Καλως ήρθατε στην ιστοσελίδα της  Εφημερίδα  Μακεδονία της Θεσσαλονίκης
Τρίτη 09 Φεβρουαρίου 2010
Αναζήτηση
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΤΕΧΝΕΣ
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
MEDIA



Επικοινωνία







http://www.eparthenon.eu
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΦΟΡΟΣ Οι πολύτιμες εμπειρίες ενός πατέρα Εκτυπώσιμη σελίδα
Ο Κώστας Στοφόρος είναι συγγραφέας του βιβλίου “Ημερολόγιο ενός πατέρα (1). Γονείς για πρώτη φορά. Ετοιμαστείτε για τη μεγάλη αλλαγή” που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κριτική. Ο ίδιος σπούδασε οικονομικά, κινηματογράφο και δημοσιογραφία.

Συνέντευξη: Στέλιος Κούκος

Ημέρα του πατέρα σήμερα, και ένας “ευτυχής πατέρας τριών παιδιών”, όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, μας μεταφέρει τις εμπειρίες του. Δεν μένει όμως σ’ αυτό, αφού προσφέρει στους υποψήφιους γονείς -και ιδιαίτερα στους πατέρες- πολύ πρακτικές συμβουλές για την προετοιμασία τους.
Ο συγγραφέας με απλότητα έρχεται να συνδράμει τους γονείς σε κρίσιμα ερωτήματα που θα τους απασχολήσουν από τις πρώτες στιγμές της γέννησης του παιδιού τους, όπως: Τι πρέπει να κάνουν τις πρώτες ώρες της ζωής του παιδιού; Ποια είναι τα βασικά στάδια της ανάπτυξής του; Γιατί πρέπει να κρατούν ημερολόγιο; Πώς θα γίνουν πιο... αρμονικές οι σχέσεις του παιδιού με το φαγητό; Πώς θα γίνει η επιλογή του παιδίατρου; Ο ίδιος μας είπε για αυτή τη συγγραφική του προσπάθεια: “Προσπάθησα ερευνώντας και γράφοντας να βρω απαντήσεις σε όλα αυτά που προκύπτουν καθημερινά όταν μεγαλώνεις ένα παιδί. Συχνά ήθελα να κατευνάσω ανησυχίες, τύψεις και ενοχές, όχι πάντοτε με επιτυχία! Νομίζω ωστόσο ότι βοηθήθηκα πολύ. Κι έτσι ελπίζω να βοηθηθούν και οι γονείς που θα το διαβάσουν”.

Προφανώς θα ήταν καλύτερα να διαβάσει κανείς το βιβλίο σας πριν έλθει στον κόσμο το παιδί...
Πράγματι, όχι μόνο γιατί θα τον βοηθήσει να βρει λύσεις σε κάποια θέματα που ούτε φαντάζεται, αλλά και γιατί θα μπορέσει να προετοιμάσει καλύτερα τον εαυτό του για όλα εκείνα που θα έρθουν. Και τα οποία συχνά είναι αναπάντεχα.

Τι θα λέγατε σ’ έναν πατέρα που αίφνης νιώθει εντελώς... άχρηστος, αφού παρά τις τόσες γνώσεις του δεν ξέρει πώς κρατάνε ένα παιδί ή πώς το αλλάζουν;
Όλοι περνάμε τη φάση που νιώθουμε άχρηστοι. Θυμάμαι τον πανικό που νιώσαμε εμείς, όταν βρεθήκαμε πρώτη φορά με μωρό στο σπίτι! Πώς θα το πλέναμε χωρίς να μας γλιστρήσει από τα χέρια; Και άλλα τέτοια. Μας έσωσε μια φίλη που είχε ήδη παιδί. Μετά είναι σαν το... ποδήλατο. Αν το μάθεις, δεν το ξεχνάς. Στο βιβλίο νομίζω ότι δίνω απαντήσεις για πολλά πρακτικά θέματα, και ακολουθούν πολλές ακόμη στα δύο “ημερολόγια” που θα κυκλοφορήσουν.

Πόσο μπορεί να αλλάξει η σχεδόν βιομηχανική αντιμετώπιση της γέννησης ενός παιδιού και να εφαρμοστούν πιο μοντέρνες προσεγγίσεις όπως αυτές που περιγράφετε;
Ευτυχώς όλο και περισσότεροι ειδικοί, όλο και περισσότερα μαιευτήρια, συμμερίζονται τις σύγχρονες προσεγγίσεις. Αυτό που στην περίπτωσή μου φάνταζε “γραφικό” σήμερα θεωρείται απαραίτητο: το να είναι το νεογέννητο δίπλα στους γονείς του από την πρώτη στιγμή που γεννιέται. Είναι πλέον αποδεδειγμένο το πόσο σημαντικές είναι οι πρώτες ώρες της ζωής του παιδιού για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.

Βλέπετε να υπάρχει διάθεση από τους νέους πατέρες να ασχοληθούν περισσότερο με τα παιδιά τους;
Οι πατέρες σήμερα έχουν περισσότερη διάθεση να ασχοληθούν με τα παιδιά τους. Δυστυχώς όμως οι συνθήκες της ζωής, η υπερεργασία και η ανασφάλεια της σημερινής εποχής μάς δυσκολεύουν να παίξουμε τον ρόλο του πατέρα όπως θα επιθυμούσαμε. Όταν γυρνάς κατάκοπος το βράδυ, δεν μπορείς να φερθείς όπως θα ήθελες. Και το κακό είναι ότι χάνεις πολύτιμες στιγμές που δεν θα ξαναρθούν...

Πόσο απαραίτητη είναι η ανάλογη στήριξη και προς τη μητέρα, τουλάχιστον κατά τον πρώτο καιρό;
Η μητέρα χρειάζεται στήριξη για να μπορεί να είναι απερίσπαστη στη σχέση της με το παιδί που έφερε στον κόσμο. Θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ένα περιβάλλον ηρεμίας - κάτι που δεν είναι πάντοτε εύκολο. Τουλάχιστον για τους πρώτους μήνες θα πρέπει να αποδεχθούμε ότι κι εμείς και όλα τα άλλα περνάμε σε “δεύτερη μοίρα”. Συχνά η μητέρα όταν αποκτά παιδί έχει να αντιμετωπίσει δύο μωρά: το μικρό και το μεγάλο. Όπου το μεγάλο είναι ο παραπονούμενος μπαμπάς, που βλέπει ξαφνικά να χάνει την αποκλειστικότητα. Η αγάπη πια μοιράζεται. Πολλοί δεν το αντέχουν και αρχίζουν τα παράπονα. Αυτό είναι κατανοητό ως έναν βαθμό. Ας μην το παρακάνουμε όμως...

Το ημερολόγιο μεγαλώματος ενός παιδιού πρέπει να μείνει μόνο στην καταγραφή γεγονότων ή να προχωρήσει και σε άλλες εκτιμήσεις;
Το ημερολόγιο, όπως λένε και οι παιδίατροι, μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο, ακόμη και για προβλήματα υγείας. Το πότε μίλησε το παιδί, πότε χαμογέλασε για πρώτη φορά, πότε περπάτησε, πότε έβγαλε το πρώτο του δόντι, τι έφαγε και πότε για πρώτη φορά, έχουν τη σημασία που έχει και το βιβλιάριο υγείας. Οι υπόλοιπες εκτιμήσεις ή άλλου είδους καταγραφές είναι πολύτιμες για την οικογενειακή μας ιστορία. Πολλά πράγματα, που νομίζουμε ότι θα τα θυμόμαστε για πάντα, τα ξεχνάμε γρηγορότερα απ’ όσο θα θέλαμε ή θα περιμέναμε. Και για το ίδιο το παιδί, καθώς μεγαλώνει, αυτό το ημερολόγιο θα είναι μια πολύτιμη κληρονομιά. Στην παρουσίαση του βιβλίου μου στη Θεσσαλονίκη, ένας κύριος γύρω στα πενήντα, αφού άκουσε όσα είχαμε πει, μίλησε με συγκίνηση για το ημερολόγιο του πατέρα του, όπου καταγράφεται μέρα με τη μέρα όλη η παιδική του ηλικία. Σκεφτείτε κάτι τέτοιο και για το δικό σας παιδί...

Τι ετοιμάζετε τώρα;
Εκτός από τα δύο “Ημερολόγια” που θα κυκλοφορήσουν στο επόμενο διάστημα, στο μυαλό μου υπάρχουν ακόμη πολλά βιβλία. Ο χρόνος δεν υπάρχει! Συνεχίζοντας στην ίδια σειρά έχω κάποιες σκέψεις να ασχοληθώ με πιο εξειδικευμένα θέματα. Καθώς μου αρέσει και η μαγειρική, σκέφτομαι να συνεργαστώ με κάποιους σεφ και διατροφολόγους και να φτιάξουμε ένα βιβλίο με συνταγές που θα κάνει πιο “ελκυστική” την υγιεινή διατροφή στα παιδιά.