Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΛΛΗΣ ΜΙΛΑ ΣΤΗ “ΜΤΚ” ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Συνέντευξη στον Φίλιππο Δεργιαδέ

Προσωπική μου επιθυμία είναι η κατάργηση των φυλακών. Αντί να χτίζουν φυλακές, να φτιάξουν ειδικούς χώρους για τους εξαρτημένους. Κάτι που θέλουμε να φωνάξουμε από καρδιάς, που απαιτούμε να ακουστεί προς τα έξω, είναι να σταματήσει το καθεστώς απομόνωσης για τους πολιτικούς κρατούμενους. Κι αυτό είναι σημαντικό

O Βαγγέλης Πάλλης είναι μια ξεχωριστή περίπτωση κρατουμένου. Έπαθε και έμαθε πολλά μέσα στις φυλακές. Είναι από τους πρωταγωνιστές της κινητοποίησης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Από τις δικαστικές φυλακές Χίου μίλησε στη “ΜτΚ” για τα αιτήματα, το κλίμα και τις επιδιώξεις της κινητοποίησης που τις τελευταίες ημέρες συνταράζει τις φυλακές όλης της χώρας

Μιλάει γρήγορα, συγκροτημένα, μιλάει αυθόρμητα και επικαλείται ακόμη και τον Μπρεχτ. Μπορεί να είναι ποινικός κρατούμενος, αλλά είναι συνειδητοποιημένος πολίτης. Γνωρίζει το νόμο και τα προβλήματα της φυλακής. Λόγω της στάσης του όλα αυτά χρόνια έχει μεταχθεί από φυλακή σε φυλακή. “Ίσως να ήταν και για καλό αυτές οι πειθαρχικές μετατάξεις”, λέει επιμένοντας να βλέπει με αισιοδοξία τη ζωή. Άλλωστε, αν δεν υπήρχε η ελπίδα της δικαίωσης, οι κρατούμενοι δεν θα προχωρούσαν σε αυτήν τη μαζική κινητοποίηση.

Ποια είναι η πρώτη αποτίμηση; Είστε ικανοποιημένοι;

Τέτοια συντονισμένη προσπάθεια δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα ελληνικά χρονικά. Ήταν μια σκέψη ενός χρόνου, γιατί οι μέχρι τώρα κινητοποιήσεις ήταν να ανεβούμε στις ταράτσες, να βγάλουμε τη φωνή μας προς τα έξω, να προσελκύσουμε τα ΜΜΕ, για να πούμε κάτι. Όλες αυτές οι προσπάθειες καταλήγανε σε μια τριήμερη ή πενθήμερη εξέγερση τις φυλακές. Παλιά οι κινητοποιήσεις συγκέντρωναν μάξιμουμ το 25%. Αυτή η κινητοποίηση έχει φτάσει στο 80%.

Πού το αποδίδετε αυτό; Υπάρχει σε σχέση με τα προβλήματα πολιτική συνειδητοποίηση μέσα στις φυλακές;

Κάποιοι άνθρωποι, είτε ανήκουν στην αριστερά είτε στην δεξιά είτε στο κέντρο ή πιο αριστερά, συνειδητοποιήσαμε ότι, αν έχει και πολιτική χροιά ή αν έχει ένα συντονισμό όλη αυτή η προσπάθεια, ίσως να πετύχει. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Θα έλεγα ότι έχουμε ξεφύγει από το αναμενόμενο.

Έχετε κάποιες αντιδράσεις από μέσα; Κάποιους αντιπερισπασμούς;

Εντάξει, υπάρχουν. Πάντα, και στη μεγάλη κοινωνία που είστε εσείς, γιατί εμείς είμαστε ο καθρέπτης σας, υπάρχουν διασπαστικές κινήσεις. Υπάρχουν άνθρωποι με ελαστική συνείδηση που συνεργάζονται με την υπηρεσία και θέλουν να διασπάσουν. Κάποιοι λένε “ποιοι είναι αυτοί; Εμείς έχουμε βγάλει τόσα χρόνια φυλακή;”

Μεταγωγές έχουν γίνει;

Φυσικά έχουν γίνει. Έχουν γίνει μαζικές μεταγωγές. Εδώ στη δικαστική φυλακή Χίου έχουν γίνει τρεις μεταγωγές σε μία εβδομάδα.

Είστε ικανοποιημένοι από την αλληλεγγύη των κομμάτων και οργανώσεων;

Έχουμε εισπράξει πολλά θετικά μηνύματα, αλλά περιμένουμε και αποτελέσματα. Για όλα αυτά τα παιδιά που τρέχουν, την Πρωτοβουλία, θα ήθελα να τους γνωρίσω στην όψη, για να δω τις αντοχές τους. Θα ήθελα να συναντήσω αυτά τα παιδιά, να τους κοιτάξω στα μάτια και να δω πώς αφήνουνε μια ώρα διασκέδασης, ένα τέταρτο, να βρεθούν σε ένα χώρο να πουν κάποια πράγματα. Μας γεμίζουν, μας δίνουν ψυχική συνδρομή. Έχουμε και αυτή την εισβολή των ναρκωτικών στις φυλακές, που καταστέλλουν ανθρώπους και ψυχές. Τώρα τελευταία όμως, παρʼ όλα τα ναρκωτικά, οι άνθρωποι έχουν λόγο, έχουν άποψη.

Ποιο είναι το βασικό αίτημα που, αν ικανοποιηθεί, θα δώσει κάποιες λύσεις, αυτό που πραγματικά θα βοηθήσει και θα αλλάξει τις συνθήκες εγκλεισμού;

Πρέπει να αλλάξουν πολλά. Αλλά αν γίνει η κατάργηση των τεσσάρων πέμπτων, αν γίνουν τρία πέμπτα και για τους εξαρτημένους, θα αλλάξουν πολλά. Δεν μπορεί να φαντάζεται κάποιος ότι το 56% στις φυλακές είναι έμποροι ναρκωτικών. Εμείς λέμε ότι καταργήσανε τα τρία πέμπτα για τους κρατούμενους για ναρκωτικά, για να γεμίσουν τις τσέπες οι δικηγόροι, οι εισαγγελείς και οι φαρισαίοι. Τους μαζεύουν από τις πλατείες, για να πάρουν κάποιοι γαλόνια. Τους βαφτίζουν εμπόρους για ένα γραμμάριο. Είναι άρρωστοι άνθρωποι και τους δικάζουν ως εμπόρους. Οι φυλακές δεν έχουν γεμίσει τυχαία. Γεμίσανε με οργανωμένο σχέδιο, για να έχουν λόγο ύπαρξης οι φυλακές. Για να χτίσουν καινούργιες φυλακές.

Λέγεται ότι μετά την αποκάλυψη του παραδικαστικού κυκλωματος έχουν αυξηθεί οι ποινές και οι έγκλειστοι...

Φυσικά και έχει χειροτερέψει η κατάσταση. Μετά τη βόμβα του παραδικαστικού οι ποινές μοιράζονται στο μάξιμουμ. Για να δείξουν ότι είναι καλοί άνθρωποι, καλοί εισαγγελείς, καλοί φαρισαίοι. Υποκριτές! Και αφήνουν ανθρώπους στην τύχη τους. Όταν φυλακίζεται ένας άνθρωπος, μαζί του φυλακίζεται μια οικογένεια και ένας κοινωνικός περίγυρος. Φυλακίζονται 20 άτομα μαζί του.

Στη φυλακή ένα “καπάκι” στοιχίζει 200 ευρώ. Πόσα ψέματα εξαναγκάζεται να λέει ένας μικροχρήστης εξαρτημένος που ένα πολιτισμένο κράτος πρέπει να τον θεραπεύσει; Αυτοί είναι άρρωστοι. Μιλάμε για ποσοστό 56%-60% και αυτοί που μαθαίνουν την ηρωίνη και τα χάπια μέσα στη φυλακή πλησιάζουν το 80%. Αποφασίσανε σε μια νύχτα να φυλακίσουν όλους όσοι δεν έχουν χαρτιά. Έχουν φέρει 2.000-2.200 μετανάστες. Αυξήσανε την εξαγοράσιμη ποινή από πέντε ευρώ σε δέκα ευρώ την ημέρα. Και όλα αυτά γίνονται, διότι θέλουν, λέει, να αποσυμφορήσουν τις φυλακές.

Η πολιτεία όμως λέει ότι η φυλακή σωφρονίζει...

Αυτό η πολιτεία να το καταπιεί και να μη το βγάζει προς τα έξω, γιατί σε λίγο θα τους κυνηγάνε με τις ντομάτες, αυτές που πετάνε οι παραγωγοί και τις μαζεύουν οι άποροι άνθρωποι. Είναι δυνατόν μια αποτυχημένη σωφρονιστική πολιτική δύο δεκαετιών, αντί να αδειάζει, να γεμίζει φυλακές και να ευαγγελίζονται ότι σωφρονίζει η φυλακή. Ένα παράδειγμα: Η αναγκαιότητα της κατάργησης των φυλακών ανηλίκων. Βλέπεις ένα παιδί 14 ετών, που εξαναγκάστηκε να κλέψει, να το βάζουν να εκτίει ποινή με δεκαοχτάρηδες, με δεκαεφτάρηδες, που όλο το βράδυ το ξυλοκοπούν και το εξαναγκάζουν να δίνει τα ρούχα του, τα παπούτσια του, τα παντελόνια του. Τους κάνει αγρίμια. Εμείς απαιτούμε να καταργηθούν οι φυλακές ανηλίκων. Και σαν πολιτισμένο κράτος που είμαστε και εξάγουμε δημοκρατία και πολιτισμό, να κάνουμε υποδομές, να πηγαίνουν αυτά τα παιδιά σε σχολεία, να μπορούν να ενταχθούν. Χωρίς να τα φυλακίσουμε.

Ένας άνθρωπος σαν εσένα, με πολλά χρόνια στη φυλακή και με πολλά προβλήματα μέσα στη φυλακή, πώς βρίσκει τη δυνατότητα και τη δύναμη να ξεσηκωθεί;

Εγώ δεν ξέρω πολλά γράμματα, φίλοι μου στέλνουν μηνύματα, γράμματα, βιβλία. Κάπου ο Μπρεχτ λέει: “Είτε συ φταις είτε όχι, αν δεν μπορείς άλλο να συνεχίσεις ν' αγωνίζεσαι, θ' αφανιστείς”. Όταν αγωνίζεσαι κάποια χρόνια, τελικά ο αγώνας γίνεται αναγκαίος.

Στις 23 του μηνός δικάζομαι για την κινητοποίηση στα Τρίκαλα. Όταν πήγα εκεί, μεταχθείς από Ναύπλιο, βρήκα το κουράγιο και τη δύναμη να πω κι αυτή τη φορά, δεν αντέχω την κατάσταση. Σε 100 τετραγωνικά εξαναγκαζόμασταν να εκτίσουμε ποινή 67 άνθρωποι, 27 από εμάς μέναμε στο πάτωμα. Και γκρεμίσαμε τη φυλακή, γιατί τους έπεισα ότι δεν είναι δυνατόν να σηκωνόμαστε το πρωί και να παίρνουμε τα μαχαίρια να μαλώνουμε ποιος θα πρωτοπάει στην τουαλέτα. Δεν είναι να μαλώνουμε, αφού μπορούμε με μια ψυχή να σπάσουμε τη φυλακή. Προσωπική μου επιθυμία είναι η κατάργηση των φυλακών. Αντί να χτίζουν φυλακές, να φτιάξουν ειδικούς χώρους για τους εξαρτημένους. Κάτι που θέλουμε να φωνάξουμε από καρδιάς, που απαιτούμε να ακουστεί προς τα έξω, είναι να σταματήσει το καθεστώς απομόνωσης για τους πολιτικούς κρατούμενους. Κι αυτό είναι σημαντικό.