ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Αλέξανδρος Ράπτης: Όταν χρησιμοποιείς το σώμα, δίνεις περισσότερο χώρο στη φαντασία

Μία πολύ ιδιαίτερη παράσταση σωματικού θεάτρου παρουσιάζει το διάστημα αυτό στη Θεσσαλονίκη η ομάδα Hippo με το διεθνούς φήμης χορευτή Tony Yap

 21/05/2019 13:01

Αλέξανδρος Ράπτης: Όταν χρησιμοποιείς το σώμα, δίνεις περισσότερο χώρο στη φαντασία

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Παντελάκη
Μία διεθνής ομάδα καλλιτεχνών, ηθοποιών, χορευτών και μουσικών συναντιέται επί σκηνής με πρωταγωνιστή το σώμα. Το κείμενο του ινδού συγγραφέα Dhanedra Kawade, στο οποίο βασίστηκε η παράσταση «Silent Speaks», δεν έχει λόγο, αλλά κίνηση και συναίσθημα. 

avramidis-MZl0J.jpg

«Μας ενδιαφέρει το σώμα, η ενέργεια και η ενσυναίσθηση» τονίζει ο Αλέξανδρος Ράπτης.

«Τον Δεκέμβρη του 2017 με είχαν καλέσει για να κάνω ένα σεμινάριο σε ένα φεστιβάλ νεανικού θεάτρου στην Ινδία, στη Βομβάη και εκεί γνώρισα τον συγγραφέα του έργου. Μου εμπιστεύτηκε το έργο. Συζητήσαμε, βρήκαμε πολλά κοινά σημεία», λέει χαρακτηριστικά στη «ΜτΚ» ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλέξανδρος Ράπτης.

Το έργο αποτελεί την ιστορία μιας απώλειας. Η ομάδα Hippo εμπνεύστηκε από το κείμενο και επεξεργάστηκε το θέμα σύμφωνα με τη δική της δραματουργία, η οποία διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια των προβών. «Είναι ένα θέμα κοινό σε όλους. Αναφέρεται επίσης σε πράγματα και έννοιες. Γενικότερα, έχει να κάνει με την απώλεια και με το πώς θα συνδεθεί ο καθένας με το έργο και τα πράγματα που θα βρει, και θα τον αγγίξουν προσωπικά» επισημαίνει.

H συνεργασία με τον Tony Yap

Η συνεργασία της ομάδας Hippo με το γνωστό χορογράφο και χορευτή Τόνι Γιαπ συνέβη αναπάντεχα, όταν βρέθηκαν στην Αυστραλία για μια παράστασή τους.

«Ήταν πολύ διαφορετικό αυτό που έκανε. Είχε να κάνει με ενέργεια, ιεροτελεστία και ένα είδος θεάτρου που δεν έχουμε ξαναδεί στην Ευρώπη. Από τότε αναπτύξαμε μια σχέση. Μας ενδιέφερε ο τρόπος που προσέγγιζε την κίνηση» αναφέρει ο σκηνοθέτης. Όπως μας λέει, η παρουσία του γνωστού χορογράφου επηρέασε πολύ τον τρόπο που δούλεψαν. «Ο Τόνι ήταν ένα κομβικό πρόσωπο στο πώς θα δουλέψουμε. Βασιστήκαμε στη διάρκεια των προβών πάνω στο δικό του τρόπο προσέγγισης της κίνησης. Οι πρώτες πρόβες έγιναν σε μορφή εργαστηρίου. Ψάξαμε να βρούμε έναν κοινό κώδικα μεταξύ όλων των performers και του Τόνι και το καταφέραμε πολύ γρήγορα. Από εκεί και πέρα δουλέψαμε στις προσωπικές ιστορίες και την προσωπική απώλεια του κάθε performer».

Οι Hippo έχουν αναπτύξει ένα δικό τους ύφος, το Kinemo, το μανιφέστο του οποίου εκδόθηκε σε βιβλίο και αποτυπώνει την οπτική τους πάνω στο θέατρο, το σώμα και την κίνηση. «Μας ενδιαφέρει το σώμα, η ενέργεια και η ενσυναίσθηση» επισημαίνει ο σκηνοθέτης. Ο Τόνι Γιαπ ήρθε να προσθέσει ακόμη ένα στοιχείο καθώς «ασχολείται με την έννοια του τρανς και πώς μπορεί αυτό να παρασταθεί μέσα από μελέτες που έχει κάνει σε φυλές της Ινδονησίας, με σαμάνους που έχει βρεθεί, με καταστάσεις καταληψίας του σώματος και προσπαθεί όλα αυτά να τα φέρει στη σκηνή».

Όλα τα παραπάνω συνέθεσαν μια βιωματική εμπειρία τόσο για τους ίδιους τους ηθοποιούς όσο και για το κοινό. «Στην ουσία φέραμε όλες τις προσωπικές μας ιστορίες και τις εντάξαμε σε ένα πλαίσιο κινητικών αυτοσχεδιασμών και προέκυψε μια δραματουργία που την αναπτύξαμε και δομικά στην παράσταση. Ο τρόπος που θα συνδεθεί το κοινό είναι εξίσου βιωματικός. Θέλουμε να επικοινωνήσουμε με έναν εσωτερικό τρόπο με το κοινό, όχι με έναν εγκεφαλικό. Θέλουμε το κοινό να νιώσει και μετά να σκεφτεί» τονίζει.

Το σωματικό θέατρο στην Ελλάδα

Η χρήση αυτή του σώματος δεν απαιτεί συγκεκριμένη εκπαίδευση που μπορεί να έχει λάβει ο ηθοποιός ή χορευτής σε πρότερο στάδιο: «Ο οποιοσδήποτε ηθοποιός ή χορευτής θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, αρκεί να καταλάβει τον κώδικα. Η τεχνική υπάρχει. Υπάρχουν χορευτές και ηθοποιοί με καλή τεχνική. Θα πρέπει, όμως, να προσεγγίσουν την κίνηση διαφορετικά». 

Μάλιστα, ο σκηνοθέτης παρατηρεί ότι «τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές δουλειές σχετικά με το σώμα και αναπτύσσεται αυτό το είδος αρκετά στην Ελλάδα». Γενικότερα, πιστεύει ότι τα τελευταία χρόνια περισσότερο «η κρίση κατεύθυνε τους ανθρώπους προς τη θεατρική έκφραση που μάλλον έχει σχέση με την κοινωνία και την κοινωνική διάστασή του», ενώ δίνει μεγάλη έμφαση στον πειραματισμό, ο οποίος «πάντα οδηγεί σε καινούργιους δρόμους, που είναι κάτι καλό».

Ο κ. Ράπτης ασχολείται εντατικά και με το παιδικό σωματικό θέατρο: «Όταν χρησιμοποιείς το σώμα, δίνεις περισσότερο χώρο στη φαντασία. Οπότε είναι ένας τρόπος να καλλιεργήσουμε πιο ουσιαστικά τη φαντασία των παιδιών...».

Ο Tony Yap στη «ΜτΚ»

Έχοντας έναν κομβικό ρόλο στην παράσταση, ζητήσαμε από τον ίδιο το χορογράφο να μας πει δυο λόγια για την πρώτη του συνεργασία στην Ελλάδα. 

«Αυτό το project είναι το αποτέλεσμα του τι μπορεί να παράξει ένας συνδυασμός του ελληνικού θεάτρου και η αισθητική της ασιατικής trance. Με πολλούς τρόπους, το παραδοσιακό ασιατικό θέατρο έχει επηρεάσει τη Δύση μέσω μεγάλων στοχαστών και ανθρώπων, που ασχολούνται με την πρακτική του θεάτρου όπως ο Antonin Artaud και ο Jerzy Grotowski. Από έναν ντόπιο αυτών των χωρών της Ασίας, που γεννήθηκε μέσα στις παραδοσιακές πρακτικές που επηρέασαν την ψυχοσωματική δύναμη, ελπίζω τα πρώτα στάδια συνεργασίας και ανάπτυξης με τους Hippo να αποτελέσουν αφορμή για έρευνα σε ένα πολύ συναρπαστικό μΕίγμα προσεγγίσεων στη σκηνή» μας λέει, ενώ προσθέτει: «Θα ήταν δύσκολο να φανταστούμε ότι οι ηθοποιοί και οι θεατές σε αυτή την εκδήλωση δεν θα αλλάξουν βαθιά. Ανυπομονώ να παίξουμε στη Θεσσαλονίκη».

