Όπως ανακοινώθηκε χθες, η Κομισιόν αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις όσον αφορά τη σύμβαση παραχώρησης που είχαν συνάψει οι ελληνικές αρχές για την κατασκευή του συγκεκριμένου έργου. 

Η σύμβαση περιλαμβάνει κρατική χρηματοδότηση ύψους 96 εκατομμυρίων ευρώ και η ελληνική κυβέρνηση υποστήριξε πως στόχος του έργου είναι η κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, η οποία θα επέλθει με τη σύνδεση της πυκνοκατοικημένης νοτιοανατολικής μητροπολιτικής περιοχής με την εύρωστη οικονομικά βορειοδυτική περιοχή.



Έτσι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε ότι η χρηματοδότηση της υποδομής αυτής με κρατικούς πόρους δεν εμπίπτει στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, εφόσον το συγκεκριμένο έργο αποτελεί δημόσιο αγαθό και είναι ανοιχτό σε όλους τους χρήστες χωρίς διακρίσεις. Κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κρατική ενίσχυση στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεδομένου ότι η κρατική χρηματοδότηση περιορίζεται στην αγοραία τιμή των παρεχόμενων εργασιών και υπηρεσιών. Η χαμηλότερη τιμή που προσφέρεται στο πλαίσιο διαγωνισμού για την ανάθεση σύμβασης αντιστοιχεί στην αγοραία τιμή παροχής των αντίστοιχων εργασιών και υπηρεσιών.



Την απόφαση της Ε.Ε. ανέμενε η ανάδοχος κατασκευάστρια εταιρεία ΑΚΤΩΡ. Σύμφωνα με στελέχη της εταιρείας, οι εργασίες μπορούν πλέον να αρχίσουν άμεσα.



"Ναι" και από το ΣτΕ



Το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ε' τμήμα, πρόεδρος ο κ. Κ. Μενουδάκος, αντιπρόεδρος του ΣτΕ) έκρινε ότι οι αιτήσεις για αναστολή των εργασιών κατασκευής της σήραγγας δεν έχουν πλέον αντικείμενο, μετά τη νέα απόφαση του υπουργού Πολιτισμού Γ. Βουλγαράκη, με την οποία εγκρίθηκε καινούργια μελέτη του έργου, με διαφορετική χάραξη. Με τη νέα αυτή χάραξη δεν προβλέπεται πλέον κατεδάφιση τριών κτιρίων που έχουν χαρακτηρισθεί διατηρητέα.



Τα έργα είχαν "μπλοκαριστεί" τον περασμένο Φεβρουάριο με διαταγή του κ. Μενουδάκου, ύστερα από προσφυγές πολιτών, ανάμεσα στους οποίους και ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ Αντώνης Μανιτάκης.



Οι προσφεύγοντες ζητούσαν να ακυρωθεί η από 7 Νοεμβρίου 2006 απόφαση του υπουργού Πολιτισμού, με την οποία εγκρίθηκε η μελέτη κατασκευής της υποθαλάσσιας σήραγγας. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή και την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων που έγινε από το ΥΠΕΧΩΔΕ, η υποθαλάσσια σήραγγα θα συνδέει το δυτικό με το ανατολικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Για την κατασκευή της σήραγγας προβλεπόταν τότε η κατεδάφιση των τριών προαναφερθέντων κτιρίων, τα οποία έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα εδώ και 13 χρόνια (1994).



Να σημειωθεί, τέλος, ότι στις αιτήσεις ακυρώσεως των υπουργικών αποφάσεων γινόταν επίκληση και καθαρώς νομικών λόγων, όπως: Αναρμοδιότητα των οργάνων που εξέδωσαν τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα γιγαντιαίο οδικό έργο (εθνική οδό έξι λωρίδων κυκλοφορίας στο υποθαλάσσιο τμήμα της, οκτώ λωρίδων στο ύψος της οδού Μ. Αλεξάνδρου) το οποίο χωροθετήθηκε εντός του κέντρου πόλης ενός εκατομμυρίου κατοίκων. Η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του μείζονος αυτού έργου με τις προσβαλλόμενες υπουργικές αποφάσεις έγινε κατά παράβαση των κανόνων αρμοδιότητας που θέτει το άρθρο 43 παρ. 2 του συντάγματος, βάσει του οποίου οι προαναφερθείσες ρυθμίσεις θα έπρεπε να είχαν λάβει τη μορφή Προεδρικού Διατάγματος.



Η νέα χάραξη



Μετά τις προσφυγές, ο υπουργός Πολιτισμού με νεότερη απόφασή του (29 Μαΐου 2007) άλλαξε τη χάραξη της διαδρομής της σήραγγας και ανακάλεσε την κατεδάφιση των τριών διατηρητέων κτιρίων. Η νέα χάραξη της σήραγγας θα διέρχεται πλησίον των διατηρητέων κτιρίων του ΟΣΕ, του κτιρίου του Τελωνείου και του κτιρίου των Προσκόπων. Παράλληλα, προβλέπεται η κατεδάφιση επτά αποθηκών του κτιρίου επιθεώρησης πλοίων και των διδύμων αποθηκών του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης.





ΝΙΚΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ,

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΤΣΑΜΠΑΡΗΣ