Σήμα κατατεθέν της Ισπανίας, τουριστική ατραξιόν, αλλά και βιομηχανία που προσφέρει περισσότερες από 40.000 θέσεις εργασίας, οι ταυρομαχίες είχαν ανέκαθεν φανατικό κοινό αλλά και φανατικούς αντιπάλους. Κυριότερο επιχείρημα εναντίον αυτού του “ηρωικού” θεάματος ή αθλήματος είναι η βάρβαρη συμπεριφορά απέναντι σε ένα ζώο που βρίσκει μαρτυρικό θάνατο στην αρένα.
Το κοινοβούλιο της Βαρκελόνης, διαφοροποιούμενο για μία ακόμη φορά από τη Μαδρίτη, ψήφισε χθες την απαγόρευση των ταυρομαχιών στην αυτόνομη περιοχή της Καταλονίας. Η απαγόρευση, που θα ισχύσει από τη 1 Ιανουαρίου 2012, ψηφίστηκε από 68 καταλανούς βουλευτές, ενώ υπέρ των ταυρομαχιών ψήφισαν 55 και 9 επέλεξαν την αποχή. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν αναμενόμενο από τον περασμένο Δεκέμβριο, οπότε η καταλανική βουλή αποφάσισε να λάβει υπόψη το ψήφισμα της φιλοζωικής οργάνωσης “Prou!” (“Φτάνει πια!”), που είχε συγκεντρώσει 180.000 υπογραφές με αίτημα την απαγόρευση των ταυρομαχιών.
Οι τελευταίες αρένες που είναι ακόμη σε λειτουργία στην Καταλονία θα πρέπει να κλείσουν μέσα στους επόμενους 17 μήνες. Η οργάνωση ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να επεκτείνει την καμπάνια της κατά των ταυρομαχιών και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, τονίζοντας ότι κάθε χρόνο στις ισπανικές αρένες θανατώνονται περισσότεροι από 250.000 ταύροι. Κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου στην καταλανική βουλή, πέραν της βαρβαρότητας του θεάματος ενός ζώου που ψυχορραγεί υπογραμμίστηκε και το γεγονός ότι το κοινό των ταυρομαχιών λιγοστεύει χρόνο με τον χρόνο στην Ισπανία, ενώ ήδη από το 1991 το θέαμα αυτό έχει απαγορευτεί στα Κανάρια νησιά.
“Υπάρχουν κάποιες παραδόσεις που δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν, καθώς η κοινωνία αλλάζει. Δεν πρέπει να απαγορευτούν τα πάντα, αλλά ορισμένες εξευτελιστικές πρακτικές πρέπει να εκλείψουν”, τόνισε ο βουλευτής του καταλανικού Εθνικιστικού Κόμματος CiU Χοσέπ Ρουτς. Ο Ραφαέλ Λούνα, του κεντροδεξιού Λαϊκού Κόμματος, υποστήριξε ότι “σε εποχή οικονομικής κρίσης η απαγόρευση των ταυρομαχιών είναι καθαρή τρέλα”. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο στις αρένες κόβονται εισιτήρια συνολικής αξίας 100.000.000 ευρώ, ενώ στο όλο κύκλωμα των ταυρομαχιών απασχολούνται περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι.
Εκτός από την Ισπανία, ταυρομαχίες διεξάγονται στην Πορτογαλία, σε κάποιες περιοχές της νότιας Γαλλίας, καθώς και σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής (Κολομβία, Βενεζουέλα, Περού, Ισημερινός, Μεξικό). Όμως, σε αντίθεση με την Ισπανία, σε πολλές από τις χώρες αυτές απαγορεύεται η θανάτωση του ταύρου στην αρένα.
Για τους πολέμιους, οι ταυρομαχίες προκαλούν αδικαιολόγητο πόνο στα ζώα, κάτι απαράδεκτο για μια σύγχρονη κοινωνία. Αντίθετα, για τους φίλους του θεάματος, αυτή η μετωπική αντιπαράθεση του τορέρο και του μαινόμενου ταύρου προκαλεί μια μοναδική συγκίνηση στα έγκατα της ισπανικής ψυχής, την οποία ύμνησαν μεγάλοι καλλιτέχνες, του διαμετρήματος του Πάμπλο Πικάσο ή του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
“Η απαγόρευση θα είναι μια τεράστια απώλεια”, υποστήριξε ο διάσημος ταυρομάχος Χοσέ Τομάς, ο οποίος θα έμπαινε επικεφαλής της καμπάνιας υπέρ της διατήρησης των ταυρομαχιών στη Βαρκελόνη, αν δεν είχε τραυματιστεί σοβαρά από επίθεση ταύρου τον περασμένο Απρίλιο στο Μεξικό.
Οι υπέρμαχοι των ταυρομαχιών εκτιμούν ότι το θέμα αυτό επιλέχθηκε από τους καταλανούς εθνικιστές ως ένα ακόμη μέτωπο αντιπαράθεσης με τη Μαδρίτη και ως προσπάθεια να συγκροτήσουν μια καταλανική εθνική ταυτότητα, η οποία, σε αντίθεση με την ισπανική, δεν αποδέχεται τη θανάτωση των ζώων στις αρένες. Ωστόσο, βουλευτές και αναλυτές των ΜΜΕ της Βαρκελόνης τονίζουν ότι το θέμα αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αίτημα για την αυτονομία της Καταλονίας.