ΓΕΥΣΕΙΣ

Ημέρα έβδομη: Η οσμή

 15/01/2020 18:25

Ημέρα έβδομη: Η οσμή

Μανώλης Παπουτσάκης

Είναι πολλά που κρίνονται από την όσφρηση στο χώρο της γαστρονομίας. Η μύτη μας μας βοηθά να αντιληφθούμε αν μία πρώτη ύλη είναι ποιοτική. Ένα ματσάκι βασιλικός, μια ντομάτα, ένα λεμόνι, ένας γαύρος, ένα κοτόπουλο, ο κιμάς, ένα αμύγδαλο, ένα δαφνόφυλλο δεν φτάνει μόνο να τα δεις για να ξέρεις -πριν τα δοκιμάσεις- αν είναι φρέσκα και ποιοτικά. Μπορείς και μόνο με τη μυρωδιά να καταλάβεις, αν αξίζει να τα ρίξεις μέσα στις κατσαρόλες σου.

Το ίδιο ισχύει και για τα πιάτα που προσφέρουμε στους πελάτες μας: Αν δεν αναδύουν αρώματα λιμπιστικά και καλοσυνδυασμένα, αν δεν δημιουργεί η ίδια η οσμή μια προσμονή δοκιμής, τότε το ’χουμε χάσει το παιχνίδι.

Όμως η δύναμη και η καίρια σημασία της οσμής δεν σταματά εδώ: Είναι και η ίδια η μυρωδιά του χώρου και των ανθρώπων που εξυπηρετούν ένα στοιχείο της γαστρονομικής εμπειρίας που προσφέρουμε. Αν η μυρωδιά των φαγητών κατακλείει τη σάλα και ανακατεύεται άτσαλα με τα δυνατά αρώματα των σερβιτόρων και των πελατών, τότε ήδη ένα κομμάτι της εμπειρίας αυτής έχει στραπατσαριστεί.

Έτσι ας είναι ο Πυροφάγος αυτός αφιερωμένος στα μυρωδάτα υλικά που φτιάχνουν τα μυρωδάτα φαγητά και που οι οσμές τους ταξιδεύουν σαν αόρατες, λεπτές, διακριτικές κλωστές μέσα στη σάλα, κάνοντάς μας να γυρίσουμε το βλέμμα μας προς αυτές, για να τις αρπάξουμε με τα ρουθούνια μας. Και στους διακριτικά μυρωμένους σερβιτόρους και πελάτες που αφήνουν το φαγητό να ταξιδεύσει ανεμπόδιστα μέχρι να φτάσει στον ουρανίσκο μας και να επιβεβαιώσει την υπόθεση της νοστιμιάς που σύστησε η γλυκιά οσμή του.

* Δημοσιεύτηκε στη "Θεσσαλονίκη" στις 9.1.2020.

Είναι πολλά που κρίνονται από την όσφρηση στο χώρο της γαστρονομίας. Η μύτη μας μας βοηθά να αντιληφθούμε αν μία πρώτη ύλη είναι ποιοτική. Ένα ματσάκι βασιλικός, μια ντομάτα, ένα λεμόνι, ένας γαύρος, ένα κοτόπουλο, ο κιμάς, ένα αμύγδαλο, ένα δαφνόφυλλο δεν φτάνει μόνο να τα δεις για να ξέρεις -πριν τα δοκιμάσεις- αν είναι φρέσκα και ποιοτικά. Μπορείς και μόνο με τη μυρωδιά να καταλάβεις, αν αξίζει να τα ρίξεις μέσα στις κατσαρόλες σου.

Το ίδιο ισχύει και για τα πιάτα που προσφέρουμε στους πελάτες μας: Αν δεν αναδύουν αρώματα λιμπιστικά και καλοσυνδυασμένα, αν δεν δημιουργεί η ίδια η οσμή μια προσμονή δοκιμής, τότε το ’χουμε χάσει το παιχνίδι.

Όμως η δύναμη και η καίρια σημασία της οσμής δεν σταματά εδώ: Είναι και η ίδια η μυρωδιά του χώρου και των ανθρώπων που εξυπηρετούν ένα στοιχείο της γαστρονομικής εμπειρίας που προσφέρουμε. Αν η μυρωδιά των φαγητών κατακλείει τη σάλα και ανακατεύεται άτσαλα με τα δυνατά αρώματα των σερβιτόρων και των πελατών, τότε ήδη ένα κομμάτι της εμπειρίας αυτής έχει στραπατσαριστεί.

Έτσι ας είναι ο Πυροφάγος αυτός αφιερωμένος στα μυρωδάτα υλικά που φτιάχνουν τα μυρωδάτα φαγητά και που οι οσμές τους ταξιδεύουν σαν αόρατες, λεπτές, διακριτικές κλωστές μέσα στη σάλα, κάνοντάς μας να γυρίσουμε το βλέμμα μας προς αυτές, για να τις αρπάξουμε με τα ρουθούνια μας. Και στους διακριτικά μυρωμένους σερβιτόρους και πελάτες που αφήνουν το φαγητό να ταξιδεύσει ανεμπόδιστα μέχρι να φτάσει στον ουρανίσκο μας και να επιβεβαιώσει την υπόθεση της νοστιμιάς που σύστησε η γλυκιά οσμή του.

* Δημοσιεύτηκε στη "Θεσσαλονίκη" στις 9.1.2020.

ΣΧΟΛΙΑ

Επιλέξτε Κατηγορία