Αν και εξαιρετικά εφευρετικοί, οι φοιτητές αυτοί αποδείχθηκαν εξίσου απρόσεκτοι, με αποτέλεσμα να πιαστούν στα πράσα από τους επιβλέποντες καθηγητές τους. Τα πλέον ευφάνταστα σκονάκια, τα οποία συγκέντρωσε το διδακτικό προσωπικό του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ από το 1984 μέχρι και σήμερα, εκτίθενται πλέον σε μια έκθεση, η οποία δεν αποκλείεται να μεταφερθεί μόνιμα στη βιβλιοθήκη της σχολής.
Σε αυτή τη διαφορετική έκθεση παρουσιάζονται περίπου διακόσια σκονάκια, που επιχειρήθηκε να χρησιμοποιηθούν στις εξετάσεις πριν η χρήση των νέων τεχνολογιών αλλάξει άρδην τις μεθόδους αντιγραφής, στις οποίες καταφεύγουν πλέον ορισμένοι φοιτητές.
Εντύπωση προκαλεί ένα σκονάκι σε μορφή παπύρου με μήκος ένα μέτρο και πλάτος τέσσερα εκατοστά. Για τη δημιουργία του εκτιμάται ότι απαιτήθηκαν τουλάχιστον δέκα ώρες, καθώς οι πληροφορίες είναι χαραγμένες με ραπιδογράφο, ένα ειδικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται ευρέως από τους αρχιτέκτονες, ώστε να επιτυγχάνουν λεπτές γραμμές στο σχέδιο.
Ανάμεσα στα άλλα σκονάκια εκτίθεται κι ένα “μίνι βιβλίο”, το οποίο αποτελείται από περίπου εκατό σελίδες σε σμίκρυνση. Σε αυτές περιλαμβάνονται κομμάτια της διδακτέας ύλης, τα οποία ο φοιτητής που προετοίμασε το σκονάκι θεωρούσε “SOS” για τις εξετάσεις.
Σε μια άλλη περίπτωση οι καθηγητές έμειναν έκπληκτοι, όταν ανακάλυψαν ότι ένας φοιτητής είχε στην κατοχή του ένα “ευρετήριο” για σκονάκια. Ο συγκεκριμένος φοιτητής είχε κρύψει τόσα πολλά σκονάκια στις τσέπες, στις κάλτσες, αλλά και μέχρι στα παπούτσια του που ήταν αδύνατο να θυμάται πού ακριβώς είχε τοποθετήσει καθένα από αυτά. Έτσι, δημιούργησε κι ένα “ευρετήριο”, για να ανατρέχει σε κάθε σκονάκι με ευκολία.