Απ’ ό,τι έμαθα, κάθε έτος από δω και στο εξής θα ανοίγει τις πόρτες σε μία περιοχή του πλανήτη ικανή να δημιουργήσει κίνητρο εισδοχής τουριστών, άρα και συναλλάγματος. Έπονται δηλαδή η Κίνα, η Ρωσία και η Ιταλία (αν και ανταγωνίστρια), χώρες με τις οποίες οι πολιτιστικές ανταλλαγές θα μπορούσαν να επεκταθούν στο πεδίο του τουρισμού.
Καλή η ιδέα, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι βάλθηκαν να ευχαριστούν για τη συνάντηση, τη στιγμή που μάλλον ως υποχρέωση του υπουργείου θα μπορούσαμε να τη θεωρήσουμε. Εκτός αυτού όλοι έμαθα ότι είχαν ενδιαφέρουσες προτάσεις, αλλά απαντήσεις και ουσιαστικές τοποθετήσεις δεν έλαβαν. Σιγά μην ξεκλειδώσει κανείς τις σκέψεις και το πρόσωπο του «Poker face man».

ΒΕΒΑΙΑ, απ’ όσο ρώτησα δεξιά και αριστερά, κανείς δεν ήξερε να μου απαντήσει αν η Θεσσαλονίκη ως «σταυροδρόμι πολιτισμών», όπως την ονόμασαν, θα διατηρήσει αυτόν τον τίτλο και για τις επόμενες χρονιές ή θα είναι ένας ρόλος μόνο για το έργο του 2011 με τους Άραβες. Διότι κύκλοι του Μαξίμου άφησαν να διαρρεύσει ότι η εντολή προς τον υπουργό Πολιτισμού-Τουρισμού ήταν: «Ανέβα στη Θεσσαλονίκη και βρες κάτι θετικό να της ανακοινώσουμε τώρα στη ΔΕΘ, για να εξισορροπήσουμε κάπως την κατάσταση». Γιατί, όπως καταλαβαίνετε, αυτά που θα ακουστούν το ερχόμενο Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ μόνον αισιοδοξία δεν θα δικαιολογούν. Για τον ίδιο λόγο προηγήθηκε συνάντηση και με το επιτελείο του υπουργείου Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων (δηλαδή με Ρέππα και Μαγκριώτη), προκειμένου να αλιευτούν θετικές δυνατότητες (εξ ου και η εξαγγελία για επέκταση του μετρό). Στη σύσκεψη αυτή μετείχε και ο Παύλος Γερουλάνος και κάποιοι έσπευσαν να πούνε ότι η εξαγγελία των δράσεων της ελληνοαραβικής φιλίας έγινε, προκειμένου ο υπουργός Πολιτισμού-Τουρισμού να επιδείξει κάποια δράση ενόψει του ανασχηματισμού. Ψέματα! Σας διαβεβαιώ ότι ο Παύλος Γερουλάνος δεν έχει καμία ανάγκη επίδειξης έργου, απλά υπόδειξης θέσεως που θα επιθυμούσε.

ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ των πολιτιστικών φορέων με τον υπουργό ήταν και η φίλη μου Λουκία, που έσπευσε να με πληροφορήσει ότι το όλο θέμα είχε περίπου το χαρακτήρα «πρέπει να τρώμε το φαγητό μας…», με άλλα λόγια μία ανταλλαγή κοινοτοπιών, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον τίτλο των δράσεων («Θεσσαλονίκη, σταυροδρόμι πολιτισμών»). Όλοι έσπευσαν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, με προεξάρχοντες τον Μύρωνα Μιχαηλίδη της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, τον Αλέκο Μπακατσέλο του Μεγάρου Μουσικής, τον Βασίλη Κεχαγιά του Μουσείου Κινηματογράφου και τον Σωτήρη Χατζάκη του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, μπας και διατηρήσουν τις θέσεις τους.
Δεν ήξερε όμως η Λουκία ότι ο τελευταίος τα έχει ήδη καταφέρει και έχει ανανεώσει τη θητεία του, ενώ ο «κυρ Αλέκος», που είναι ισχυρός ανήρ, δεν έχει καμία ανάγκη, αφού άλλωστε είναι και ο μόνος πολιτιστικός ανήρ με τον οποίο θα συνέτρωγε ο υπουργός. Ενώ τους άλλους δύο τους βλέπω «άντε γεια…», εκτός αν ο Αλέκος Μπακατσέλος σώσει και το φίλο του πλέον (θυμάστε τις φοβερές διαμάχες τους;) Μύρωνα Μιχαηλίδη (εκ Κρητός Κεφαλογιάννη, του νεoτέρου ωθούμενος). Σε αυτήν την περίπτωση στο μόνο στον οποίο θα κουνάμε το μαντίλι θα είναι ο Βασίλης Κεχαγιάς…

ΟΧΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΛΥΠΗΘΟΥΜΕ, αλλά εκεί στο Φεστιβάλ έχουν αρχίσει κιόλας να μοιράζουν την «περιουσία» που θα αφήσει πίσω του στην περίπτωση της συγχώνευσής τους με το Μουσείο Κινηματογράφου. Δημήτρης Εϊπίδης κοινός διευθυντής των δύο φορέων, Νότης Φόρσος διαχειριστής του Μουσείου, άλλος για το αρχείο, και οι υπάλληλοι θα πουληθούν στο σκλαβοπάζαρο του Ολύμπιον. Εκεί όπου κάποια στιγμή, αν η πολιτεία πραγματικά θέλει να κάνει κάτι, πρέπει να μεταφερθούν τα γραφεία του Φεστιβάλ από την Αθήνα με σκοπό την ουσιαστική εξοικονόμηση πόρων και όχι την ψευδαισθητική, την προερχόμενη από μαϊμού-συγχωνεύσεις. Πάντως, όταν ο υπουργός ρωτήθηκε για το αν θα πραγματοποιηθεί η συγχώνευση Φεστιβάλ-Μουσείου, απάντησε σιβυλλικά: «Μάλλον, αλλά περιμένετε να δείτε το νέο νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο». Άντε να δούμε…

ΕΚΕΙΝΗ πάντως στην οποία έδειξε ιδιαίτερη συμπάθεια ο υπουργός, όπως φάνηκε και από τα τηλεοπτικά πλάνα, ήταν η Ξανθίππη Χόιπελ του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, η οποία έχει την άνεση της μεγαλοαστής, άρα σημαντική γέφυρα επικοινωνίας με τον υπουργό. Ο κυρ Αλέκος ωστόσο, ο Μπακατσέλος, δεν έχασε την ευκαιρία να καρφώσει τη διαφαινόμενη καπατσοσύνη της λέγοντας: «Αυτή, κύριε υπουργέ μου, έφαγε ένα κτίριο-φιλέτο μέσα στη ΔΕΘ, χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα».
Τώρα λοιπόν η Ξανθίππη Χόιπελ δεν παύει να επαναλαμβάνει ότι η συγκεκριμένη σειρά δραστηριοτήτων αλλά και όποιες άλλες δράσεις στη Θεσσαλονίκη πρέπει να έχουν ως πρωταγωνίστρια την «κίνηση των πέντε», ευνοώντας τα πέντε μουσεία (ΜΜΣΤ, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αρχαιολογικό, Βυζαντινό, Τελλόγλειο), συμπεριφερόμενη σαν πολιτιστική ταγός. Δείχνει να αγνοεί όμως ότι ο υπουργός σιχαίνεται τα «καπελώματα» και μόλις καταλάβει ότι κάποιοι πάνε να παίξουν το ρόλο του μπροστάρη, όχι λόγω φυσικού κύρους αλλά με το «έτσι θέλω», το πιο πιθανό είναι να βρεθούν στο τέλος της ουράς, παρακαλώντας για κανένα ευρώ από τα γκισέ του υπουργείου. Γιατί, απ’ ό,τι φάνηκε από τις φετινές επιχορηγήσεις, μάλλον «πέντε ανοιχτά δάχτυλα» έδειξε ο Παύλος Γερουλάνος στη φιλόδοξη «κίνηση», που γρήγορα θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.