Είχα ζήσει την καταστροφική λαίλαπα της μεγάλης πυρκαγιάς στη Χαλκιδική στις 21 Αυγούστου 2006 και είχα ακούσει τότε πολλά λόγια και πολλές υποσχέσεις από την πολιτεία και τους τοπικούς παράγοντες του τόπου μου, που έλεγαν ότι θα γίνονταν πολλά έργα "προς επούλωση των πληγών", τις οποίες αυτή προκάλεσε.

Σε όλη τη διάρκεια του έτους άκουγα στο ραδιόφωνο και διάβαζα στον Τύπο ότι είχαν γίνει πολλές συζητήσεις και συσκέψεις από τους αρμόδιους φορείς και ότι είχε αποφασιστεί να γίνουν έγκαιρα κατάλληλα έργα, ώστε να προστατευτεί ο τόπος από πλημμύρες και το έδαφος από τη διάβρωση. Θα γίνονταν φράγματα, με κορμούς από τα καμένα πεύκα, τα οποία θα εμπόδιζαν τη μεταφορά της τεράστιας ποσότητας της στάχτης στη θάλασσα και συγχρόνως θα βοηθούσαν στον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα. Πίστευα ότι τα έργα, επειδή η περιοχή είναι άκρως τουριστική, θα πραγματοποιούνταν πολύ σύντομα.

Μέρες τώρα περπατώ μέσα στο καμένο δάσος και μέσα στα χωράφια, για να δω με τα ίδια μου τα μάτια τα έργα που έγιναν, ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πήγα σε όλες τις περιοχές του Πολύχρονου, της Χανιώτης, της Ν. Σκιώνης και του Πευκοχωρίου. Η εικόνα που κυριαρχεί είναι τα καψαλισμένα πεύκα, όρθια ή πεσμένα στο έδαφος, και τα κατάλοιπα του καμένου θαμνώδους δάσους. Παντού, στην άκρη των δασικών δρόμων, των μονοπατιών και των λάκκων αλλά και μέσα στα χωράφια, υπάρχουν κορμοί μεγάλων πεύκων που τα έριξαν κάτω πριονίζοντάς τα από τη ρίζα τους. Ο μοναδικός σκοπός τους ήταν η μεταφορά των κορμών τους προς πώληση. Παντού υπάρχουν ίχνη που δείχνουν ότι οι περισσότεροι κορμοί έχουν φορτωθεί και έχουν πουληθεί στον ξυλέμπορο. Τις τρεις φορές που κατέβηκα στο χωριό στη διάρκεια του χειμώνα συνάντησα, την κάθε φορά, πάνω από πέντε φορτηγά αυτοκίνητα φορτωμένα με τεράστιους κορμούς πεύκων. "Ούτε ένα δένδρο δεν θα φύγει έξω από την Κασσάνδρα, αν δεν γίνουν τα κατάλληλα έργα", έλεγαν τότε οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης στο έκτακτο δημοτικό συμβούλιο.

Η εικόνα που παρουσιάζουν τα χωράφια δεν είναι καλύτερη. Τα περισσότερα είναι ακαλλιέργητα και γεμάτα με ξηραμένα αγριόχορτα, που σε πολλά σημεία φτάνουν ως το μπόι μου. Τα βάτια θεριεύουν παντού και συμπλέκονται με τα αγριόχορτα και τα κλαδιά και είναι πολύ κουραστικό να περπατώ μέσα στα χωράφια. Επιπλέον μέσα στα γιγαντωμένα αυτά αγριόχορτα βρίσκονται κρυμμένα κομμάτια ξύλων, που αποτελούν κίνδυνο για τα τρακτέρ των γεωργών που θα "τολμήσουν" να ξανακάνουν τα χωράφια τους χωράφια. Όταν θα το προσπαθήσουν, θα έχουν ένα πολύ μεγαλύτερο κόστος. Οι ξυλοκόποι άρπαξαν τους εμπορεύσιμους κορμούς και πέταξαν οπουδήποτε τους βόλευε τα κλαδιά και τα άλλα ξύλα, προσθέτοντας ένα πολυέξοδο έργο στους αγρότες. Υπάρχουν μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες έκοψαν ακόμη και χλωρά πεύκα. Τα καμένα λιόδενδρα κείτονται πεσμένα στο έδαφος κατάξερα και νεκρά και όσα παρέμειναν όρθια δεν είναι ικανά να προσφέρουν ούτε καν τη σκιά τους. Πουθενά δεν βρήκα μία σκιά της προκοπής να ξαποστάσω.

