ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Χρύσα Παπά: Να γιορτάζουμε το ότι ζούμε κάθε μέρα

Τη γενοκτονία του Πόντου φέρνει επί σκηνής η γνωστή ηθοποιός σε έναν μονόλογο μεγάλων απαιτήσεων και συζητά για αυτό στη «ΜτΚ»

 29/09/2022 10:00

Χρύσα Παπά: Να γιορτάζουμε το ότι ζούμε κάθε μέρα

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Παντελάκη

Το βιβλίο «Σέρρα: Η ψυχή του πόντου» του Γιάννη Καλπούζου, μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή σε διασκευή του ίδιου και σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη. Στον ρόλο της αφηγήτριας - Λεμονιάς είναι η Χρύσα Παπά που χρειάστηκε να κάνει σχεδόν αθλητική προετοιμασία για να φέρει εις πέρας τις απαιτήσεις των δώδεκα τουλάχιστον ρόλων που θα φέρει στη σκηνή. «Την έχουμε αγαπήσει πολύ την παράσταση. Η Θεσσαλονίκη είναι η πατρίδα μου και θέλω πολύ να αρχίσουμε από εκεί φέτος» ξεκινά να λέει στη «ΜτΚ».

Μέχρι σήμερα φαίνεται να είναι ό,τι πιο απαιτητικό της έχει ζητηθεί να κάνει ως ηθοποιός. «Θα δείξει ο χρόνος αλλά πιστεύω ότι θα είναι μέσα στις πιο απαιτητικές δουλειές που θα έχω κληθεί ποτέ να κάνω. Είναι ένας μονόλογος πολύ δύσκολος φωνητικά και σωματικά και μέσα σε όλο αυτό υποδύομαι 12 διαφορετικούς ρόλους», διατυπώνει. Στην προετοιμασία της γι’ αυτήν την παράσταση χρειάστηκε πειθαρχία αλλά και πολλή αγάπη. Η κ. Παπά βρίσκεται σε ένα στάδιο της ζωής της που προσπαθεί να κοιτάζει το θετικό σε κάθε κατάσταση που ζει και το μεταδίδει αυτό και στους συνομιλητές της. «Εγώ πιστεύω ότι όλα τα πράγματα γίνονται σε αυτή τη ζωή με δουλειά, προσήλωση και αν επιστήσουμε την προσοχή μας σε κάτι. Επομένως, έχω δουλέψει πάρα πολύ με τον σκηνοθέτη, τον Σωτήρη Χατζάκη και η δουλειά που κάνουμε οι ηθοποιοί είναι πραγματικά στρατιωτική και έχει μία πειθαρχία στρατιωτική ή αθλητική. Αυτό σημαίνει ότι είναι μια διαδικασία που κάνω ώστε να μπορεί το σώμα μου και η φωνή μου να ανταποκριθούν σε όλα αυτά που απαιτούνται για την παράσταση, δηλαδή, πολλή γυμναστική, μαθήματα φωνητικής, μεγάλη προσήλωση, καλό φαγητό. Αυτά είναι τα πολύ τεχνικά που λέω, αλλά είναι πολύ σημαντικά αλλιώς δεν βγαίνει γιατί είναι αθλητική η δουλειά που κάνουμε. Όταν το δείτε θα καταλάβετε τι εννοώ» εξηγεί η ηθοποιός.

«Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα μέσα στη βία των χρόνων»

Η Χρύσα Παπά χαρακτηρίζει το έργο ως «μία ερωτική και οικογενειακή ιστορία». Η ίδια παρουσιάζεται στη σκηνή ως η Λεμονιά, η κόρη του πατέρα της ιστορίας για να αφηγηθεί στον κόσμο τη δική του ζωή. «Η ζωή του ξεκινά από το 1915 και ολοκληρώνεται το 1962 και περνάμε από πολύ σημαντικά ιστορικά χρόνια. Έχουμε τη γενοκτονία των ποντίων πριν τη σφαγή των Αρμενίων, τα βασανιστήρια των ποντίων στη Σοβιετική Ένωση. Βλέπουμε την ιστορία τριών οικογενειών μέσα από όλα αυτά τα χρόνια. Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα, έρωτα μέσα στη βία των χρόνων» επισημαίνει. Η Λεμονιά έχει τη δύναμη να συγκινεί βαθιά την ηθοποιό ιδιαίτερα όταν αυτή συναντά τον πατέρα της μετά από χρόνια: «Τη Λεμονιά τη συναντάμε στα μισά του έργου που είναι 13 ετών και μετά από 19 χρόνια που συναντά ξανά τον πατέρα της. Όσες φορές και αν το έχω κάνει πρόβα, η σκηνή αυτή για μένα είναι πολύ συγκινητική. Οι άνθρωποι χάνονταν εκείνα τα χρόνια με τις εξορίες» αναφέρει.

