Ο Μανώλης Ρασούλης μιλάει στη "Μ"
Της Κυριακής Τσολάκη
ktsolaki@makthes.gr
“Συγκίνηση μεν, συνείδηση δε”. Δεν θα μπορούσε να βρεθεί πιο ευρηματικός τίτλος για μια εκδήλωση αφιερωμένη σε έναν δημιουργό που κι εκείνος είναι το ίδιο εύστροφος. Ο λόγος για τον Μανώλη Ρασούλη και την αποψινή συναυλία του στο πλαίσιο του “Παρά θιν’ αλός”, η οποία κινητοποίησε πολλούς και γνωστούς καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη.
“Αν μείνουμε μόνο στη συγκίνηση, θα μας οδηγήσει σε διάφορα έκτροπα. Χρειάζεται και η συνείδηση για να μπορούμε να αναθεωρούμε αξίες και να κρατάμε μπαλάντζα”, λέει ο Μανώλης Ρασούλης στη "Μ" με τον γνωστό διεισδυτικό του λόγο. Γι’ αυτό επιλέγει να τιτλοφορήσει έτσι τη συναυλία, που είναι ένας φόρος τιμής για εκείνον και η διοργάνωσή της του προτάθηκε από τον διευθυντή του πολιτιστικού οργανισμού δήμου Καλαμαριάς Γιώργο Καζαντζή σαν “κεραυνός εν αιθρία”.
Ωστόσο, παρά τη δική του έκπληξη γι’ αυτή την τιμή, μια συναυλία αφιερωμένη στο σύνολο του έργου του είναι απολύτως δικαιολογημένη, αφού μάλιστα φέτος κλείνει αισίως είκοσι χρόνια σταθερής σχέσης με τη Θεσσαλονίκη, αλλά και τα 65 έτη του αυτό τον μήνα - “κανονικά θα έπρεπε να είμαι συνταξιούχος, αλλά δεν μπορώ και δεν έχω μάλλον αυτή τη στόφα” λέει με χιούμορ.
“Όλα ήταν πλαστά”
Εκτός λοιπόν από ενεργός δημιουργός κι ερμηνευτής, παραμένει ένας σκεπτόμενος πολίτης που έχει κρίση και προπάντων ανησυχία για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα. “Λίγο πριν έρθει η οικονομική κατάπτωση προηγήθηκε η πολιτιστική φθορά της χώρας. Τα ήθη, τα έθιμα, τα στερεά μας πράγματα, διαλύθηκαν μέσα στην καταιγίδα της ευτέλειας και της κατάρρευσης των αξιών μας”, τονίζει.
Ορίζει αυτή την “πλημμυρίδα” ως ένα κράμα “απελπισίας, αλαζονείας και διάφορων άλλων συνδρόμων τα οποία προσπάθησαν να κάνουν τον μέσο Έλληνα να αισθάνεται ότι η πραγματικότητά του είναι εντελώς διαφορετική. Αυτό σηματοδότησε μια συμπεριφορά που κατά τη γνώμη μου εμπεριέχει και έναν χουλιγκανισμό, μια ασυναρτησία, μια έλλειψη ορθολογισμού, υπερβολική συγκινησιακή κατάσταση, έναν μενεγακισμό στο φαντασιακό του”.
Έτσι, ο κοινωνικός ιστός υπέστη πολλές βλάβες, ενώ δημιουργήθηκαν στον Έλληνα αυτοκαταστροφικά αντανακλαστικά. “Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να εξηγηθεί η πτώση ενός λαού, του οποίου οι ηγέτες ισχυρίζονταν ότι δημιούργησαν μια ισχυρή χώρα, με ανταγωνιστικό περιβάλλον, με ‘πολιτιστικά κέντρα’ χαράς και αισιοδοξίας (τα λεγόμενα σκυλάδικα) τα οποία χρηματοδοτούσαν. Τώρα αντιλαμβανόμαστε ότι όλα αυτά ήταν πλαστά και γι’ αυτό ο κόσμος είναι πια αμήχανος για το τι μέλλει γενέσθαι”.
Δύο νέα άλμπουμ και ένα βιβλίο
Μέσα σε όλη αυτή τη σύγχυση δεν ήταν τυχαίο ότι στο κάλεσμα του Μανώλη Ρασούλη ανταποκρίθηκαν 17 καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη. “Νομίζω ότι όλοι τους εκτιμούν τη μάχη μου για το καλό ελληνικό τραγούδι. Εξάλλου όλοι όσοι το αγαπάμε έχουμε τη δυνατότητα να μαζευόμαστε άμεσα αν χρειαστεί”, λέει. Έτσι, επί σκηνής θα βρεθούν απόψε μαζί του οι Μελίνα Κανά, Λιζέτα Καλημέρη, Θωμάς Κοροβίνης, Ανδρέας Καρακότας, Παντελής Θεοχαρίδης, Κώστας Πρατσινάκης, Κατερίνα Σιαπαντά, Μαρία Παπανικολάου, Γιάννης Μήτσης, Φωτεινή Βελεσιώτου, Αναστασία Μεταλινού, Γιώργος Λίζος, Ζωή Παπαδοπούλου, Ελένη Φωτιάδου, Δημήτρης Κεχαγιάς, Σοφία Αβραμίδου και Μιχάλης Παπαζήσης.
Πολυπράγμων ο ίδιος όμως δεν αρκείται μόνο στις ζωντανές εμφανίσεις. Αμέσως μετά προγραμματίζει την έκδοση δύο άλμπουμ. “Το πρώτο δημιουργήθηκε με νέους καλλιτέχνες από το Βερολίνο, ενώ στο δεύτερο, με τίτλο ‘Έτσι που λες Ευτύχη Δυστυχίδη’, συνεργάστηκα με τον συνθέτη Πέτρο Βαγιόπουλο”. Αλλά και ένα ακόμη αυτοβιογραφικό βιβλίο, που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα από τις εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία. “Πρόκειται για κάποια γραπτά μου που αφορούν την Κρήτη και την πνευματική μου ανάπτυξη εκεί”, καταλήγει.


Σχόλια
Δεν υπάρχουν σχόλια.