτώματος. «Η είσοδος στο βαπόρι επιτρέπεται αυστηρά και μόνο στον πιλότο ή αλλιώς πλοηγό» μας λέει, «ο οποίος με ειδική προστατευτική ενδυμασία (που περιλαμβάνει γάντια, μάσκα και ειδικά γυαλιά) ανεβαίνει στο βαπόρι και αναλαμβάνει το φόρτωμα-ξεφόρτωμα σε συνεργασία με συγκεκριμένα άτομα διατηρώντας τουλάχιστον ένα μέτρο απόσταση».

Οποιαδήποτε άλλη διαδικασία προμήθειας αγαθών για προσωπική χρήση του πληρώματος, τροφίμων, ειδών υγιεινής κτλ. γίνεται με την εγκατάλειψή τους από τον διανομέα στο κατάστρωμα του βαποριού. Όσο για το τι γίνεται σε περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να ξεμπαρκάρει, η Τζέσικα επισημαίνει πως «απαγορεύεται αυστηρώς». Αν και τονίζει πως «θεωρούμαστε αποστειρωμένοι και δεν τίθεται θέμα ιού μέσα στο βαπόρι» ,συνεχίζει λέγοντας πως «όλα τα μέλη του πληρώματος θερμομετρούνται δύο φορές την ημέρα», δηλώνοντας πως «μέχρι στιγμής δεν έχει παρατηρηθεί κάτι ανησυχητικό».

Τι γίνεται όμως, αν εντοπισθεί κρούσμα; «Ο νοσών υποχρεούται να μένει στη καμπίνα του μέχρι οι γιατροί να τον παραλάβουν και με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού να βγει από το βαπόρι», ενώ όσον αφορά το πλήρωμα, επισημαίνει πως «θα υποβληθεί με τη σειρά του στις απαραίτητες εξετάσεις και θα ακολουθήσει αναγκαστική δεκαπενθήμερη καραντίνα». Στη συνέχεια «θα πραγματοποιηθεί ολική αποστείρωση του καραβιού» ενώ «το βαπόρι δεν θα μπορέσει να συνεχίσει τα δρομολόγια».

* Η Μαρία-Ελένη Τσόγκα είναι φοιτήτρια του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ και το ρεπορτάζ έγινε στο πλαίσιο του μαθήματος "Δημοσιογραφικός λόγος".

* Δημοσιεύτηκε στη "Θεσσαλονίκη" στις 21.05.2020.

Της Μαρίας-Ελένης Τσόγκα


«Ένα πλοίο που ταξιδεύει είναι στρατός σε μάχη.

Η καταιγίδα κρύβεται, αλλά δεν χάνεται»

Βίκτωρ Ουγκώ

Με σύνθημα το «Μένουμε ασφαλείς» και με ελπίδα την συλλογική ευθύνη, η Ελλάδα σήμερα έχει μπει αισίως στην τρίτη εβδομάδα προσαρμογής στη νέα κανονικότητα. Μπορεί ο Covid-19 να πάγωσε τη δραστηριότητα στην ξηρά, στη θάλασσα όμως δεν σταμάτησε ποτέ αφού… στα ρηχά δεν πλέει το καράβι.

Η Τζέσικα Αρρίκο, τριτοετής σπουδάστρια στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Ηπείρου, στο Τμήμα Εμποροπλοιάρχων, εργάζεται εδώ και τρεις μήνες ως δόκιμος πλοίαρχος σε δεξαμενόπλοιο-γκαζάδικο που προμηθεύει τη ΔΕΗ με πετρέλαιο. Τα δρομολόγια περιορίζονται στα λιμάνια της Ρόδου, του Ηρακλείου, του Λαυρίου και πλέον και της Θεσσαλονίκης. «Δεν γνώριζα για τον κορονοϊό πριν ναυτολογηθώ από την εταιρεία, καθώς δεν είχε ξεσπάσει ακόμα στην Ελλάδα» λέει χαρακτηριστικά και μας περιγράφει την πραγματικότητα της θάλασσας όπως τη βιώνει μια γυναίκα σήμερα.

