Αυτά όλα θα γίνουν μέχρι το 2020. Δηλαδή, σε δέκα χρόνια, και θα χρειαστούν περισσότερα απο 8 δισ. ευρώ. Βέβαια, όπως ομολόγησε ο υπουργός, από αυτά υπάρχουν μόνο τα 2,4 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα 6 δισ. θα πρέπει να βρεθούν, κι, όπως ελπίζει ο κ. Ρέππας, θα πρέπει η χώρα να πάει στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, σε ΣΔΙΤ κ.α.
Πέρα από το προφανές, ότι όλα αυτά τα έργα είναι καλοδεχούμενα σε μια παρατημένη πόλη όπως είναι η Θεσσαλονίκη και τα οποία, εφόσον υλοποιηθούν, θα τη μεταμορφώσουν σε μια πραγματικά ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει αυτόματα είναι εάν θα γίνουν.
Η αμφισβήτηση είναι δεδομένη. Όχι τυχαία. Χρόνια τώρα η Θεσσαλονίκη τέτοιες μέρες (ελέω ΔΕΘ) ακούει εξαγγελίες, σχέδια και έργα. Ελάχιστα υλοποιήθηκαν, και αυτά με μεγάλη καθυστέρηση.
Σε μια εποχή που η οικονομική κρίση τα έχει επισκιάσει όλα, τα μεγάλο ζητούμενο είναι εάν θα βρεθούν τα κονδύλια για να προχωρήσουν.