Μην ακούς που λένε ότι για όλα φταίει η Αθήνα, η τοπική εξουσία, το μπαγιατλίκι, η δήθεν μιζέρια της Θεσσαλονίκης, ο δήμος, η νομαρχία, η περιφέρεια και δεν ξέρω ποιος άλλος άσχετος.
Φιγούρες, χώροι και στιγμές της καθημερινότητας της Θεσσαλονίκης συνθέτουν το λεύκωμα του φωτογράφου Αλέξανδρου Αβραμίδη Μια πόλη που ξεχνάει το όνομά της (εκδόσεις Ιανός). Εικόνες μιας δεκαετίας αποτυπώθηκαν σε ένα βιβλίο, το οποίο και παρουσιάζεται απόψε στον Ιανό με ομιλητές τον συγγραφέα Γιώργο Σκαμπαρδώνη και τον επιμελητή εκθέσεων του Μουσείου Φωτογραφίας Ηρακλή Παπαϊωάννου.
Το βιβλίο τους με τίτλο Αυτό που ζούμε, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ποταμός, παρουσιάζουν στη Θεσσαλονίκη ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης και ο γελοιογράφος Δημήτρης Χαντζόπουλος.
Το φωτογραφικό λεύκωμα του Αλέξανδρου Αβραμίδη Μια πόλη που ξεχνάει το όνομά της παρουσιάζεται αύριο, στις 7 το απόγευμα, στον Ιανό με ομιλητές το συγγραφέα Γιώργο Σκαμπαρδώνη και τον επιμελητή του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης Ηρακλή Παπαϊωάννου.
Παρατηρώντας το πρόσωπο του Λουκά Παπαδήμου, όταν μιλά, καταλαβαίνεις αμέσως ότι δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός -οι άλλοι, οι εξ επαγγέλματος, τουλάχιστον οι περισσότεροι, έχουν αποκτήσει με τον καιρό μία γλίτσα στη μάπα, απεχθή, που τους κάνει διακριτούς από μακριά.
Άκουγα κάποιον διακεκριμένο έλληνα καθηγητή που ζει στη Γαλλία να λέει ότι η Ελλάδα καταποντίστηκε για έναν βασικό λόγο: Γιατί όλα, σχεδόν τα πάντα, σε αυτήν έχουν γίνει fake. Δηλαδή ψευδεπίγραφα, μαϊμού, φενάκη, απάτη.
Τι είναι το παρακράτος; Κατά τη Wikipedia είναι ένας κρυφός μηχανισμός, που στέκει δίπλα στην πολιτική εξουσία και πράττει ακολουθώντας εντολές της, που συνήθως δεν υπόκεινται στον ηθικό κώδικα των νόμων, ώστε να χειραγωγείται η πολιτική ζωή του τόπου -φέρνει για παράδειγμα τη δολοφονία του Λαμπράκη.
Πώς γίνεται και συλλαμβάνουν τοκογλύφους στα Γιάννενα, στην Καβάλα, στην Κρήτη, στη Θεσσαλονίκη αλλά ποτέ στην Αθήνα, τη Μέκκα της λαμογιάς και του μαύρου χρήματος, είναι απορίας άξιον.
Όσοι αμφιβάλλουν για τη συνέχεια του Ελληνισμού από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα ας κοιτάξουν τους σημερινούς Έλληνες και τη συμπεριφορά τους και θα καταλάβουν πως είμαστε απευθείας απόγονοι, μασίφ, των παλαιών εκείνων Ελλήνων, που εκτός από τα προσόντα τους είχαν και ένα ωραίο, ενδιαφέρον βίτσιο: το διχασμό.