Το έργο αν και μιλά για το παρελθόν δεν παύει να είναι διαχρονικό αφού όπως δείχνουν όλες οι εξελίξεις η προσφυγιά είναι και στις ημέρες μας ένα ενδεχόμενο: «Θα ήταν ευχής έργο να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα και αν μη τι άλλο ευχής έργο να μιλάμε για κάτι που ανήκει στο παρελθόν και να μην χρειάζεται να κάνουμε αναγωγή στο παρόν, από τους Σύριους και τους Αφγανούς στους Ουκρανούς».

«Μου έχει θυμίσει το μεγαλείο της ζωής»

Όπως είναι λογικό και αν σκεφτεί κανείς ότι η ίδια η Χρύσα Παπά έχει καταβολές από τον Πόντο, το να διαχειριστεί ένα τέτοιο έργο «έπαιξε» αρκετά με το μέσα της, της έμαθε όμως και πολλά πράγματα για τον εαυτό της: «Συγκινησιακά έπαιξε πολύ με το μέσα μου. Αυτό που μου έχει μάθει για ακόμη μία φορά και περνάει στο πετσί μου είναι πόσο σημαντικό είναι να είμαστε άνθρωποι, να γιορτάζουμε ότι ζούμε κάθε μέρα, πόσο μου έχει δώσει δύναμη αυτό το έργο και η ιστορία αυτών των ανθρώπων. Κάποιοι, δυστυχώς πολλοί, απεβίωσαν από αυτό αλλά κάποιοι επιβίωσαν. Μου δίδαξε να πάψω να γκρινιάζω, που το κάνω σαν άνθρωπος, αλλά το έχω μειώσει πολύ. Κάποιοι άνθρωποι έχουν περάσει πολύ χειρότερα πράγματα και τα κατάφεραν. Μου έχει θυμίσει το μεγαλείο της ζωής. Το άλλο που μου έχει μάθει είναι να μαθαίνουμε από την ιστορία μας, είτε από τις προσωπικές ιστορίες του καθενός είτε της γειτονιάς μου, της οικογένειας μου, του κόσμου όλου. ‘Κοιτάς μπροστά όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι’ λέει κάπου στο βιβλίο». Η ευθύνη για τη μεταφορά μίας τέτοιας ιστορίας στο κοινό ‘βαραίνει’ τον ηθοποιό και η Χρύσα Παπά αναφέρει «ότι γενικώς έχουμε ευθύνη οι ηθοποιοί και μέσα από την τέχνη μας να δείχνουμε δρόμους, αφού και εμείς πρώτα τους ανακαλύψουμε. Ένας δρόμος είναι για να μην ξεχνάμε. Δεν το λέω μοιρολατρικά» τονίζει. Στον σύντομο κύκλο που πρόλαβε να κάνει η παράσταση στην Αθήνα στο ξέσπασμα του COVID-19, η ίδια κατάλαβε ότι το κοινό «ανάσαινε» μαζί της. «Κάτι μετακινείται μέσα τους και αυτός είναι ένας δικός μου στόχος» αναφέρει.

Η Εύα θα ζήσει μεγάλες αλλαγές στη «Γη της Ελιάς»

Με αφορμή την πρεμιέρα της δημοφιλούς σειράς στην οποία πρωταγωνιστεί η Χρύσα Παπά, ρωτήσαμε τι να περιμένουμε από την Εύα στον δεύτερο κύκλο της «Γης της Ελιάς»: «Γίνονται μεγάλες αλλαγές στη ζωή της, παίρνει ρηξικέλευθες και μεγάλες αποφάσεις γιατί φτάνει στο αμήν πια. Συμβαίνουν πράγματα καινούρια τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. Επαναπροσδιορίζεται και αλλάζει κεφάλαια στη ζωή της σε όλους τους τομείς. Θα δούμε καινούρια πράγματα. Γενικώς, έχουμε ετοιμάσει έναν δεύτερο κύκλο που μέχρι στιγμής φαίνεται εξαιρετικός. Έχει γράψει η Βάνα Δημητρίου ένα εξαιρετικό σενάριο και είμαστε όλοι πολύ ενθουσιασμένοι με αυτό που συμβαίνει».

