Ένα καφέ στην ανατολική Θεσσαλονίκη στέκι ποδοσφαιριστών και προπονητών, η εμπλοκή δύο μάνατζερ και ενός πρώην διαιτητή και οι πληροφορίες για σικέ παιχνίδια ακόμη και στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ήταν τα στοιχεία του ρεπορτάζ που έφτασε μέχρι τα χέρια του αρμόδιου εισαγγελέα.
Ανακρίσεις, καταθέσεις από ανθρώπους που είχαν σχέση με το σκοτεινό “αλισβερίσι” για το στήσιμο των αγώνων και εκεί τοίχος…Ο νόμος της σιωπής, αυτή η περιβόητη ομερτά που σκιάζει τους πάντες στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, έκανε το θαύμα της. Κανένας δεν είχε δει και δεν είχε ακούσει απολύτως τίποτα. Κι ας άλλαζαν οι χιλιάδες ευρώ χέρια μπροστά στα μάτια τους…
Το αποτέλεσμα είναι, τρία χρόνια μετά, το απόστημα να παραμένει κλειστό και οι δράστες να μετρούν στα κρυφά τα παράνομα κέρδη τους, οπλισμένοι με περίσσιο θράσος. Αν τους “ακουμπήσεις” δημοσιογραφικά δεν κινδυνεύεις μόνο να βρεθείς αντιμέτωπος με αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση αλλά και με τα παλικάρια τους. Όποιος βγάζει και διακινεί εκατομμύρια με τέτοια μέσα τον ξέρει τον τρόπο…
Το μόνο που δεν είχε γίνει τότε ήταν αυτό που σήμερα φαντάζει αυτονόητο κάτι σαν καθημερινή δικαστική πρακτική. Το άνοιγμα των λογαριασμών όλων των εμπλεκομένων. Τότε θα γελούσε ο κάθε πικραμένος από τα ηχηρά ονόματα που είχαν σπεύσει σε γκισέ τραπεζών για να κάνουν τις καταθέσεις τους.
Αν αυτό είχε συμβεί πριν από τρία χρόνια, οι σημερινές αποκαλύψεις για τα σικέ παιχνίδια και τον πλουτισμό συγκεκριμένων ανθρώπων δεν θα μας είχαν προκαλέσει καμία αίσθηση. Δυστυχώς…


Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια.