του Μπάμπη  Μπίκα

Εννέα χρόνια μετά την κατάργηση  από τον Μιλόσεβιτς της αυτονομίας του Κοσσυφοπεδίου στο πλαίσιο της Σερβίας (το 1989), οι Αλβανοί ήταν έτοιμοι για το μεγάλο βήμα. Το 1998 ήταν η χρονιά που σηματοδότησε την έναρξη ενός μαζικού ένοπλου αγώνα με όχημα τον Απελευθερωτικό Στρατό του Κοσσυφοπεδίου (UCK).  Το σύνθημα "IRA, ETA, UCK" εγκαταλείφθηκε γρήγορα, αφού εγκαίρως είδαν ότι θα δυσκόλευε τον προσεταιρισμό των δυτικών χωρών, καθώς ο παραλληλισμός του UCK με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό και τη βασκική ένοπλη οργάνωση ενίσχυε τις φοβίες για τις ένοπλες αποσχιστικές οργανώσεις. Οι αλβανοί δημογέροντες, τα στελέχη των οργανώσεων της αλβανικής διασποράς στη Δύση και οι νέοι οπλαρχηγοί έδειξαν να γνωρίζουν πως έπρεπε να συμπορευτούν με τα κέντρα διαμόρφωσης της διεθνούς πολιτικής στην περιοχή και να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να δράσουν ένοπλα, προετοιμαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια. Ο Απελευθερωτικός Στρατός του Κοσσυφοπεδίου εμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 1996 ως αποτέλεσμα της εθνικής σύναξης των αλβανοκοσοβάρων παραγόντων στη Γενεύη, σύναξη η οποία διαμόρφωσε το εθνικό διεκδικητικό πλαίσιο δράσης, ενοποιώντας υπό την ομπρέλα του UCK τις διάσπαρτες ένοπλες ομάδες που είχαν συγκροτήσει διάφορες φάρες στο Κοσσυφοπέδιο.
Την όλη επιχείρηση κατηύθυνε η τρόικα Φαζλί Βελίου, Αλί Αχμέτι, Εμρούζ Τζεμαΐλι. Τα μέλη της πρωταγωνίστησαν ή κινήθηκαν στο παρασκήνιο, αλλά σταθερά βρέθηκαν πίσω από όλες τις ένοπλες εξεγέρσεις των Αλβανών την περίοδο 1998-2001 στο Κοσσυφοπέδιο, τη Νότια Σερβία (την κοιλάδα του Πρέσεβο που οι Αλβανοί αποκαλούν Ανατολικό Κοσσυφοπέδιο), τη βορειοδυτική ΠΓΔΜ (που αποκαλούν Ιλιρίντα). Το 1999 οι Αμερικανοί πέτυχαν τη συστράτευση των Ευρωπαίων στο επεμβατικό σχέδιό τους, στέλνοντας το ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει τη Γιουγκοσλαβία επί 78 ημέρες, αναγκάζοντας το Βελιγράδι σε συνθηκολόγηση. Η στρατιωτικοτεχνική συμφωνία στο Κουμάνοβο, στις 9 Ιουνίου, και το ψήφισμα 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την επομένη επισημοποίησαν την απώλεια του ελέγχου του Κοσσυφοπεδίου από τους Σέρβους, δημιουργώντας ένα δυτικό προτεκτοράτο.
Τα χρόνια που ακολούθησαν το Κοσσυφοπέδιο αποτέλεσε στην ουσία το βασίλειο και μαζί το εφαλτήριο των κάθε είδους οπλαρχηγών, λαθρέμπορων, μαφιόζων και εθνικιστών του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού, ένα πλήρως διαφθαρμένο, πρωτόγονο και ψευδεπίγραφο πολιτικό εποικοδόμημα. Αυτό που επιχειρήθηκε είναι η ανάδυση μιας πολιτικοοικονομικής κάστας στην προοπτική της διαχείρισης ενός καθυστερημένου εθνικοαπελευθερωτικού οράματος με στόχο μια παρωχημένη εθνική ολοκλήρωση σε ένα έθνος-κράτος. Σήμερα, ακόμη και κορωνίδες του δυτικού Τύπου αναφέρονται στην άμεση εμπλοκή της CIA στους πολέμους στην πρώην ενιαία Γιoυγκοσλαβία και δη στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου και πέριξ αυτού. Στο πλαίσιο των γεωπολιτικών διευθετήσεων για τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων και του δικτύου διακίνησης και εμπορίας τεράστιων ποσοτήτων ναρκωτικών εντάσσεται η ανάδειξη του δικτύου της αλβανικής μαφίας στην παγκοσμιοποιημένη μαύρη αγορά, προς δόξαν της αμερικανικής αυτοκρατορίας, που ελέγχει άμεσα όλα τα σχετικά δίκτυα. Διεθνείς παράγοντες εκτιμούν πως οι συγκρούσεις πέριξ και εντός του Κοσσυφοπεδίου διεξάγονται με στόχο τον έλεγχο της "αυτοκρατορίας του εγκλήματος" που διευθύνουν οι Αλβανοί.
Όμως, ο μεγαλύτερος τροφοδότης των ένοπλων αλβανικών εξτρεμιστικών οργανώσεων και των μεγαλοϊδεατικών οραμάτων τους είναι η ίδια η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και η πατερναλιστική δομή της αλβανικής κοινωνίας (όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους ισλαμιστές στο μουσουλμανικό κόσμο). "Δεν έχουμε δουλειές, δεν έχουμε εκπαίδευση, δεν έχουμε προοπτική", είναι το τρίπτυχο της κατάστασης.