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

«Σέρρα: Η ψυχή του Πόντου»

Θέατρο Αυλαία

Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 9 μ.μ. & Κυριακή στις 8 μ.μ. από 30/9 έως 9/10

Εισιτήρια: 16 ευρώ, 14 ευρώ μειωμένο

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 25.09.2022


Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Παντελάκη

Το βιβλίο «Σέρρα: Η ψυχή του πόντου» του Γιάννη Καλπούζου, μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή σε διασκευή του ίδιου και σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη. Στον ρόλο της αφηγήτριας - Λεμονιάς είναι η Χρύσα Παπά που χρειάστηκε να κάνει σχεδόν αθλητική προετοιμασία για να φέρει εις πέρας τις απαιτήσεις των δώδεκα τουλάχιστον ρόλων που θα φέρει στη σκηνή. «Την έχουμε αγαπήσει πολύ την παράσταση. Η Θεσσαλονίκη είναι η πατρίδα μου και θέλω πολύ να αρχίσουμε από εκεί φέτος» ξεκινά να λέει στη «ΜτΚ».

Μέχρι σήμερα φαίνεται να είναι ό,τι πιο απαιτητικό της έχει ζητηθεί να κάνει ως ηθοποιός. «Θα δείξει ο χρόνος αλλά πιστεύω ότι θα είναι μέσα στις πιο απαιτητικές δουλειές που θα έχω κληθεί ποτέ να κάνω. Είναι ένας μονόλογος πολύ δύσκολος φωνητικά και σωματικά και μέσα σε όλο αυτό υποδύομαι 12 διαφορετικούς ρόλους», διατυπώνει. Στην προετοιμασία της γι’ αυτήν την παράσταση χρειάστηκε πειθαρχία αλλά και πολλή αγάπη. Η κ. Παπά βρίσκεται σε ένα στάδιο της ζωής της που προσπαθεί να κοιτάζει το θετικό σε κάθε κατάσταση που ζει και το μεταδίδει αυτό και στους συνομιλητές της. «Εγώ πιστεύω ότι όλα τα πράγματα γίνονται σε αυτή τη ζωή με δουλειά, προσήλωση και αν επιστήσουμε την προσοχή μας σε κάτι. Επομένως, έχω δουλέψει πάρα πολύ με τον σκηνοθέτη, τον Σωτήρη Χατζάκη και η δουλειά που κάνουμε οι ηθοποιοί είναι πραγματικά στρατιωτική και έχει μία πειθαρχία στρατιωτική ή αθλητική. Αυτό σημαίνει ότι είναι μια διαδικασία που κάνω ώστε να μπορεί το σώμα μου και η φωνή μου να ανταποκριθούν σε όλα αυτά που απαιτούνται για την παράσταση, δηλαδή, πολλή γυμναστική, μαθήματα φωνητικής, μεγάλη προσήλωση, καλό φαγητό. Αυτά είναι τα πολύ τεχνικά που λέω, αλλά είναι πολύ σημαντικά αλλιώς δεν βγαίνει γιατί είναι αθλητική η δουλειά που κάνουμε. Όταν το δείτε θα καταλάβετε τι εννοώ» εξηγεί η ηθοποιός.

«Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα μέσα στη βία των χρόνων»

Η Χρύσα Παπά χαρακτηρίζει το έργο ως «μία ερωτική και οικογενειακή ιστορία». Η ίδια παρουσιάζεται στη σκηνή ως η Λεμονιά, η κόρη του πατέρα της ιστορίας για να αφηγηθεί στον κόσμο τη δική του ζωή. «Η ζωή του ξεκινά από το 1915 και ολοκληρώνεται το 1962 και περνάμε από πολύ σημαντικά ιστορικά χρόνια. Έχουμε τη γενοκτονία των ποντίων πριν τη σφαγή των Αρμενίων, τα βασανιστήρια των ποντίων στη Σοβιετική Ένωση. Βλέπουμε την ιστορία τριών οικογενειών μέσα από όλα αυτά τα χρόνια. Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα, έρωτα μέσα στη βία των χρόνων» επισημαίνει. Η Λεμονιά έχει τη δύναμη να συγκινεί βαθιά την ηθοποιό ιδιαίτερα όταν αυτή συναντά τον πατέρα της μετά από χρόνια: «Τη Λεμονιά τη συναντάμε στα μισά του έργου που είναι 13 ετών και μετά από 19 χρόνια που συναντά ξανά τον πατέρα της. Όσες φορές και αν το έχω κάνει πρόβα, η σκηνή αυτή για μένα είναι πολύ συγκινητική. Οι άνθρωποι χάνονταν εκείνα τα χρόνια με τις εξορίες» αναφέρει.

