Του Θεόφιλου Σιχλετίδη



Μέσα στο πλαίσιο αυτού του ανταγωνισμού η θερμή χειραψία, το περασμένο Σάββατο, του Αλέξη Τσίπρα με το γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Πορτογαλίας Τζερόνιμο ντε Σόουζα και η αποχώρηση του Ουγγρικού Κομμουνιστικού Κόμματος από το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς απασχόλησαν τον Περισσό και την Κουμουνδούρου, καθώς το πορτογαλικό Κ.Κ. είναι το πλέον “αδερφό” κόμμα με το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ έχει την “αντιπροσωπεία” του ΚΕΑ στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά έπειτα από δεκατρία χρόνια, όταν στις εθνικές εκλογές του 1996 ΚΚΕ και ΣΥΝ ήρθαν σχεδόν ισόπαλοι στις κάλπες, η μάχη για την τρίτη θέση στις ευρωεκλογές αναμένεται να είναι σκληρή και αμφίρροπη, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου διμήνου, και ο νικητής, όπως λένε στελέχη του Περισσού και της Κουμουνδούρου, θα κριθεί ακόμη και στη… μία ψήφο. Γιατί τόσο ενδιαφέρον για την τρίτη θέση; Η απάντηση φαίνεται πως βρίσκεται στο ρευστό πολιτικό σκηνικό, στην αυξητική τάση της “αριστερής στροφής” στο εκλογικό σώμα, όπως φάνηκε στις εθνικές εκλογές του 2007, και στην προοπτική δημιουργίας ενός διακριτού τρίτου πολιτικού πόλου στα αριστερά του μεταπολιτευτικού δικομματικού συστήματος. Με το τελευταίο να φαντάζει ακόμη πολύ μακρινό, προς το παρόν Περισσός και Κουμουνδούρου διατηρούν ξεχωριστά εκλογικά ακροατήρια, μετά και το τέλος της δημοσκοπικής “κούρσας” του ΣΥΡΙΖΑ. Τα ποιοτικά στοιχεία των γκάλοπ δείχνουν ότι το ΚΚΕ διατηρεί την επιρροή του στα άνω των 40 ετών “παραδοσιακά” εργατικά στρώματα αστικών και ημιαστικών περιοχών, ενώ αντίθετα το μεγάλο ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζεται μόνο στα αστικά κέντρα, είναι κάτω των 40 ετών και ανήκει σε σημαντικό βαθμό στους “προλεταριοποιημένους” πτυχιούχους πανεπιστημιακών σχολών.



ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ



Ο Περισσός λέει “όχι” στην Ευρωπαϊκή Ένωση των μονοπωλίων “της κρίσης, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού, των επεμβάσεων, των κομμάτων του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού”. Υποστηρίζει ότι στις ευρωεκλογές κάθε ψήφος υπέρ του ΚΚΕ θα είναι ψήφος υπέρ της συνεργασίας των λαών της Ευρώπης, της ειρήνης, των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και του σοσιαλισμού. Τονίζει ότι η εναλλαγή στην κυβερνητική εξουσία των φιλελεύθερων με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα παντού στην Ευρώπη έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση τους ευρωπαϊκούς λαούς. Κατηγορεί τις δυνάμεις του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για τη συμμετοχή τους σε κεντροαριστερές κυβερνήσεις στη Γαλλία και την Ιταλία, γιατί “όχι μόνο έχουν αποτύχει παταγωδώς να ανακουφίσουν έστω και στο ελάχιστο τα λαϊκά στρώματα των χωρών τους, αλλά αντίθετα έχουν οξύνει τα προβλήματα”.



Για την Ε.Ε. η Κουμουνδούρου και οι σύμμαχοί της υποστηρίζουν ότι έπειτα από 25 χρόνια κυριαρχίας νεοφιλελεύθερων πολιτικών έχει βαθύνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, “καπιταλιστών και εργαζομένων”. Σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που άσκησε η “μεγάλη συμμαχία” συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, οδήγησαν στη διάλυση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, στην κατάρρευση των δημόσιων συστημάτων εκπαίδευσης, υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Απέναντι στην Ε.Ε. ο ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι βρίσκεται “στη θέση της αριστερής αντιπολίτευσης μέσα στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης”. Στη διακήρυξή του για τις ευρωεκλογές μιλά για μία Ευρώπη κοινωνική, “στην οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να ζήσουν από τη δουλειά και τη σύνταξή τους, στην οποία η παιδεία και η υγεία θα είναι κοινωνικά αγαθά με ελεύθερη πρόσβαση για όλους, στην οποία δεν θα υπάρχουν άνθρωποι ʽχωρίς χαρτιάʼ και χωρίς ίσα δικαιώματα με όλους τους άλλους, για μία Ευρώπη στην οποία την τύχη των ανθρώπων δεν θα την ορίζουν οι κερδοσκοπικές επιδιώξεις των τραπεζιτών”.





Έγινε… ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.



ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., δηλαδή Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή, κατά τα πρότυπα του RESPECT (αρκτικόλεξο που σχηματίζει τη λέξη σεβασμός) της εναλλακτικής βρετανικής Αριστεράς. Είναι το νέο συμμαχικό σχήμα στο χώρο της ελληνικής άκρας και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, που την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε τη συμμετοχή του στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Αποτελεί προϊόν “συγκόλλησης” δύο μετωπικών εκλογικών σχημάτων, του Μετώπου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΜΕΡΑ) και της Ενωτικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (ΕΝΑΝΤΙΑ), στο οποίο συμμετέχουν εννέα οργανώσεις, με το βασικό ρόλο να έχουν το Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ) του Δημήτρη Δεσύλλα και το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ) του Πέτρου Κωνσταντίνου. Πώς προέκυψε; Εκπρόσωποι της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μιλούν για μία συνάντηση που προηγήθηκε στους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος -κυρίως στο χώρο των πανεπιστημίων- και για την ανάγκη για μία άλλη Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν τη ρήξη, την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και τη νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Για τη “μεγάλη” ελληνική Αριστερά σημειώνουν πως ούτε ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ, “που υποστηρίζουν το μεταρρυθμισμό και το σοσιαλισμό με αγορά”, ούτε και το ΚΚΕ, “το οποίο υποστηρίζει τον υπαρκτό σοσιαλισμό που γνωρίσαμε και την εργατική εξουσία χωρίς επανάσταση”, μπορούν να απαντήσουν στο πώς “οι αγώνες των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας θα είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι και δεν θα υπάρξει πισωγύρισμα στο παρελθόν”.