Οι συγγραφείς του μηνύματος, επεξηγούσαν: "Είναι απλό: Μειώθηκαν 30-40% τα έσοδα των πρατηρίων από την πώληση πετρελαίου θέρµανσης λόγω της καλοκαιρίας. Η κυβέρνηση προσανατολίζεται να επαναφέρει το θέµα των ταµειακών µηχανών στα πρατήρια, για να µπορεί να ελέγχει τους τζίρους τους. Όλα αυτά όµως δεν αρέσουν στο καρτέλ των καυσίµων"…

Κάνοντας ένα "δειγματοληπτικό" ρεπορτάζ, την επίμαχη ημέρα, μιλήσαμε με πρατηριούχους της Θεσσαλονίκης. Η απάντηση στο ερώτημα αν παρατήρησαν διαφορά στον τζίρο τους, ήταν ότι επρόκειτο για "μία συνηθισμένη μέρα". Οι απαντήσεις τους, δείχνουν ότι παρόλο που υπήρξε κάποια έντονη διάθεση καταναλωτικής αντίδρασης, ή ήταν περιορισμένης εμβέλειας, είτε, ενδεχομένως, δεν υπήρξε επαρκής προετοιμασία και οργάνωση και οι αντιδράσεις εκτονώθηκαν, σπασμωδικά.

"Πειρατές της Παραλιακής"

Αντιθέτως, από έναν 40άρη, …  αυθορμήτως διαδηλώσαντα στις 31 Μαρτίου, κάτω από τη σημαία των "Πειρατών της Παραλιακής", ακούσαμε τα εξής:
"Μου άρεσε, γιατί ήταν μια διαδήλωση αλλιώτικη, πολύχρωμη. Ήμουν στην παραλία, μου πρόσφερε ένα παιδί μια χρωματιστή σημαία, την πήρα, περπάτησα μαζί τους. Δεν ήταν οργανωμένη διαδήλωση όπως τις έχουμε συνηθίσει, αλλά είχε τα σηματάκια της, πρωτότυπα συνθήματα, ένα βανάκι με μουσική, που θύμιζε πολύ, Ευρώπη.

 Όταν περνούσαμε από τις καφετερίες, μας κοιτούσαν κάποιοι θαμώνες ως κάτι γραφικό. Κι ίσως ήμασταν. Η όλη ιστορία, το διαφορετικό, ήταν το περπάτημα στη διαδρομή της υποθαλάσσιας, με πολύχρωμες σημαίες. Διαδηλώναμε για κάτι που δεν μας αρέσει. Διακόσιοι - 300, δεν πειράζει. Κι ακόμη, το ίδιο το πολύχρωμο, σε βγάζει από τη λογική, "το χρώμα του κόμματός μας". Η εμφάνιση κάποιων διαδηλωτών, άλλοι με piercing , άλλοι με μαλλιά ράστα, σε προετοίμαζε για συνθήματα όπως "παγκόσμια ειρήνη", ή κατά της παγκοσμιοποίησης. Όμως τα συνθήματα, είχαν να κάνουν με πρόβλημα της πόλης. Αν γίνουν περισσότερες διαδηλώσεις για τοπικά ζητήματα, ίσως πετύχουμε κάτι. Μέχρι τώρα, λες και πάμε ανάποδα. Α, το κοντάρι από τις σημαίες ήταν φτιαγμένο με καλάμι, όχι με καδρόνι. Με τη διαδήλωση, όχι ότι άλλαξε τίποτα. Αλλά, πάλι, πού ξέρεις;".  

Επιχειρήματα

Στην ιστοσελίδα των "Πειρατών", (peiratesalonica.blogspot.com),  κείμενο που εξηγεί την αντίθεση στην υποθαλάσσια αρτηρία, δίνει εκτός από τα γνωστά επιχειρήματα των πολέμιων του έργου έτσι όπως σχεδιαστεί και ορισμένες άλλες παραμέτρους:

 "Η υπόθεση της υποθαλάσσιας αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα ετεροκαθορισμού των αναγκών και επιθυμιών μας, υποδεικνύοντάς μας για μια ακόμη φορά τον τρόπο που θα ζούμε, θα μετακινούμαστε και θα καταναλώνουμε στην πόλη. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός επιδιώκει να ρυθμίσει την κυκλοφορία ανθρώπων και εμπορευμάτων. Με συνολικό σχεδιασμό ή τυχοδιωκτικά, αποτελεί μια μορφή ελέγχου και καταστολής….

 Η κατοχή και η χρήση ιδιωτικού αυτοκινήτου (ή αυτοκινήτων), όπως και η αδιαφορία για τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί, ανταποκρίνεται σε ένα συγκεκριμένο life style ιδιώτευσης, κοινωνικής καταξίωσης, (αυτό)εντυπωσιασμού και (αυτό)καταστροφής. Από την πλευρά τους, εγκληματικά έργα όπως αυτό της υποθαλάσσιας τροφοδοτούν και συγχρόνως υπηρετούν αυτήν την αντίληψη για τη ζωή….

Συνθήματα…. πειρατικά:
 
"Ούτε τραπεζάκια, ούτε ΙΧ, ελεύθερη για πάντα η παραλιακή".

"Όχι άλλα έργα για τα ΙΧ, αυτή η γκρι κουλτούρα, να ανατραπεί".

"Αφήστε τον φραπέ και ελάτε στην πορεία
Κάτω από την άσφαλτο υπάρχει παραλία"

Οι Ποδηλατίστας…

Λίγες μέρες νωρίτερα και οι "Ποδηλατίστας" της Θεσσαλονίκης, είχαν κάνει αισθητή στην πόλη την παρουσία και τα συνθήματά τους:

"Κάθε ΙΧ είναι μια φυλακή
Βγείτε έξω από το κλουβί"

"Τέρμα πια οι αυταπάτες
οι δρόμοι ανήκουν στους ποδηλάτες"

"Στην Τσιμισκή θα κάνουμε βόλτα χωρίς χέρια
Και στην Εγνατία τρελά γλέντια"

…εξηγούνται

" Η αυτοκίνηση είναι κάτι παραπάνω από μποτιλιάρισμα και νέφος και η ποδηλατοκίνηση κάτι βαθύτερο από πετάλια και καλή φυσική κατάσταση. Η αμφισβήτηση της αυτοκίνησης δεν θα πρέπει να είναι μια στεγνή οικολογική κριτική αλλά μια κριτική επιθετική ενάντια στην κυρίαρχη κουλτούρα", αναφέρουν οι podilatistas@yfanet.net

" ... Μια βραδινή βόλτα με ποδήλατο ή με τα πόδια στους έρημους δρόμους της μητρόπολης απαλλαγμένη από το άγχος της συνεχούς ροής, αποκαλύπτει όσα δεν μπορείς να δεις στους μποτιλιαρισμένους δρόμους την ημέρα. Ανακαλύπτεις ότι εκτός από τις κεντρικές λεωφόρους υπάρχουν και μικρότεροι δρόμοι, στενά που σπάνια περνάει κανείς με το αυτοκίνητο ή και από τα οποία να περνούσε, δύσκολα θα έδινε σημασία για το τι συμβαίνει. Σε αυτά τα στενά είναι που εξελίσσεται η ζωή και όχι στις αρτηρίες της αδιάκοπης ροής. …

Αρτηρίες μεταφοράς από το σπίτι υπνωτήριο στην δουλεία κολαστήριο ή στις παντός τύπου καταναλωτικές νησίδες. Οι αποστάσεις όλο και συρρικνώνονται. Υπάρχει η αφετηρία Α και ο προορισμός Β. Ενδιάμεσα νεκρός χώρος και χρόνος όπου τίποτα άλλο δεν επιτρέπεται να συμβαίνει εκτός από την μετακίνηση-μεταφορά ανθρώπων και εμπορευμάτων... ".

StreetPanthers

Τους StreetPanthers.blogspot.com, μας τους "σύστησε", διευκρινίζοντας ότι δεν είναι μέλος τους, αναγνώστης της "Θ", ο οποίος μας έστειλε και δικό του φωτορεπορτάζ, με παρκαρισμένα αυτοκίνητα στη Νέα Παραλία.

"Οι STREETPANTHERS είμαστε μια παρέα Σαλονικιών που αρχίσαμε να 'βγαίνουμε στην παρανομία' στα τέλη του 2006, όταν η ζωή των πεζών στην πόλη είχε φτάσει στο απροχώρητο.

Αυτή η 'ιστορική' πόλη, η 'μητρόπολη', η 'απαιτητική' συμπρωτεύουσα, χειροτερεύει από μέρα σε μέρα. Όλοι τη βλέπουν σαν το 'μαγαζάκι' τους και κανείς δε σκέφτεται το υπόλοιπο ένα εκατομμύριο ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον ίδιο χώρο, τους ίδιους δρόμους, τα ίδια πεζοδρόμια.

Έτσι, αποφασίσαμε 'με πόνο καρδιάς' ότι:

- Δεν αρκούσε να τσατιζόμαστε βλέποντας τους παράνομα παρκαρισμένους πάνω σε πεζοδρόμια, διαβάσεις και πεζόδρομους.

- Δεν αρκούσε να φοβόμαστε όταν μας κυνηγούσαν οι μηχανές ακόμα και πάνω στα πεζοδρόμια....

Γι' αυτό αναλάβαμε δράση. Τέρμα η ανοχή και τα παρακάλια. Όποιος δεν συμμορφώνεται, να πληρώνει το τίμημα επιτόπου ... Και μην ξεχνάτε: οι παράνομοι έκαναν πρώτοι την αρχή!".

Τι κάνουν οι "Πάνθηρες"; Δείτε το παρακείμενο αυτοκόλλητο, με το οποίο παρασημοφορούν τους… "καβάλα παν στην εκκλησιά", ιδιαιτέρως όταν παρκάρουν στις διαβάσεις που προορίζονται για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων ατόμων με ειδικές ανάγκες!

Ίσως, ο αναγνώστης, κρίνει τις συγκεκριμένες, ως εκτονωτικές, απέλπιδες κινήσεις, ριζοσπαστικών στοιχείων μιας μικρο-μεγαλούπολης. Και ίσως είναι. Σίγουρα, πάντως, οι εμπνευστές τους, αποτελούν ένα ιδιαίτερα δυναμικό και πολύχρωμο κομμάτι,  του παζλ της ανθρωπογεωγραφίας της Θεσσαλονίκης.

 
Επιμέλεια

Ρένα Ακριτίδου