Το έργο αν και μιλά για το παρελθόν δεν παύει να είναι διαχρονικό αφού όπως δείχνουν όλες οι εξελίξεις η προσφυγιά είναι και στις ημέρες μας ένα ενδεχόμενο: «Θα ήταν ευχής έργο να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα και αν μη τι άλλο ευχής έργο να μιλάμε για κάτι που ανήκει στο παρελθόν και να μην χρειάζεται να κάνουμε αναγωγή στο παρόν, από τους Σύριους και τους Αφγανούς στους Ουκρανούς».

«Μου έχει θυμίσει το μεγαλείο της ζωής»

Όπως είναι λογικό και αν σκεφτεί κανείς ότι η ίδια η Χρύσα Παπά έχει καταβολές από τον Πόντο, το να διαχειριστεί ένα τέτοιο έργο «έπαιξε» αρκετά με το μέσα της, της έμαθε όμως και πολλά πράγματα για τον εαυτό της: «Συγκινησιακά έπαιξε πολύ με το μέσα μου. Αυτό που μου έχει μάθει για ακόμη μία φορά και περνάει στο πετσί μου είναι πόσο σημαντικό είναι να είμαστε άνθρωποι, να γιορτάζουμε ότι ζούμε κάθε μέρα, πόσο μου έχει δώσει δύναμη αυτό το έργο και η ιστορία αυτών των ανθρώπων. Κάποιοι, δυστυχώς πολλοί, απεβίωσαν από αυτό αλλά κάποιοι επιβίωσαν. Μου δίδαξε να πάψω να γκρινιάζω, που το κάνω σαν άνθρωπος, αλλά το έχω μειώσει πολύ. Κάποιοι άνθρωποι έχουν περάσει πολύ χειρότερα πράγματα και τα κατάφεραν. Μου έχει θυμίσει το μεγαλείο της ζωής. Το άλλο που μου έχει μάθει είναι να μαθαίνουμε από την ιστορία μας, είτε από τις προσωπικές ιστορίες του καθενός είτε της γειτονιάς μου, της οικογένειας μου, του κόσμου όλου. ‘Κοιτάς μπροστά όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι’ λέει κάπου στο βιβλίο». Η ευθύνη για τη μεταφορά μίας τέτοιας ιστορίας στο κοινό ‘βαραίνει’ τον ηθοποιό και η Χρύσα Παπά αναφέρει «ότι γενικώς έχουμε ευθύνη οι ηθοποιοί και μέσα από την τέχνη μας να δείχνουμε δρόμους, αφού και εμείς πρώτα τους ανακαλύψουμε. Ένας δρόμος είναι για να μην ξεχνάμε. Δεν το λέω μοιρολατρικά» τονίζει. Στον σύντομο κύκλο που πρόλαβε να κάνει η παράσταση στην Αθήνα στο ξέσπασμα του COVID-19, η ίδια κατάλαβε ότι το κοινό «ανάσαινε» μαζί της. «Κάτι μετακινείται μέσα τους και αυτός είναι ένας δικός μου στόχος» αναφέρει.

Η Εύα θα ζήσει μεγάλες αλλαγές στη «Γη της Ελιάς»

Με αφορμή την πρεμιέρα της δημοφιλούς σειράς στην οποία πρωταγωνιστεί η Χρύσα Παπά, ρωτήσαμε τι να περιμένουμε από την Εύα στον δεύτερο κύκλο της «Γης της Ελιάς»: «Γίνονται μεγάλες αλλαγές στη ζωή της, παίρνει ρηξικέλευθες και μεγάλες αποφάσεις γιατί φτάνει στο αμήν πια. Συμβαίνουν πράγματα καινούρια τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. Επαναπροσδιορίζεται και αλλάζει κεφάλαια στη ζωή της σε όλους τους τομείς. Θα δούμε καινούρια πράγματα. Γενικώς, έχουμε ετοιμάσει έναν δεύτερο κύκλο που μέχρι στιγμής φαίνεται εξαιρετικός. Έχει γράψει η Βάνα Δημητρίου ένα εξαιρετικό σενάριο και είμαστε όλοι πολύ ενθουσιασμένοι με αυτό που συμβαίνει».

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

«Σέρρα: Η ψυχή του Πόντου»

Θέατρο Αυλαία

Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή, Σάββατο στις 9 μ.μ. & Κυριακή στις 8 μ.μ. από 30/9 έως 9/10

Εισιτήρια: 16 ευρώ, 14 ευρώ μειωμένο

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 25.09.2022


ΣΧΟΛΙΑ

Επιλέξτε Κατηγορία