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

«Silence Speaks»

των Αλέξανδρου Ράπτη και Φώτη Δούσου

Παράσταση: Απόψε στις 9.30 μ.μ.

Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

Εισιτήρια: 8 με 14 ευρώ

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 19 Μαΐου 2019

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Παντελάκη
Μία διεθνής ομάδα καλλιτεχνών, ηθοποιών, χορευτών και μουσικών συναντιέται επί σκηνής με πρωταγωνιστή το σώμα. Το κείμενο του ινδού συγγραφέα Dhanedra Kawade, στο οποίο βασίστηκε η παράσταση «Silent Speaks», δεν έχει λόγο, αλλά κίνηση και συναίσθημα. 

avramidis-MZl0J.jpg

«Μας ενδιαφέρει το σώμα, η ενέργεια και η ενσυναίσθηση» τονίζει ο Αλέξανδρος Ράπτης.

«Τον Δεκέμβρη του 2017 με είχαν καλέσει για να κάνω ένα σεμινάριο σε ένα φεστιβάλ νεανικού θεάτρου στην Ινδία, στη Βομβάη και εκεί γνώρισα τον συγγραφέα του έργου. Μου εμπιστεύτηκε το έργο. Συζητήσαμε, βρήκαμε πολλά κοινά σημεία», λέει χαρακτηριστικά στη «ΜτΚ» ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλέξανδρος Ράπτης.

Το έργο αποτελεί την ιστορία μιας απώλειας. Η ομάδα Hippo εμπνεύστηκε από το κείμενο και επεξεργάστηκε το θέμα σύμφωνα με τη δική της δραματουργία, η οποία διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια των προβών. «Είναι ένα θέμα κοινό σε όλους. Αναφέρεται επίσης σε πράγματα και έννοιες. Γενικότερα, έχει να κάνει με την απώλεια και με το πώς θα συνδεθεί ο καθένας με το έργο και τα πράγματα που θα βρει, και θα τον αγγίξουν προσωπικά» επισημαίνει.

H συνεργασία με τον Tony Yap

Η συνεργασία της ομάδας Hippo με το γνωστό χορογράφο και χορευτή Τόνι Γιαπ συνέβη αναπάντεχα, όταν βρέθηκαν στην Αυστραλία για μια παράστασή τους.

«Ήταν πολύ διαφορετικό αυτό που έκανε. Είχε να κάνει με ενέργεια, ιεροτελεστία και ένα είδος θεάτρου που δεν έχουμε ξαναδεί στην Ευρώπη. Από τότε αναπτύξαμε μια σχέση. Μας ενδιέφερε ο τρόπος που προσέγγιζε την κίνηση» αναφέρει ο σκηνοθέτης. Όπως μας λέει, η παρουσία του γνωστού χορογράφου επηρέασε πολύ τον τρόπο που δούλεψαν. «Ο Τόνι ήταν ένα κομβικό πρόσωπο στο πώς θα δουλέψουμε. Βασιστήκαμε στη διάρκεια των προβών πάνω στο δικό του τρόπο προσέγγισης της κίνησης. Οι πρώτες πρόβες έγιναν σε μορφή εργαστηρίου. Ψάξαμε να βρούμε έναν κοινό κώδικα μεταξύ όλων των performers και του Τόνι και το καταφέραμε πολύ γρήγορα. Από εκεί και πέρα δουλέψαμε στις προσωπικές ιστορίες και την προσωπική απώλεια του κάθε performer».

Οι Hippo έχουν αναπτύξει ένα δικό τους ύφος, το Kinemo, το μανιφέστο του οποίου εκδόθηκε σε βιβλίο και αποτυπώνει την οπτική τους πάνω στο θέατρο, το σώμα και την κίνηση. «Μας ενδιαφέρει το σώμα, η ενέργεια και η ενσυναίσθηση» επισημαίνει ο σκηνοθέτης. Ο Τόνι Γιαπ ήρθε να προσθέσει ακόμη ένα στοιχείο καθώς «ασχολείται με την έννοια του τρανς και πώς μπορεί αυτό να παρασταθεί μέσα από μελέτες που έχει κάνει σε φυλές της Ινδονησίας, με σαμάνους που έχει βρεθεί, με καταστάσεις καταληψίας του σώματος και προσπαθεί όλα αυτά να τα φέρει στη σκηνή».

Όλα τα παραπάνω συνέθεσαν μια βιωματική εμπειρία τόσο για τους ίδιους τους ηθοποιούς όσο και για το κοινό. «Στην ουσία φέραμε όλες τις προσωπικές μας ιστορίες και τις εντάξαμε σε ένα πλαίσιο κινητικών αυτοσχεδιασμών και προέκυψε μια δραματουργία που την αναπτύξαμε και δομικά στην παράσταση. Ο τρόπος που θα συνδεθεί το κοινό είναι εξίσου βιωματικός. Θέλουμε να επικοινωνήσουμε με έναν εσωτερικό τρόπο με το κοινό, όχι με έναν εγκεφαλικό. Θέλουμε το κοινό να νιώσει και μετά να σκεφτεί» τονίζει.

Το σωματικό θέατρο στην Ελλάδα

Η χρήση αυτή του σώματος δεν απαιτεί συγκεκριμένη εκπαίδευση που μπορεί να έχει λάβει ο ηθοποιός ή χορευτής σε πρότερο στάδιο: «Ο οποιοσδήποτε ηθοποιός ή χορευτής θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, αρκεί να καταλάβει τον κώδικα. Η τεχνική υπάρχει. Υπάρχουν χορευτές και ηθοποιοί με καλή τεχνική. Θα πρέπει, όμως, να προσεγγίσουν την κίνηση διαφορετικά». 

Μάλιστα, ο σκηνοθέτης παρατηρεί ότι «τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές δουλειές σχετικά με το σώμα και αναπτύσσεται αυτό το είδος αρκετά στην Ελλάδα». Γενικότερα, πιστεύει ότι τα τελευταία χρόνια περισσότερο «η κρίση κατεύθυνε τους ανθρώπους προς τη θεατρική έκφραση που μάλλον έχει σχέση με την κοινωνία και την κοινωνική διάστασή του», ενώ δίνει μεγάλη έμφαση στον πειραματισμό, ο οποίος «πάντα οδηγεί σε καινούργιους δρόμους, που είναι κάτι καλό».

Ο κ. Ράπτης ασχολείται εντατικά και με το παιδικό σωματικό θέατρο: «Όταν χρησιμοποιείς το σώμα, δίνεις περισσότερο χώρο στη φαντασία. Οπότε είναι ένας τρόπος να καλλιεργήσουμε πιο ουσιαστικά τη φαντασία των παιδιών...».

Ο Tony Yap στη «ΜτΚ»

Έχοντας έναν κομβικό ρόλο στην παράσταση, ζητήσαμε από τον ίδιο το χορογράφο να μας πει δυο λόγια για την πρώτη του συνεργασία στην Ελλάδα. 

«Αυτό το project είναι το αποτέλεσμα του τι μπορεί να παράξει ένας συνδυασμός του ελληνικού θεάτρου και η αισθητική της ασιατικής trance. Με πολλούς τρόπους, το παραδοσιακό ασιατικό θέατρο έχει επηρεάσει τη Δύση μέσω μεγάλων στοχαστών και ανθρώπων, που ασχολούνται με την πρακτική του θεάτρου όπως ο Antonin Artaud και ο Jerzy Grotowski. Από έναν ντόπιο αυτών των χωρών της Ασίας, που γεννήθηκε μέσα στις παραδοσιακές πρακτικές που επηρέασαν την ψυχοσωματική δύναμη, ελπίζω τα πρώτα στάδια συνεργασίας και ανάπτυξης με τους Hippo να αποτελέσουν αφορμή για έρευνα σε ένα πολύ συναρπαστικό μΕίγμα προσεγγίσεων στη σκηνή» μας λέει, ενώ προσθέτει: «Θα ήταν δύσκολο να φανταστούμε ότι οι ηθοποιοί και οι θεατές σε αυτή την εκδήλωση δεν θα αλλάξουν βαθιά. Ανυπομονώ να παίξουμε στη Θεσσαλονίκη».

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

«Silence Speaks»

των Αλέξανδρου Ράπτη και Φώτη Δούσου

Παράσταση: Απόψε στις 9.30 μ.μ.

Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

Εισιτήρια: 8 με 14 ευρώ

*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 19 Μαΐου 2019

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επιλέξτε Κατηγορία