Διότι η Ευρώπη και το ΔΝΤ έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι, όπως απεδείχθη περίτρανα σε ανάλογες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν, όταν ο κ. Παπακωνσταντίνου δεσμευόταν για κάτι μόνο και μόνο για να το πάρει πίσω μετά τις πιέσεις της τρόικας.

Το ερώτημα είναι τι είδους “πρόσθετα μέτρα” θα είναι αυτά. Διότι, αν η κυβέρνηση και η τρόικα πιστεύουν ότι η ελληνική κοινωνία αντέχει κι άλλα μέτρα όπως τα παλαιά, πλανώνται πλάνην οικτρά. Όλα τα στοιχεία μαρτυρούν ότι τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις βρίσκονται ήδη με την πλάτη στον τοίχο, ενώ οι δείκτες οικονομικής δυσφορίας (ανεργία, πληθωρισμός, λουκέτα, έλλειψη ρευστότητας κτλ.) έχουν χτυπήσει “κόκκινο”.

Μόνη ελπίδα λοιπόν είναι να επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ότι βρισκόμαστε στην αρχή ενός “ενάρετου κύκλου”, που θα σηματοδοτήσει μια αναπτυξιακή αντεπίθεση και θα συνοδευτεί με περαιτέρω περιστολή της σπατάλης στο δημόσιο, αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και εμβάθυνση των διαρθρωτικών αλλαγών. Αυτή είναι η μόνη λύση στα δημοσιονομικά ζητούμενα. Οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ό,τι είχαν να δώσουν, το έδωσαν και με το παραπάνω.