Η "Μακεδονία" επιχείρησε χθες μια αυτοψία στην περιοχή υπακούοντας στην προτροπή του επίκαιρου όσο ποτέ τραγουδιού του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Έλα να πάμε στα καμένα… Πήγαμε και διαπιστώσαμε σκουπιδότοπους που μπορούν πολύ εύκολα να μετατραπούν σε εστίες πυρκαγιάς, πυλώνες της ΔΕΗ, δέντρα που αγγίζουν σύρματα υψηλής τάσης.

Τα έργα συντήρησης των αντιπυρικών ζωνών και των δασικών δρόμων άρχισαν μόλις πριν από μερικές μέρες.

Υπάρχει βιασύνη; Γιατί; Άλλωστε, το καλοκαίρι μόλις άρχισε. Οι συσκέψεις έγιναν, οι εντολές δόθηκαν, έργα δεν έγιναν ακόμη, αλλά αυτό είναι μια μικρή λεπτομέρεια.
Τα σημαντικότερα έργα για την προστασία του δάσους προγραμματίστηκαν από την περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας το 2004 και περιελάμβαναν μεταξύ άλλων ανάπτυξη συστήματος πυροπροστασίας με κάμερες και σύστημα γρήγορης ανίχνευσης πυρκαγιάς.

Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη μόνον εργασίες τοποθέτησης επιπλέον κρουνών!

Τα έργα της Περιφέρειας είχαν προϋπολογισμό 15 εκατ. ευρώ.
Όμως τα 9 εκατ. ευρώ που μας δίνει η Κομισιόν για ένα ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας του δάσους κανείς δεν πήγε να τα πάρει. Τι να τα κάνει άλλωστε; Τα λόγια έτσι κι αλλιώς είναι ανέξοδα, τα έργα στοιχίζουν, αλλά σε έργα δεν έχει κανένας πρόθεση να προχωρήσει.

Τι μπορούμε να κάνουμε ως πολίτες; Προσευχές να μην ευνοήσει πυρκαγιές ο άνεμος και γενικότερα οι καιρικές συνθήκες.

Προβλέπουμε ότι η Πάρνηθα του 2017 δεν θα έχει τίποτε να ζηλέψει από το Σέιχ Σου του 2007. Η ιστορία και στην περίπτωση των ελληνικών δασών επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.

Δυστυχώς τα κροκοδείλια δάκρυα ούτε πολιτική στάση συνιστούν, ούτε αρκούν για να σβήσουν τις πυρκαγιές. Αν ακούει κανείς, ας ευαισθητοποιηθεί σήμερα. Με πράξεις.