Της Φιλομήλας Δημολαΐδου

 

Υπό τους ήχους του «Space Oddity» του Ντέιβιντ Μπάουι ο Μπόνο και η παρέα του μπαίνουν ξαφνικά στη φαντασμαγορική σκηνή της περιοδείας τους «360 μοίρες». Το κοινό, που κατέφτασε στην Αθήνα από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης αλλά και της Ελλάδας, τους αποθεώνει. Με το ινστρουμένταλ «Return of the stingray guitar» ο Μπόνο χαιρετά τα πλήθη περιμετρικά της σκηνής και στη συνέχεια τους χαρίζει μία «Όμορφη μέρα» («Beautiful day»). «Εμείς φταίμε που αργήσαμε να ’ρθουμε σε αυτό το μαγικό τόπο», φωνάζει. Το πάρτι είχε αρχίσει για τους περίπου 80.000 θεατές όλων των ηλικιών, που έσπευσαν να απολαύσουν τους Ιρλανδούς. Άλλωστε εκτιμάται ότι είναι η μεγαλύτερη σε κόσμο συναυλία στην Ελλάδα, έπειτα από αυτή της Μαντόνας πριν από δύο χρόνια, την οποία είχαν παρακολουθήσει περίπου 60.000 άτομα (σ.σ. βέβαια τότε η σκηνή απέκλειε μεγάλο κομμάτι των κερκίδων).
Στην πρώτη εμφάνισή τους στην Αθήνα οι Ιρλανδοί ήρθαν με το πιο εντυπωσιακό σόου της 30χρονης μουσικής ιστορίας τους. Η ιδέα του φουτουριστικού σκηνικού προήλθε από το αεροδρόμιο του Λος Άντζελες. Τα πόδια της… αράχνης αγκάλιαζαν την κυκλική σκηνή με την πασαρέλα-δαχτυλίδι γύρω και την κυλινδρική οθόνη, την οποία το κοινό έβλεπε να αλλάζει χρώματα και εικόνες. Πάνω σε αυτήν και τις γέφυρες που περιστρέφονταν 360 μοίρες ο Μπόνο και η παρέα του διένυσαν χιλιόμετρα, για να ικανοποιήσουν τους φαν τους. Τους ταξίδεψαν παράλληλα στο χρόνο τραγουδώντας παλιές και νέες επιτυχίες τους, από το «With or without you» και το «One Love» μέχρι το «Where The Streets Have No Name».
Το συγκρότημα έκλεισε τη συναυλία με ένα καινούργιο τραγούδι, το «Moments of Surrender», και στη συνέχεια έφυγε από τη σκηνή, καταχειροκροτούμενο από το κοινό, που τους απόλαυσε για περίπου δύο ώρες.

Για να μην ξεχνιόμαστε
Από μία συναυλία των U2 δεν ήταν δυνατόν να λείπουν αναφορές σε σειρά πολιτικών ζητημάτων. Ο αμφιλεγόμενος κατά πολλούς Μπόνο φρόντισε να πάρει διερμηνέα, για να αναγράφονται στην οθόνη στα ελληνικά όσα λέει, ώστε να γίνονται κατανοητά από όλους. Φυσικά δεν μπορούσε να μην κάνει λόγο για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, παρομοιάζοντάς την με αυτήν της Ιρλανδίας. «Είμαστε άφραγκοι αλλά ικανοί. Έλληνες, θα τα καταφέρετε, όπως θα τα καταφέρουμε και εμείς, γιατί μετρά το μυαλό και η καρδιά», τόνισε και καταχειροκροτήθηκε. Βέβαια, όπως καλά κατάλαβε, η κρίση δεν πτοεί τους Έλληνες, που γέμισαν το Ολυμπιακό στάδιο, παρότι τα εισιτήρια ήταν ακριβά υπό το πρίσμα των σημερινών δύσκολων οικονομικών συνθηκών.
Τα τέσσερα αγόρια από το Δουβλίνο μάς αποκάλυψαν και κάποια άλλα ονόματά τους, ελληνικής προέλευσης. Ο Μπόνο παρομοίασε τους τρεις μουσικούς του συγκροτήματος με τον Οδυσσέα, τον Απόλλωνα και τον Δία, ενώ για τον εαυτό του κράτησε το ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, παίρνοντας ουσιαστικά θέση για το ζήτημα που απασχολεί εδώ και χρόνια τις δύο γείτονες χώρες.

Σαρδέλες μέχρι το… ΟΑΚΑ
Στην Αθήνα οι φανατικοί ή μη οπαδοί των Ιρλανδών κατέφτασαν με κάθε μέσο. Πολλοί είχαν εγκατασταθεί από νωρίς το πρωί έξω από το γήπεδο, για να προλάβουν να μπουν στο συναυλιακό χώρο πρώτοι (σ.σ. άλλωστε αποζημιώθηκαν, αφού οι πρώτοι 400 είδαν το σόου μέσα από το… δαχτυλίδι), ενώ κάποιοι άλλοι, για να δουν και να φωτογραφηθούν στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, που ξαναζούν λίγο τη λάμψη του 2004 σε τέτοια γεγονότα. Οι καντίνες που στήθηκαν εκεί φυσικά έκαναν χρυσή δουλειά, αφού πουλούσαν τα σάντουιτς 5 ευρώ και το νεράκι -όπου το έβρισκες- 1 ευρώ. Όσοι επέλεξαν να μεταβούν στο ΟΑΚΑ δύο-τρεις ώρες πριν από την έναρξη της συναυλίας ταλαιπωρήθηκαν αρκετά, αφού ορισμένοι σταθμοί του μετρό ήταν κλειστοί και έπρεπε να αλλάξεις δύο τρένα, για να φτάσεις στον προορισμό σου, ενώ, ακόμη κι αν κατάφερνες να βρεις μία θέση σε αυτά, δεν ήταν σίγουρο ότι θα ήσουν και πολύ άνετα.
Ωστόσο μετά, όταν το διαστημόπλοιο «άναβε» τις μηχανές του, τα ξεχνούσες όλα και περιπλανιόσουν στον… πλανήτη των U2. Δυστυχώς το διαστημικό όχημα των Ιρλανδών άλλαξε σήμερα πόλη και το βράδυ προσγειώνεται στην Κωνσταντινούπολη. Ελπίζουμε να μην ξαναχάσει το δρόμο και κάνει πάλι δεκατρία χρόνια να ξαναέρθει.