
Προσδιορίστηκε ήδη νέα ημέρα συζήτησης των σχετικών αιτήσεων, δηλαδή περίπου τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του νέου δικαστικού έτους (μεσολαβούν οι θερινές δικαστικές διακοπές), τη 10ή Οκτωβρίου.
Αιτία της νέας αναβολής δεν είναι αυτή τη φορά καθυστέρηση του εισηγητή (που ήταν άλλωστε δικαιολογημένη λόγω του όγκου του φακέλου της υπόθεσης) αλλά "παρέμβαση" του υπουργείου Πολιτισμού, που έγινε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ειδικότερα την περασμένη Παρασκευή ο υπουργός Πολιτισμού έστειλε στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο νέα απόφαση, με την οποία εγκρίνεται καινούργια μελέτη του έργου, με διαφορετική χάραξη.
Επομένως κρίθηκε απολύτως αναγκαία η αναβολή της δίκης, αφού δεν υπήρχε πλέον συγκεκριμένο αντικείμενο ούτε χρόνος, για να εκτιμηθούν οι τυχόν συνέπειες της νέας μελέτης κ.ά.
Μετά την εξέλιξη αυτή είναι αμφίβολο αν η απόφαση του ΣτΕ θα εκδοθεί μέχρι τέλους του έτους, καθώς το δικαστήριο θα διακόψει 15 ημέρες για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Στο διάστημα έως την έκδοση της απόφασης θα εξακολουθήσει να ισχύει η προσωρινή διαταγή του ε' τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας περί αναστολής της υπουργικής απόφασης.
Σημειώνεται ότι η σχεδιαζόμενη αρτηρία θα διέρχεται μέσα από το χώρο του παλαιού λιμανιού, σχεδόν σε επαφή με το κτίριο του παλαιού τελωνείου και το χώρο του παλαιού σιδηροδρομικού σταθμού. Για την κατασκευή της πρόκειται να κατεδαφιστούν αρκετές οικοδομές, μεταξύ των οποίων τέσσερα κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα, και να θιγεί ο περιβάλλων χώρος άλλων τεσσάρων κτιρίων, που έχουν χαρακτηριστεί επίσης διατηρητέα μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο τους. Υπενθυμίζεται ότι τις προσφυγές κατά της κοινής απόφασης των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ, Eμπορικής Ναυτιλίας και Πολιτισμού έχουν καταθέσει δύο περιβαλλοντικές οργανώσεις της Θεσσαλονίκης και 14 κάτοικοι της πόλης.
Στις αιτήσεις ακυρώσεως των υπουργικών αποφάσεων προστίθενται και καθαρώς νομικοί λόγοι, όπως αναρμοδιότητα των οργάνων που εξέδωσαν τις προσβαλλόμενες πράξεις.
Η υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα γιγαντιαίο οδικό έργο, το οποίο χωροθετήθηκε εντός του κέντρου της πόλης. Η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων με τις προσβαλλόμενες υπουργικές αποφάσεις έγινε κατά παράβαση των κανόνων αρμοδιότητας που θέτει το άρθρο 43, παρ. 2 του συντάγματος, βάσει του οποίου οι προαναφερθείσες ρυθμίσεις θα έπρεπε να είχαν λάβει τη μορφή προεδρικού διατάγματος.
ΝΙΚΟΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