Ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του θέλουν να ξεφύγουν από την κατάρα του δημόσιου τομέα. Των μεσαίων στελεχών, δηλαδή, που όλο αυτό τον καιρό, σαν να τελούν σε λευκή απεργία, έχουν μπλοκάρει όλο το σύστημα και τίποτα δεν δουλεύει. Όχι ότι δεν έχει συμβεί και στο παρελθόν και με άλλες κυβερνήσεις. Αλλά αυτή τη φορά ο Παπανδρέου δεν έχει άλλο χρόνο.

Θεώρησε λοιπόν ότι η πληθώρα των αναπληρωτών και των υφυπουργών θα μπορέσει να δαμάσει το σύστημα και να διοχετευτεί το έργο της κυβέρνησης στην κοινωνία. Την ίδια ώρα, όμως, αυτό που έπραξε ο πρωθυπουργός, και ευελπιστεί να λειτουργήσει, μπορεί να γίνει το μεγάλο μειονέκτημα.

Δηλαδή, υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί να αργήσουν να ρολάρουν στις θέσεις τους, να αργήσουν να συντονιστούν και να χαθεί η τελευταία (πραγματικά) ευκαιρία του Γ. Παπανδρέου να ανατρέψει το δυσμενές κλίμα της ύφεσης και να προχωρήσει η χώρα προς την ανάκαμψη.

Διότι, εάν είναι να χαθούν τα μέλη του υπουργικού στη μετάφραση των νέων τίτλων που δόθηκαν στα υπουργεία τους και στη συνέχεια να αρχίσουν να συντονίζουν, τότε καλύτερα να μην είχε γίνει ο ανασχηματισμός
Υπό άλλες συνθήκες, σε μια άλλη χώρα ίσως να υπήρχε χρόνος. Τώρα πια δεν περισσεύουν ούτε 60 λεπτά...