 Οκτώ περιοχές ζητούν
ανεξαρτησία ανά τον κόσμο

Οι παρενέργειες από τη μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου με την υποστήριξη των Δυτικών αγγίζουν πολλές περιοχές σε όλο τον πλανήτη. Σε οκτώ τέτοιες περιοχές έτοιμο είναι το αίτημα της ανεξαρτησίας:

ΥΠΕΡΔΝΕΙΣΤΕΡΙΑ (Μολδαβία)
Μια στενή λωρίδα γης στον Δνείστερο ποταμό, που αποκόπηκε από τη Μολδαβία το 1990. Κι ένας σύντομος πόλεμος πριν επέμβουν τα ρωσικά στρατεύματα. Η περιοχή αυτών των 550.000 ανθρώπων κυριαρχείται από τους ρωσόφωνους Σλάβους, ο οποίοι πίεσαν για ανεξαρτησία, φοβούμενοι την πλειοψηφία των ρουμανόφωνων της Μολδαβίας, οι οποίοι μια μέρα στοχεύουν να ενσωματωθούν στη Ρουμανία. Η Υπερδνειστερία καλύπτει το ένα όγδοο της μολδαβικής επικράτειας. Σήμερα σταθμεύουν εκεί 1.200 ρώσοι στρατιώτες.

ΑΜΠΧΑΖΙΑ ΚΑΙ ΝΟΤΙΑ ΟΣΕΤΙΑ (Γεωργία)
Η περιοχή της Απχαζίας βρίσκεται ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και τον Καύκασο και κατοικείται από 200.000 ανθρώπους. Το 1992-93 διεξήγαγε πόλεμο εναντίον της Γεωργίας. Από τότε στην ουσία βρίσκεται εκτός ελέγχου της Τιφλίδας. Έκτοτε έχει αναπτύξει στενές σχέσεις με τη Ρωσία, η οποία έχει παράσχει στους Αμπχάζιους διαβατήρια και συντάξεις.
Η περιοχή της Νότιας Οσετίας προσπάθησε στις αρχές της δεκαετίας του '90 να τεθεί εκτός ελέγχου της Γεωργίας. Η κατάπαυση του πυρός δεν αποτελεί εχέγγυο διατήρησης της κατάστασης, με ρώσους στρατιώτες να βρίσκονται στο έδαφός της.

ΝΑΓΚΟΡΝΟ ΚΑΡΑΜΠΑΧ (Αζερμπαϊτζάν)
Σποραδικές ήταν συγκρούσεις μεταξύ των Αζέρων και των ντόπιων Αρμενίων μετά το 1988, κλιμακώθηκαν όμως σε κανονικό πόλεμο το 1992. Περίπου 35.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες χιλιάδες εγκατέλειψαν την περιοχή πριν από την υπογραφή της συμφωνίας ειρήνης το 1994. Αν και παραμένει μέρος του Αζερμπαϊτζάν, η περιοχή ελέγχεται από τις αρμενικές δυνάμεις. Λίγα χιλιόμετρα από τη γραμμή της σύγκρουσης περνάει ο μεγάλος αγωγός πετρελαίου της ΒΡ, που μεταφέρει αζέρικο πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα στις αγορές της Δύσης.

ΠΑΠΟΥΑ (Ινδονησία)
Στην απομακρυσμένη ανατολική περιοχή της Παπούα διεξάγεται εδώ και 30 χρόνια ένας αγώνας απόσχισης από την Ινδονησία. Στην επαρχία Ασέχ σκοτώθηκαν 15.000 άνθρωποι πριν υπογραφεί συμφωνία ειρήνης το 2005, βάσει της οποίας εγκαταστάθηκε μια αποστολή της Ε.Ε.

ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ (Ισπανία)
Η βασκική αυτονομιστική κίνηση της ΕΤΑ εδώ και 40 χρόνια διεξάγει έναν αγώνα για την ανεξαρτησία της βόρειας αυτής περιοχής της Ισπανίας και της νοτιοδυτικής Γαλλίας, έχοντας προκαλέσει το θάνατο σε περίπου 800 ανθρώπους. Ημιαυτόνομη περιοχή η Χώρα των Βάσκων κατοικείται από 2.100.000 ανθρώπους. Περισσότερα από 750 άτομα έχουν φυλακιστεί από το 2000. Η ΕΤΑ κήρυξε κατάπαυση του πυρός την περασμένη χρονιά, αλλά η ισπανική κυβέρνηση διέκοψε τις ειρηνευτικές συνομιλίες το Δεκέμβριο του 2006 μετά την έκρηξη βόμβας της ΕΤΑ στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης, που σκότωσε δύο άτομα.

ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ (Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν)
Γύρω στα 20.000.000 Κούρδοι εκτιμάται ότι βρίσκονται διασκορπισμένοι στο βόρειο Ιράκ, στη βορειονατολική Συρία, στο βορειοδυτικό Ιράν και στη νοτιοανατολική Τουρκία. Υποστηρίζουν ότι αποτελούν τη μεγαλύτερη μειονότητα στον κόσμο χωρίς δικό της κράτος. Οι περισσότεροι ζουν στην Τουρκία, όπου το ΡΚΚ από το 1984 διεξάγει έναν πόλεμο κατά των τουρκικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα να έχουν σκοτωθεί περίπου 30.000 άνθρωποι. Μια κατάπαυση του πυρός του 1999 διακόπηκε το 2004. Η Άγκυρα φοβάται ότι οι Κούρδοι του βόρειου Ιράκ θα ιδρύσουν το δικό τους κράτος, προκαλώντας εντάσεις και στο δικό της έδαφος.

ΔΥΤΙΚΗ ΣΑΧΑΡΑ (Μαρόκο)
Το κίνημα Πολισάριο της Δυτικής Σαχάρας διεξήγαγε έναν χαμηλής έντασης πόλεμο για την ανεξαρτησία του από το Μαρόκο, μετά την προσάρτησή του από το τελευταίο, όταν απαλλάχθηκαν από την ισπανική κυριαρχία το 1975. Κατοικείται από 260.000 ανθρώπους, οι οποίοι ακόμη αναμένουν το δημοψήφισμα που υπόσχεται η συνθήκη ειρήνης του 1991.

Διαβάστε επίσης ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΟΣΟΒΟ Ενα νέο κράτος γεννήθηκε στα Βαλκάνια