Η συνολική εικόνα της υπαίθρου σε όλη την έκταση που ανήκει στο δήμο Παλλήνης της Κασσάνδρας είναι αποκαρδιωτική. Ένα ρυπαρό περιβάλλον με κατάμαυρα όρθια πεύκα, κορμοί παντού, κλαδιά και ξύλα πεταμένα οπουδήποτε, χωράφια με ξερόχορτα που κρύβουν παγίδες.

Θα έκαναν κλαδοδέματα και κορμοδέματα. Μάλιστα υποστηρίζουν και διακηρύττουν σε κάθε ευκαιρία ότι έκαναν πράγματι τέτοια. Ομολογώ ότι κλαδοδέματα βρήκα μόνο σε μια πλαγιά σε μία περιοχή της Ν. Σκιώνης και σε κάποιο ίσωμα δίπλα στο δρόμο που οδηγεί από τη Χανιώτη στη Ν. Σκιώνη. Στην ίδια περιοχή είδα να έχουν τοποθετήσει και μερικούς κορμούς κάθετα προς την κατωφέρεια του βουνού. Πουθενά αλλού δεν είδα ένα τέτοιο έργο. Στην αρχή τα συνεργεία των ξυλοκόπων πήγαν να κάνουν κάποιο έργο, αλλά φαίνεται, μην έχοντας καμία επίβλεψη από κανέναν, το εγκατέλειψαν και επιδόθηκαν στη λεηλασία του καμένου πευκοδάσους. Έκοβαν τα πεύκα που ήταν εύκολα προσβάσιμα και εγκατέλειπαν τα υπόλοιπα.

Δεν είδα πουθενά ένα αντιδιαβρωτικό ή αντιπλημμυρικό έργο. Δεν είδα ένα έργο μέσα στα ρέματα και τους λάκκους. Ακούω ότι τώρα θα γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα αλλά πότε; Αυτά έπρεπε να έχουν γίνει τον περασμένο Οκτώβριο. Δεν έγινε πουθενά ένα φράγμα, για να συγκρατεί ή να επιβραδύνει τη ροή του βρόχινου νερού και έτσι να εμπλουτίζεται ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας, ο οποίος έτσι και αλλιώς έχει ελαττωθεί κατά πολύ.

Αυτά είναι τα έργα που δεν έγιναν στις καμένες εκτάσεις της Κασσάνδρας, ενώ λέγεται με έμφαση ότι έγιναν και μάλιστα κατά υποδειγματικό τρόπο. Το μόνο ευχάριστο γεγονός που διαπίστωσα είναι ότι η αναγέννηση του δάσους άρχισε από μόνη της. Από τις καμένες ρίζες άρχισε η βλάστηση του θαμνώδους δάσους. Πρόκειται για κουμαριές, σχοίνα, πουρνάρια, ζιλνίκια, μυρτιές, άρειους, φτέρες, λαδανιές και άλλα θαμνώδη και ποώδη φυτά που ξεφύτρωσαν παντού και δίνουν πάλι στο δάσος την εικόνα του πράσινου και σε μας τους ανθρώπους την ελπίδα ότι το δάσος θα ξαναγίνει σύντομα. Και το ακόμη πιο παρήγορο γεγονός είναι ότι ανάμεσα και δίπλα από τα παραπάνω φυτά εμφανίστηκαν δειλά δειλά και μικρά πευκάκια, τα οποία σιγά σιγά θα πολλαπλασιαστούν, θα μεγαλώσουν και θα ομορφύνουν πάλι το τοπίο. Μόνη της η φύση θα επουλώσει τις πληγές της. Οι άνθρωποι δεν κάναμε τίποτε να τη βοηθήσουμε. Κάθε επέμβαση τώρα πλέον θα είναι μόνο καταστροφική. Ας την αφήσουμε ήσυχη να συνεχίσει το αναγεννητικό της έργο, που εκείνη γνωρίζει καλύτερα από μας. Το μόνο σοβαρό μας μέλημα πρέπει να είναι η προστασία του δάσους από νέα πυρκαγιά και η απόλυτη απαγόρευση της βόσκησης, έως ότου αυτό ενηλικιωθεί.