Τις θυελλώδεις περιπέτειες του Περικλή, που εγκαταλείπει το βασίλειό του για να αποφύγει την οργή του βασιλιά Αντίοχου, χάνει τη γυναίκα και την κόρη του και ενώνεται και πάλι μαζί τους αναπάντεχα, ζωντανεύουν δώδεκα εξαιρετικοί ηθοποιοί, που καλούνται να ερμηνεύσουν περισσότερους από έναν ρόλους, δίχως να αφήσουν λεπτό τη σκηνή. «Είμαστε όλοι την ώρα πάνω στη σκηνή, και όλοι μαζί, με έναν απλό και λιτό τρόπο, που είναι πολύ ουσιαστικός θεατρικά, αφηγούμαστε, αλλάζοντας όχι μόνο ρόλους αλλά και μέρη. Διασχίζουμε σχεδόν όλη τη Μεσόγειο», λέει στη «Μ» η Λυδία Φωτοπούλου. «Το έργο είναι λίγο σαν μια Οδύσσεια. Μοιάζει με τις περιπέτειες του Οδυσσέα, ενός ανθρώπου που σε όλη του τη ζωή ταξιδεύει, θαλασσοπνίγεται, τον κυνηγάνε, βρίσκει την ευτυχία, τη χάνει, πάντα είναι στα πρόθυρα της δυστυχίας, μέχρι που στο τέλος η ζωή τού δίνει πίσω αυτά που του πήρε. Οπότε, είναι ένα μεγάλο ταξίδι για όλους μας», προσθέτει.
Η ίδια ερμηνεύει τρεις ρόλους. «Κάνω τις δύο κακές του έργου», σχολιάζει γελώντας και συμπληρώνει: «Η μία είναι η Διονύσα, η βασίλισσα της Ταρσού, η οποία, παρόλο που ο Περικλής σώζει τον λαό της από την πείνα, εκείνη αργότερα, από τη ζήλια της, φθονεί το παιδί του, τη Μαρίνα, που ήταν να το φυλάξει και θέλει να το σκοτώσει. Η άλλη είναι η κακιά προαγωγός, η οποία παίρνει την κόρη τού Περικλή, για να τη βγάλει στο κλαρί. Στο τέλος κάνω και την Άρτεμη -έναν άλλο, πολύ μικρό ρόλο-, η οποία έρχεται και δίνει στον Περικλή, στο όνειρό του, όλα αυτά που χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να πετάξει από τη ζωή του κάθε δυστυχία».
Τέλος καλό
Ο «Περικλής» ανήκει, όπως σημειώνει η Λυδία Φωτοπούλου, στα παραμυθοδράματα του Σαίξπηρ, «τα οποία έχουν πάντα ένα καλό τέλος. Στο έργο είναι όλα αισιόδοξα, όσο κι αν περνάνε δυσκολίες οι ήρωες. Καταφέρνει να νικήσει το καλό. Είναι σαν ένα παραμύθι για μεγάλους. Βέβαια, το κοινό, παρακολουθώντας αυτό το παραμύθι, βγάζει τα συμπεράσματά του και για τη δική του τη ζωή, για τις δικές μας μέρες, γι’ αυτά που ζούμε σήμερα. Και, βέβαια, το πώς αντιμετωπίζεται η ευτυχία στο τέλος. Υπάρχει άραγε τόσο happy end;».
Βλέπει η ίδια ένα αίσιο τέλος στην πρόσφατη περιπέτεια της χώρας μας; «Παρόλο που είμαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος, αυτή τη φορά δεν είμαι αισιόδοξη. Διότι δεν ακούω πουθενά έναν λόγο ο οποίος να οδηγεί κάπου, να οδηγεί, στο μέλλον, σε μια λύση», διαπιστώνει. «Βλέπω ανθρώπους οι οποίοι αγωνιούν πιο πολύ για τις εκλογές, και όχι γι’ αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Δεν αισιοδοξώ, γιατί πραγματικά δεν βλέπω κανέναν να έχει ένα σχέδιο για αργότερα. Είπαμε να περάσουμε δύσκολα, αλλά να γίνει κάτι στο μέλλον».
Ο «Περικλής» θα ταξιδέψει στο Λονδίνο
Το Εθνικό Θέατρο και η παράσταση «Περικλής, Ο πρίγκιπας της Τύρου» θα συμμετάσχουν τον Απρίλιο του 2012 στο Globe to Globe Festival, στο Λονδίνο, όπου θα παρουσιαστεί το σύνολο των έργων του Σαίξπηρ, το καθένα σε διαφορετική γλώσσα.
Στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου η μετάφραση του έργου είναι του Διονύση Καψάλη, τη σκηνοθεσία υπογράφει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οργανισμού Γιάννης Χουβαρδάς, τα κοστούμια είναι της Ιωάννας Τσάμη, οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου και η μουσική διδασκαλία της Μελίνας Παιονίδου. Τον ρόλο του Περικλή ερμηνεύει ο Χρήστος Λούλης, ενώ εκτός από τη Λυδία Φωτοπούλου επί σκηνής βρίσκονται οι Μηνάς Χατζησάββας, Γιάννης Βογιατζής, Δημήτρης Πιατάς, Γιώργος Κοτανίδης, Κώστας Βασαρδάνης, Μανώλης Μαυροματάκης, Στεφανία Γουλιώτη, Μαρία Σκουλά, Γιώργος Γλάστρας και Βασίλης Παπαγεωργίου.
Πληροφορίες
«Περικλής, Ο πρίγκιπας της Τύρου»- Εθνικό Θέατρο, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (νέο κτίριο)
Παραστάσεις: 7, 8 και 9 Φεβρουαρίου.
Ώρα έναρξης: 9 μ.μ., ενώ την Τετάρτη 8/2 θα δοθεί και απογευματινή στις 6μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων: 15, 18, 23 και 28 ευρώ.