Οι αρμοδιότητές της πάνω στο βαπόρι ξεκινούν από νωρίς το πρωί καθώς, όπως μας λέει «στις 8 π.μ πηγαίνω στην τραπεζαρία όπου θερμομετρώ τους συναδέλφους και μετά το πρωινό επιστρέφοντας στη γέφυρα αποστέλλω τις θερμοκρασίες στην εταιρεία για να ελεγχθούν». Ύστερα ασχολείται με γραφειακά ζητήματα όπως η «καταγραφή των βαρδιών» και «ο έλεγχος πιστοποιητικών και λιμανοχάρτων». Μετά τη λήξη των υποχρεώσεων σειρά έχουν οι χειρωνακτικές δουλειές. Η πραγματικότητα της θάλασσας είναι σκληρή για μία γυναίκα και πολλές φορές άδικη, ωστόσο «κάθε μία από εμάς έχει χρέος να υποστηρίζει τον εαυτό της και να μην αφήνει κανέναν να την καταπονεί. Σφουγγάρισμα, βάψιμο και καθάρισμα του καταστρώματος γίνεται σχεδόν σε καθημερινή βάση από ανεξαιρέτως όλα τα μέλη του πληρώματος και διαρκεί σχεδόν όλη τη μέρα». Τέλος, σε περίπτωση φόρτωσης-ξεφορτώματος φορτίου «αναλαμβάνω την επικοινωνία με τους υπεύθυνους της ΔΕΗ, περνώντας σχεδόν όλη τη μέρα στη γέφυρα».

«Θεωρούμαστε αποστειρωμένοι και αισθάνομαι υπερβολική ασφάλεια»

Ο κίνδυνος του ιού δεν άφησε ανεπηρέαστο το μέγα της θαλάσσης κράτος. Η καραντίνα ήταν αναπόφευκτη. Όμως ο καλός ο καπετάνιος, λένε, στην φουρτούνα φαίνεται, και αυτή η φουρτούνα ήταν πρωτόγνωρα καθοριστική για όλους. Τα μέτρα ήταν αυστηρά και εφαρμόστηκαν άμεσα με πρώτο και κυριότερο την απαγόρευση εξόδου και την παράταση θητείας του πληρώματος από έξι μήνες σε εννέα. Η απολύμανση όλων των εξωτερικών κι εσωτερικών χώρων του βαποριού είναι νούμερο ένα πρακτική, τόσο στη διαδικασία φόρτωσης εμπορεύματος όσο και στη διαδικασία ξεφορτώματος. «Η είσοδος στο βαπόρι επιτρέπεται αυστηρά και μόνο στον πιλότο ή αλλιώς πλοηγό» μας λέει, «ο οποίος με ειδική προστατευτική ενδυμασία (που περιλαμβάνει γάντια, μάσκα και ειδικά γυαλιά) ανεβαίνει στο βαπόρι και αναλαμβάνει το φόρτωμα-ξεφόρτωμα σε συνεργασία με συγκεκριμένα άτομα διατηρώντας τουλάχιστον ένα μέτρο απόσταση».

Οποιαδήποτε άλλη διαδικασία προμήθειας αγαθών για προσωπική χρήση του πληρώματος, τροφίμων, ειδών υγιεινής κτλ. γίνεται με την εγκατάλειψή τους από τον διανομέα στο κατάστρωμα του βαποριού. Όσο για το τι γίνεται σε περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να ξεμπαρκάρει, η Τζέσικα επισημαίνει πως «απαγορεύεται αυστηρώς». Αν και τονίζει πως «θεωρούμαστε αποστειρωμένοι και δεν τίθεται θέμα ιού μέσα στο βαπόρι» ,συνεχίζει λέγοντας πως «όλα τα μέλη του πληρώματος θερμομετρούνται δύο φορές την ημέρα», δηλώνοντας πως «μέχρι στιγμής δεν έχει παρατηρηθεί κάτι ανησυχητικό».

Τι γίνεται όμως, αν εντοπισθεί κρούσμα; «Ο νοσών υποχρεούται να μένει στη καμπίνα του μέχρι οι γιατροί να τον παραλάβουν και με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού να βγει από το βαπόρι», ενώ όσον αφορά το πλήρωμα, επισημαίνει πως «θα υποβληθεί με τη σειρά του στις απαραίτητες εξετάσεις και θα ακολουθήσει αναγκαστική δεκαπενθήμερη καραντίνα». Στη συνέχεια «θα πραγματοποιηθεί ολική αποστείρωση του καραβιού» ενώ «το βαπόρι δεν θα μπορέσει να συνεχίσει τα δρομολόγια».

* Η Μαρία-Ελένη Τσόγκα είναι φοιτήτρια του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ και το ρεπορτάζ έγινε στο πλαίσιο του μαθήματος "Δημοσιογραφικός λόγος".

* Δημοσιεύτηκε στη "Θεσσαλονίκη" στις 21.05.2020.

ΣΧΟΛΙΑ

Επιλέξτε Κατηγορία