Της Κυριακής Τσολάκη

Μια παρέα νεαρών Βενετσιάνων ζει παρασιτικά σε σχέση με άλλους μαικήνες. Ένας σκληροτράχηλος Εβραίος, ο Σάιλοκ, τα λογαριάζει όλα σε σχέση με το χρήμα και συναλλάσσεται με βάση αυτό.
Ένα ολόκληρο σύστημα λειτουργεί τοκογλυφικά, εκμεταλλευόμενο τις ανάγκες των ανυπεράσπιστων δανειζόμενων. Μήπως σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;
Η συντροφιά δεν θα μπορούσε άνετα να παραλληλιστεί με τα γκόλντεν μπόις ή πολλούς νέους της επιφάνειας που ενδιαφέρονται μόνο για την κερδοσκοπία; Ο Σάιλοκ δεν μοιάζει λίγο με το σημερινό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Και πόσο διαφέρει άραγε η εκμετάλλευση από τους δανειστές με το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα;
Διαβάζοντας κανείς το κείμενο του Σέξπιρ “Ο έμπορος της Βενετίας”, μπορεί να διαπιστώσει πολλές ομοιότητες με τη σύγχρονη πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης. Σε αυτές εστιάζει και η παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, την οποία σκηνοθετούν από κοινού ο Κώστας Γάκης και ο Βασίλης Μαυρογεωργίου. Άλλωστε, το έργο γράφτηκε σε περίοδο οικονομικής κρίσης στην Αγγλία και αναφέρεται στα αποτελέσματα της συγκυρίας αυτής στις ανθρώπινες σχέσεις. “Σ’ αυτό το χρήμα βρίσκεται στο επίκεντρο. Τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται. Όλες οι σχέσεις, φιλικές, ερωτικές, συγγενικές επιβεβαιώνονται σε σχέση με αυτό”, λέει ο Κώστας Γάκης.
Παρ’ όλα αυτά χωρίς πολιτικολογίες και διδακτισμούς η παράσταση μένει πιστή στο κείμενο του άγγλου δραματουργού, αποφεύγοντας τις αναφορές σε σύγχρονες καταστάσεις και ονόματα. “Ακολουθήσαμε τη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ. Δεν θέλαμε να κάνουμε μια διασκευή ούτε να αλλάξουμε το κείμενο. Οι παραλληλισμοί όμως είναι εμφανείς και θεωρώ ότι λειτουργούν υπόγεια περισσότερο με τους αυτοσχεδιασμούς της στιγμής και το κέφι των ηθοποιών”, προσθέτει ο σκηνοθέτης.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται
Ωστόσο, με το σκεπτικό να γίνει εμφανές ότι το έργο προσαρμόζεται σε όλες τις εποχές και σε όλες τις κοινωνίες, η παράσταση τοποθετήθηκε σε ένα άχρονο πλαίσιο. “Τα κοστούμια και τα σκηνικά έχουν κάποια στοιχεία εποχής, αλλά και αναφορές στη σύγχρονη πραγματικότητα. Είναι μινιμαλιστικά, ακριβώς για να δείξουμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Δυστυχώς, ως φάρσα πια”, επισημαίνει ο Κώστας Γάκης.
Ο ίδιος λειτουργεί εδώ και αρκετό καιρό σε ένα σχήμα “δυαρχίας” με τον Βασίλη Μαυρογεωργίου. Ένα επιτυχημένο δείγμα γραφής τους άλλωστε ήταν η θρυλική “Κατσαρίδα”, την οποία ο πρώτος επένδυσε μουσικά και ο δεύτερος σκηνοθέτησε. “Λειτουργούμε πάντα ως μια ψυχή, με την έννοια ότι έχουμε μεγαλώσει από παιδιά μαζί, αφού είμαστε από την Ικαρία. Στο θέατρο η δυαρχία δεν είναι κάτι πολύ καλό, αλλά εμείς αποτελούμε ίσως την εξαίρεση. Έχουμε συνηθίσει να συνεργαζόμαστε άψογα, γιατί μας αρέσει να ανακαλύπτουμε από κοινού αυτήν την τέχνη, έχοντας κοινή αισθητική”, τονίζει.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Αγνής Ντούτση, η κίνηση και η χορογραφία της Έλενας Γεροδήμου, η μουσική του Κώστα Γάκη. Παίζουν: Γεωργία Γεωργόνη, Γιάννης Δρακόπουλος, Παναγιώτης Κατσώλης, Δημήτρης Μακαλιάς, Θανάσης Μιχαηλίδης, Γιώργος Μωρόγιαννης κ.ά.

 

• “Ο έμπορος της Βενετίας”, απόψε και αύριο στις 9.30μμ στο Θέατρο Κήπου, Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου